อ่านละครออนไลน์ คนละโลกออนไลน์ ตอนที่ 12

อ่านละครออนไลน์ – อ่านละครคนละโลกออนไลน์ ตอนที่ 12

คนละโลก
คนละโลก

คนละโลก ตอนที่ 12

นิลสีตามหากานนจนเจอว่าเมายาหลับอยู่ในผับหรูแห่งหนึ่ง เธอเห็นเข็มฉีดยาเสพติดวางอยู่ใกล้ๆ รีบเอากระดาษทิชชูห่อแล้วเก็บใส่กระเป๋าถือของตัวเอง ก่อนจะหยิบแก้วน้ำสาดใส่หน้าลูกชายเพื่อปลุกให้ตื่น

“ตานน กลับบ้านเดี๋ยวนี้” ว่าแล้วนิลสีพยุงปีกลูกชายที่ยังมึนงงให้ลุกขึ้น…

กว่าทิเบตกับคลเมขลาจะกลับถึงบ้านก็ดึกมากแล้ว เธอเตือนให้เขาระวังตัวเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ต้องทำให้ปุราณโกรธมากที่โดนเขาเล่นงานจนหมดตัว และคงหาทางเอาคืน ทิเบตขอบคุณเธอมากที่เป็นห่วง

“ฉันไม่อยากให้คุณต้องมาเดือดร้อนเพราะฉัน”

ทิเบตจับมือคลเมขลามากุมไว้ “ผมยินดีที่จะเดือดร้อน ผมไม่กลัว”

“แต่ฉันกลัว…กลัวว่าคุณจะเป็นอะไร”

เขาสัญญาจะดูแลตัวเองเพื่อเธอ ทั้งคู่มองสบตากันลึกซึ้ง ก่อนจะแยกย้ายกันไปยังห้องของตัวเอง ความรู้สึกดีๆที่มีให้กันทำให้ทั้งคู่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข…

ทางด้านนิลสีโกรธจัดถึงกับตบหน้าปุราณเมื่อรู้ว่าแผนเอาคืนทิเบตพังไม่เป็นท่า แถมเงินที่ให้ไปหลายสิบล้านบาทก็เสียให้เขาไปหมด ทำท่าจะตบหน้าปุราณซ้ำอีก แต่นิลปัทม์จับแขนห้ามไว้

“พอเถอะแม่ ตบพี่ปุราณไปก็เจ็บมือเปล่าๆ เราทำอะไรไอ้ทิเบตไม่ได้แล้ว”

“แล้วเงินฉันล่ะ ฉันจะทำยังไง ฉันมั่นใจว่าจะใช้เงินของซาซูเกะเล่นงานลูกชายมัน แต่ที่ไหนได้ พังหมดแล้ว ทุกอย่างพังหมด ถ้าเกิดเขาถามหาเงินเขาขึ้นมาจะให้ตอบเขาว่ายังไง”

“นั่นมันเรื่องของคุณไม่ใช่ของผม” ปุราณพูดจบเดินจากไป นิลสีถึงกับร้องกรี๊ดๆด้วยความเจ็บใจ

 

ทิเบตโทร.รายงานเรื่องเมื่อคืนให้ซาซูเกะรับทราบ

“ฉันคิดแล้วไม่มีผิดว่าผู้หญิงคนนั้นต้องมีแผนชั่ว อยู่ ขอบใจมากทิเบตที่เอาเงินคืนมาให้ฉัน…เรื่องนี้นายไม่ต้องยุ่ง ฉันจะจัดการเอง” ซาซูเกะวางสายแล้วหันไปทางโทรุ “ฉันมีงานด่วนให้แกทำ”…

นิลปัทม์เข้ามาในห้องของแม่เห็นท่านกำลังเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า อดถามไม่ได้ว่าจะไปไหน นิลสีตวาดแว้ดไม่ต้องมายุ่งแล้วรูดซิปกระเป๋า ขยับจะไปเธอ ขวางทางไว้ จะไม่ให้ยุ่งได้อย่างไรในเมื่อเธอเป็นลูกของท่าน

“ลูก?…ลูกที่นำแต่ความเดือดร้อนไม่เคยทำให้แม่มีความสุข ไม่เคยทำให้แม่ภาคภูมิใจ คนแบบแกฉันไม่นับว่าเป็นลูกอีกแล้ว”

“แล้วอย่างไอ้พี่นนล่ะ มันเลวยิ่งกว่าปัทม์ซะอีกหรือปัทม์ต้องชั่วแบบมัน แม่ถึงจะยอมรับ” นิลสีตบลูกหน้าหัน นิลปัทม์น้ำตาไหลพรากด้วยความน้อยใจ เธอเห็นน้ำตาของลูกก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเดินตรงไปยังห้องของกานน ดึงแขนลูกชายที่ยังหลับไม่รู้เรื่องให้ตื่นได้แล้ว เราต้องไปกันแล้ว เขางัวเงียถามว่าจะไปไหน เธอห้ามเขาถามอะไรตอนนี้ รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ท่านจะเก็บของให้เอง แล้วดันหลังลูกเข้าห้องน้ำ จากนั้นก็รีบกลับมาเก็บเสื้อผ้าข้าวของของเขายัดใส่กระเป๋าเสื้อผ้า…

ไม่นานนัก นิลสียัดกระเป๋าของตัวเองกับของกานนใส่ท้ายรถ แล้วดันตัวลูกชายให้ขึ้นรถ ก่อนจะเร่งเครื่องออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ยอมตอบคำถามของเตยหอมว่าจะไปไหนกัน เธอขับรถมายังไม่ทันจะถึงปากซอยบ้าน รถตู้ที่โทรุนั่งสวนมาปาดหน้าขวางทางไว้ นิลสีพยายามบีบแตรไล่แต่ไม่สำเร็จ กานนอาสาจะจัดการให้เอง แล้วเดินไปเคาะกระจกถามว่ามาจอดรถขวางถนนทำไม โทรุเปิดประตูลงจากรถพร้อมกับจ่อปืนไปที่เขา

“แกจะทำอะไรฉัน” กานนหน้าตาตื่น

“หุบปาก…คุณนิลสีกรุณาลงจากรถและมากับผมด้วยครับ”

ครู่ต่อมา โทรุพาสองแม่ลูกมาถึงโกดังร้างแห่งหนึ่งโดยจ่อปืนไว้ตลอดเวลา นิลสีขอร้องอย่าทำอะไรเธอกับลูก ปล่อยพวกเราไป โทรุเก็บปืนหน้าตาเฉย

“ปล่อยก็ได้ ความจริงท่านซาซูเกะไม่ได้สั่งให้ผมมาฆ่าคุณ ท่านส่งผมให้มาเตือนว่าอย่าคิดหลอกท่านอีกเป็นครั้งที่สอง ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าสิ่งที่คุณจะได้คือความตาย…ส่วนเงินที่คุณเอาของท่านมา คุณต้องหามาคืนท่านให้ครบตามจำนวนภายในเวลาหนึ่งเดือน”

นิลสีไม่รู้จะไปหาเงินมากมายขนาดนั้นจากไหน โทรุแนะให้ไปหาจากทิเบต เธออดแปลกใจไม่ได้ เขาเป็นลูกน้องทิเบตไม่ใช่หรือ โทรุปฏิเสธว่าไม่เป็น เขาเติบโตในแก๊งมาก่อนทิเบตด้วยซ้ำ แต่มันกลับได้ทุกสิ่งแทนที่จะเป็นเขา นิลสีถึงบางอ้อทันที นี่แสดงว่าเรามีศัตรูคนเดียวกัน โทรุพยักหน้าแทนคำตอบ

“คุณมีแผนอะไรว่ามาได้เลย ฉันยินดีทำทุกอย่างเพื่อให้ไอ้ทิเบตมันย่อยยับ”

“ตั้งแต่ผมรู้จักทิเบตมา มันไม่เคยแพ้ แต่มีอยู่อย่างเดียวที่จะทำให้มันแพ้ได้ คือผู้หญิงที่ชื่อคลเมขลา ทิเบตกับคลเมขลาจดทะเบียนสมรสเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย”

กานนโวยวายว่าไม่จริง โทรุยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง ทั้งคู่เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ ที่ทิเบตทำแบบนี้ก็เพราะต้องการจะช่วยคลเมขลาให้พ้นจากสภาพเป็นหนี้สินมากมาย ถ้าทั้งคู่หย่ากัน เธอจะได้สินสมรสจากทิเบตกึ่งหนึ่งพร้อมกับค่าเลี้ยงดูหลายล้านบาท ดังนั้นเราต้องทำอย่างไรก็ได้ให้คลเมขลาหย่ากับทิเบต

“เราก็จะได้เงิน ส่วนไอ้ทิเบตจะต้องได้รับความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส” กานนยิ้มเหี้ยม

 

ณ โรงแรมศักการะ เคนอิจิเข้ามาในห้องทำงานเห็นเจ้านายนั่งเหม่อ ร้องเรียกก็ไม่ยอมหัน เขาต้องเข้าไปสะกิด ทิเบตถึงกับสะดุ้งโหยงต่อว่าว่ามาเงียบๆแบบนี้ตกใจหมด เคนอิจิเคาะประตูเรียกแล้วแต่เขาก็ไม่ได้ยิน กำลังคิดอะไรอยู่หรือว่าคิดถึงคลเมขลา เขาปฏิเสธว่าเปล่า แล้วถามกลบเกลื่อนว่าวันนี้ตนมีนัดที่ไหนบ้าง

“ไม่มีครับ แต่…ผมอยากให้คุณไปกินข้าวกับคุณลลิสาบ้าง หมู่นี้หน้าตาเธอดูไม่มีความสุข เธอคงอยากให้คุณมีเวลาให้”

“ความจริงฉันกับคุณลิสาไม่ได้เป็นอะไรมากกว่าเพื่อน ฉันไม่อยากให้ความหวังเพราะเวลาที่คนเราคาดหวังมากๆ แล้วผิดหวังมันเจ็บปวด” ขาดคำมีเสียงลลิสาดังขึ้น

“คุณก็เลยอยากให้ฉันเจ็บตอนนี้ดีกว่าใช่ไหมคะ”

ทิเบตขอโทษเธอด้วยหากสิ่งที่เขาทำไปทั้งหมด ทำให้เธอคิดว่าเขามีความรู้สึกพิเศษกับเธอ ลลิสาตัดพ้อด้วยความน้อยใจว่าไม่ต้องขอโทษ เธอเองต่างหากที่โง่จนมองไม่ออกว่าเขาไม่ได้มีใจให้ ได้รู้อย่างนี้แล้วก็ดี เธอจะได้ตัดใจ พูดจบก็ผละจากไป ทิเบตมองตามรู้สึกไม่ดี เคนอิจิสงสารเธอจับใจ อาสาจะไปดูให้เอง แล้ววิ่งตามเธอจนทัน เสนอตัวจะอยู่เป็นเพื่อน แต่เธอไม่ต้องการ ขออยู่เงียบๆคนเดียว

จากนั้นไม่นานลลิสาแอบมาร้องไห้อยู่ริมแม่น้ำ กานนซึ่งแอบสะกดรอยตามตั้งแต่เธอออกจากโรงแรมศักการะ ทำทีเข้ามาคุยด้วย เธอไม่ทันระวังตัวถูกเขาเอา ผ้าชุบยาสลบโปะหน้าจนหมดสติ แล้วพาเข้าโรงแรมม่านรูด เปิดกล้องวีดิโอถ่ายคลิปกิจกรรมบนเตียงเอาไว้แบล็กเมล์เธอ…

ฝ่ายทิเบตเห็นคคนางค์อุดอู้อยู่แต่ในบ้านชวนไปเดินเล่นเปลี่ยนบรรยากาศโดยมีคลเมขลมคอยเข็นรถเข็นให้ คคนางค์อยากให้ทิเบตรู้สึกเป็นกันเอง จึงขอให้เรียกเธอว่าแม่ตามที่คลเมขลาเรียก

ระหว่างทิเบตกับคลเมขลานั่งให้อาหารปลาอยู่ริมบึงกันตามลำพัง โดยทิ้งคคนางค์ให้นั่งชมวิวอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ เขาตัดสินใจขอคลเมขลาแต่งงาน เธอถึงกับพูดอะไรไม่ออก

“เอากลับไปคิดก่อนก็ได้ครับผมไม่อยากบังคับคุณอีกแล้วไม่ว่าคุณตัดสินใจยังไงผมจะเคารพทุกคำตอบ”

ครั้นกลับถึงบ้านทิเบตในตอนค่ำ คลเมขลาเล่าให้แม่ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านเชียร์ให้เธอลงเอยกับทิเบต แม้ในอดีตเขาจะเคยทำให้เธอต้องเสียใจ แต่มันก็ผ่านไปแล้วและไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้ ตอนนี้เธอต้องถามใจตัวเองว่ามีความสุขหรือเปล่าเวลาที่อยู่กับเขา

“ผู้ชายคนนี้เป็นคนฉลาดเป็นคนเก่งเป็นคนดี แม่อยากให้ลูกเรียนที่จะรักเขาให้ได้ แม่รู้ว่าลูกจะมีความสุขและไม่ผิดหวังในตัวผู้ชายคนนี้”…

ในเวลาเดียวกัน ลลิสาตื่นขึ้นมาพบตัวเองนอนเปลือยอยู่บนเตียงในโรงแรมโดยมีกานนนั่งเช็กวีดิโอที่อัดคลิปฉาวระหว่างเธอกับเขาอยู่ เธอโวยลั่นว่าทำอะไรกับเธอ เขายื่นคลิปในกล้องวีดิโอให้ดู เธอถึงกับตะลึง ก่อนจะปามันทิ้ง ด่าเขาว่าสารเลว ทำแบบนี้กับเธอทำไม

กานนนั่งลงข้างๆเธอแล้วเอามือบีบหน้าเธอไว้

“เพราะผมต้องการให้คุณทำงานให้ผมชิ้นหนึ่ง ถ้าไม่ทำ คลิปนี้ถูกแฉแน่”…

คลเมขลาเฝ้าแต่ครุ่นคิดถึงเรื่องที่ทิเบตขอแต่งงานจนนอนไม่หลับ ต้องออกมาเดินเล่นที่สวน มีเสียงมือถือของเธอดังขึ้นที่หน้าจอโชว์เบอร์ของกานน เธอลังเลจะรับหรือไม่รับดี สุดท้ายตัดสินใจรับสาย เขาตัดพ้อว่าโทร.หาหลายครั้งแล้วแต่เธอไม่รับสาย จนนึกว่าเธอเกลียดเขาไปแล้ว เธอแก้ตัวว่ากำลังยุ่งอยู่กับการดูแลแม่

“แม่!…คุณน้านาง…กลับมาแล้ว”

“ใช่ค่ะแต่คุณแม่ไม่สบายกำลังรักษาตัว ว่าแต่พี่นนโทร.หามอธทำไมคะ”

กานนพยายามเป่าหูให้เธอเชื่อว่าทิเบตไม่ได้จริงใจด้วยเห็นเธอเป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งที่ต้องการพิสูจน์ให้โลกเห็นว่าเงินของมันซื้ออะไรก็ได้ คลเมขลาไม่อยากฟังขอร้องให้เขาวางสายไม่อย่างนั้นเธอจะวางเอง

“ได้ พี่จะวางสาย ที่พี่พูดมาทั้งหมดเพราะพี่หวังดี ไม่อยากเห็นน้องมอธต้องเจ็บเพราะมัน”

 

แม้คลเมขลาจะรู้ว่ากานนไม่ได้พูดเพราะหวังดี แต่ก็อดเอาเก็บมาคิดไม่ได้ พอได้อยู่ตามลำพังกับทิเบตในเช้าวันรุ่งขึ้น เธอถามอย่างไม่อ้อมค้อมว่าทำไมเขาถึงรักเธอ

“เพราะตอนที่ผมไม่มีเงิน คุณเป็นคนเดียวที่ดีกับผม นับตั้งแต่วินาทีนั้น ผมก็ไม่เคยลืมคุณ ในหัวสมองในหัวใจของผมมีแต่คุณ จนกระทั่ง…เกิดเรื่องกับยัยบุษย์ ความแค้นมันบังตาทั้งๆที่ในใจส่วนลึกผมไม่เคยลืมคุณ ผมต้องฝืนใจที่จะทำร้ายคุณ ทำร้ายครอบครัวของคุณแล้วคนที่เจ็บยิ่งกว่าคุณก็คือผม”

คลเมขลายังไม่ทันจะพูดอะไร รัญจวนเดินเข้ามาเสียก่อน ทั้งคู่จึงผละออกจากกัน…

ตั้งแต่มีปัญหากับแม่ นิลปัทม์หอบเสื้อผ้ามาอยู่กับปุราณที่บ้านของเขา นิโลบลมาเห็นเธอใส่เสื้อเชิ้ตของปุราณตัวเดียวยืนชงกาแฟอยู่ในครัวถึงกับโวยวายลั่นมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร นิลปัทม์ต่อล้อต่อเถียงว่าเธอเป็นเมียของพี่ปุราณ ทำไมจะมาอยู่กับผัวไม่ได้ นิโลบลโกรธมากไล่ตะเพิดไปให้พ้นจากบ้านของตน เธอยืนกรานจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ก่อนเรื่องราวจะบานปลายใหญ่โต

ปุราณเข้ามาห้ามไว้ทัน แล้วลากแขนนิลปัทม์กลับห้อง

“ถ้าอยากอยู่ที่นี่อย่างสงบก็หุบปากของเธอไว้บ้าง”

“ทำไมมาว่าปัทม์คนเดียว แม่พี่หาเรื่องปัทม์ก่อน”

ปุราณไม่สนใจใครจะหาเรื่องใครก่อน แต่บ้านนี้แม่ของเขาเป็นใหญ่ ถ้าเธอไม่อยากไร้ที่ซุกหัวนอนก็อย่าสร้างความรำคาญให้เขาไม่อย่างนั้นจะต้องออกไปนอนนอกถนน ขู่เสร็จก็ออกจากห้อง แต่ต้องชะงัก

เมื่อเจอนิโลบลดักรออยู่ พร้อมกับต่อว่าว่าเดี๋ยวนี้ไม่เห็นหัว ท่านแล้วใช่ไหม นึกอยากจะพาใครมานอนก็ได้ ที่นี่เป็นบ้านไม่ใช่โรงแรม ปุราณเห็นว่านิลปัทม์เดือดร้อนก็เลยยื่นมือเข้าไปช่วย นิโลบลยื่นคำขาด ถ้าไม่ไล่มันออกไป ก็ให้เขาขนข้าวของออกไปอยู่กับนังนั่นได้เลย ปุราณกลุ้มหนักไม่รู้จะทำอย่างไรดี…

ฝ่ายลลิสาจำต้องทำตามแผนสร้างความร้าวฉานให้กับทิเบตและคลเมขลาของกานน ไม่เช่นนั้นเขาจะนำคลิปฉาวไปลงในเน็ต เธอจึงทำทีขอนัดทิเบตกินข้าวในฐานะที่เราจะคบหากันเป็นเพื่อน เขารู้สึกผิดที่ปฏิเสธเธอไปเมื่อวาน ครั้งนี้เขาจึงรับปากและจะเป็นฝ่ายจองร้านอาหารให้เอง โดยนัดเจอกันตอนหนึ่งทุ่มคืนนี้…

ชัชชัยเป็นอีกคนหนึ่งที่เชียร์ให้คลเมขลาแต่งงานกับทิเบตเพราะเห็นว่าเขาจริงใจและรักเธออย่างไม่มีเงื่อนไข แต่พอเห็นเพื่อนรักนิ่งเงียบ ก็ร้องเอะอะหรือว่า

ที่ไม่ตอบตกลงเพราะเธอไม่ได้รักทิเบต คลเมขลารักเขา แต่คงเป็นเพราะสิ่งที่เขาทำกับตระกูลของเธอก็เลยทำให้เธอรู้สึกผิดที่ไปรักคนที่ทำลายครอบครัวตัวเอง

“มีอยู่คนหนึ่งที่จะช่วยแกแก้ไขเรื่องนี้” คนที่ชัชชัยพูดถึงคือคุณหญิงศรีเมืองนั่นเอง

คลเมขลาไม่รอช้าไปหาท่านที่โรงพยาบาลเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับทิเบตให้ฟัง ท่านสงสารเธอมากที่ต้องเจอกับเรื่องเลวร้ายพวกนี้ ยังสงสัยว่าเธอผ่านมันมาได้อย่างไร

“เพราะศักการะค่ะคุณย่า มอธไม่อยากให้ตระกูลที่คุณย่ารักต้องมัวหมอง…แล้วเรื่องที่คุณทิเบตขอมอธแต่งงาน มอธควรจะตัดสินใจอย่างไรดีคะ”

“เรียกเขามาพบย่า”

 

ในเวลาต่อมา ทิเบตมานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าคุณหญิงศรีเมือง ก้มกราบขอโทษท่านที่ไม่เคยมาเยี่ยม เขาขี้ขลาดเกินกว่าจะกล้าเผชิญหน้ากับท่าน เพราะรู้สึกผิดที่มีส่วนทำให้ท่านต้องเป็นแบบนี้

“การที่ฉันเป็นแบบนี้มันก็สาสมแล้วเพราะศักการะ ทำลายชีวิตเธอ…แต่เธอก็เก่งที่มาได้จนถึงจุดนี้ กลายเป็นเศรษฐีตั้งแต่อายุยังน้อย อย่าหาว่าฉันมองเธอในแง่ร้าย แต่คนที่เติบโตรวดเร็ว มักมีบางอย่างซ่อนเร้น บางอย่างที่ผิดกฎหมาย เธอมีมือปืนคุ้มกันไหม”

“ผมมีเด็กของผม ช่วยขับรถให้บ้างทำอะไรให้บ้างอย่าเรียกว่ามือปืนเลยครับ ผมยังตัวเล็กอยู่มากเมื่อเทียบกับคุณพ่อ ซาซูเกะ” คำตอบที่ถ่อมตนของทิเบตทำให้คุณหญิงศรีเมืองพอใจ อนุญาตให้เขาแต่งงานกับหลานสาวของท่านได้และยังมอบแหวนมรดกตกทอดจากแม่ของท่านให้เขาไว้สวมให้คลเมขลาในวันแต่งงาน ว่าที่คู่บ่าวสาวต่างดีใจมาก คลเมขลาตั้งใจมั่นจะรักทิเบตให้มากกว่าที่เขารักเธอให้ได้…

คุณหญิงศรีเมืองรีบโทร.บอกข่าวดีนี้ให้ศรีวิศาลรับรู้ เขากลับคัดค้านที่ทิเบตจะมาเป็นลูกเขย นิลสีแอบฟังศรีวิศาลคุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเป็นกังวล รีบนำเรื่องที่คลเมขลาตกลงใจจะแต่งงานกับทิเบตไปเล่าให้กานนฟัง แล้วเร่งให้ดำเนินการตามแผน เขาร้อนใจไม่แพ้แม่ โทร.ถามลลิสาว่าเรื่องนั้นไปถึงไหนแล้ว

“คืนนี้ทุกอย่างจะเรียบร้อย ไม่ต้องห่วง” รับปากเสร็จลลิสาก็วางสาย แต่แล้วทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน เพราะทิเบตขอยกเลิกนัด อ้างมีธุระกะทันหันต้องทำ ขอเลื่อนเป็นวันพรุ่งนี้แทน

“ไม่ได้นะคะ…คือ พรุ่งนี้ฉันไม่ว่าง”

“งั้นก็วันอื่นเพราะเราเจอกันทุกวันอยู่แล้ว” ทิเบตยิ้มอารมณ์ดีก่อนจะเดินเข้าห้องทำงาน ลลิสาจึงต้องเปลี่ยนแผนการใหม่ คว้ามือถือโทร.หาเคนอิจิ

“ฉันมีเรื่องอยากให้ช่วย ฉันอยากให้ไปรับเสื้อผ้าที่เอาไปซ่อมที่บางนา ตอนห้าโมงเย็น”…

ศรีวิศาลยอมให้ลูกสาวแต่งงานกับอดีตเด็กยกกระเป๋าไม่มีสกุลรุนชาติไม่ได้ รีบรุดไปหาลูกที่ห้องพักฟื้นของคุณหญิงศรีเมืองเพื่อคัดค้านเรื่องนี้ เธอไม่สนใจว่าทิเบตจะเป็นใคร แค่เขาเป็นคนดีก็พอ

“ยังไงพ่อก็ไม่มีทางยอมรับมัน” ศรีวิศาลพูดจบเดินจากไปอย่างหัวเสีย จากนั้นไม่นานทิเบตโทร.มาหาคลเมขลา บอกว่าเขาเสร็จงานแล้วให้เธอไปเจอกันที่บ้าน จะได้บอกแม่กับบุษย์เรื่องที่เราจะแต่งงานด้วยกัน เขาวางสายแล้วเดินออกจากห้องทำงาน ลลิสาเหลือบเห็นเขาเปิดประตูออกมาแกล้งเดินเซจะล้ม ทิเบตหลงกลรีบประคองมานั่งพัก ถามว่าเป็นอะไรดูหน้าซีดๆ ไปหาหมอไหม

“ไม่ต้องค่ะ ลิสากลับบ้านเลยดีกว่า นอนพักสักเดี๋ยวคงดีขึ้น”

“ผมว่าคุณขับรถกลับบ้านเองไม่ไหวแน่ ผมให้เคนอิจิขับไปส่งคุณดีกว่า” ว่าแล้วทิเบตโทร.หาลูกน้องคู่ใจ ปรากฏว่าเขาอยู่แถวบางนา ทิเบตจึงต้องไปส่งลลิสาด้วยตัวเอง ไม่นานนักเขาประคองเธอมานั่งที่โซฟาในคอนโดฯที่พักของเธอ พอเขาเผลอเธอหยิบสเปรย์ในกระเป๋าถือฉีดใส่หน้า อึดใจเดียวทิเบตหมดสติ

“ขอโทษนะคะคุณทิเบต ฉันจำเป็นต้องทำ”…

ที่บ้านของทิเบต อาหารมากมายถูกจัดขึ้นโต๊ะ รัญจวนกับบุษย์อดสงสัยไม่ได้ว่ามีโอกาสพิเศษอะไรหรือเปล่า เธอขออุบไว้ก่อน รอให้ทิเบตกลับมาก่อนแล้วจะบอก ตอนนี้ขอตัวไปตามแม่ของเธอก่อน

รอแล้วรอเล่าไม่เห็นแม้แต่เงาของทิเบต บุษย์เห็นคลเมขลากระวนกระวายใจ แนะให้โทร.ตาม แต่ไม่มีใครรับสาย คคนางค์ปลอบว่าอย่าเพิ่งใจเสีย ทิเบตอาจจะติดธุระอยู่ ให้เธอลองโทร.อีกครั้ง

ลลิสากำลังจัดท่าทางให้ดูเหมือนทิเบตกับเธอมีอะไรกัน ตอนที่มือถือของทิเบตดังขึ้น เห็นชื่อคลเมขลาโชว์อยู่หน้าจอมือถือ ตัดสินใจรับสาย เธอแปลกใจมากที่ได้ยินเสียงลลิสา ถามหาทิเบตอยู่ไหน

“เขานอนหลับอยู่ข้างๆฉัน เดี๋ยวฉันปลุกให้นะคะ… ขอโทษนะคะ เขาไม่ตื่น ถ้าเขาตื่นแล้วฉันจะให้เขาโทร.กลับหาคุณ” โกหกเสร็จ ลลิสาวางสาย ก่อนจะหันมองทิเบตที่นอนหมดสติอยู่บนเตียง คคนางค์เห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของลูกสาว ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เธอฝืนยิ้ม

“ไม่มีค่ะ เพื่อนคุณทิเบตรับสาย บอกว่าคุณทิเบตติดงานด่วนให้เรากินกันเลยไม่ต้องรอ”

 

ทิเบตตื่นขึ้นมาเห็นสภาพกึ่งเปลือยของตัวเองก็รู้ทันทีว่าถูกจัดฉาก รีบลุกขึ้นแต่งตัวแล้วออกมาโวยวายใส่ลลิสาที่นั่งรอท่าอยู่ในห้องรับแขกว่าทำไมถึงทำแบบนี้ อย่าคิดว่าแผนตื้นๆของเธอจะทำให้เชื่อว่าเขากับเธอมีอะไรกัน เพราะเขาจำได้ว่าเธอฉีดสเปรย์ใส่หน้า จากนั้นเขาก็หมดสติไม่รู้สึกตัวอีก ลลิสาถึงกับหน้าเสีย

“ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณมีเหตุผลอะไรถึงทำกับผมแบบนี้ หรือว่ามีใครบอกให้คุณทำ ผมบอกได้เลยว่าคุณไม่มีวันทำลายผมได้ หลังจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ออกไปจากชีวิตผมซะ” ทิเบตมองเธอด้วยความผิดหวังก่อนจะออกจากห้อง ลลิสาถึงกับปล่อยโฮ แล้วคว้ามือถือขึ้นมาโทร.บอกกานนว่าแผนของเขาสำเร็จแล้ว เอาคลิปที่เขาแอบถ่ายเธอไว้มาให้เธอด้วย กานนจะรีบส่งไปให้อีกไม่นานเกินรอ แล้ววางสายสีหน้าสะใจ…

ทางฝ่ายคลเมขลารับแรงกดดันไม่ไหวพาแม่กลับบ้านศักการะตั้งแต่เมื่อคืนโดยอ้างว่าอยู่บ้านทิเบตนานแล้วเกรงใจเขากับครอบครัว แม่ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องพ่อถ้าแม่ยังไม่พร้อมจะเจอพ่อ เธอจะบอกท่านเอง จากนั้นเธอไปเดินทอดอารมณ์อยู่ที่สวนข้างบ้าน ใจลอยไปถึงเหตุการณ์เมื่อคืนตอนที่ลลิสาส่งคลิปตัวเองกำลังนอนกอดทิเบตมาให้ดู ยิ่งคิดถึงคำยุแหย่ของกานนที่ว่าทิเบตเห็นเธอเป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่งของเขาที่ต้องการพิสูจน์ให้โลกเห็นว่าเงินของเขาซื้ออะไรก็ได้ ยิ่งทำให้เธอเครียดหนักจนต้องร้องไห้

ทันใดนั้นมีเสียงทิเบตเรียกชื่อคลเมขลาดังขึ้นจากด้านหลัง เธอรีบเดินหนี เขาตามมาคว้าแขนไว้ ขอให้ฟังคำอธิบายก่อน ไม่ว่าเธอจะเห็นหรือได้ยินอะไรมา มันไม่ได้เป็นแบบนั้น เขากับลลิสาไม่ได้มีอะไรกัน ผู้หญิงคนนั้นจัดฉากขึ้นมาเพราะต้องการให้เธอเข้าใจเขาผิด คลเมขลาไม่อยากฟังคำอธิบายใดๆจากปากของเขา

“คุณต้องฟัง ผมไม่รู้ว่าใครที่ต้องการทำให้คุณกับผมผิดใจกัน แต่ผมโดนวางยาตอนที่ผมไม่ทันตั้งตัว…” ทิเบตยังไม่ทันจะอธิบายเสร็จ กานนพูดแทรกขึ้นเสียก่อนว่าอย่าไปฟังคำแก้ตัวนั่น แล้วไล่ตะเพิดแขกไม่ได้รับเชิญออกไปจากบ้านของตน สองหนุ่มมีปากเสียงกัน กานนยุไม่ให้คลเมขลาใจอ่อน ในเมื่อทิเบตนอกใจไปมีผู้หญิงอื่น เธอก็ควรจะหย่ากับมันให้รู้แล้วรู้รอด ทั้งทิเบตและคลเมขลาต่างชะงัก

“พี่นนรู้ได้ยังไงว่ามอธกับคุณทิเบตจดทะเบียนสมรสกันแล้ว”

กานนไม่วายตอบกวนโทสะว่าความลับไม่มีในโลก ทิเบตไม่เชื่อว่าเขาจะรู้เอง ต้องมีคนบอก เขาโวยวายกลบเกลื่อนว่าไม่มีใครบอกทั้งนั้น แล้วคว้าแขนคลเมขลาจะพาเข้าบ้าน ทิเบตไม่ยอมให้ไปดึงแขนอีกข้างของเธอไว้ ยื้อกันไปยื้อกันมาสุดท้ายเปิดศึกกำปั้นใส่กัน

คลเมขลาพยายามห้ามแต่ไร้ผล จึงใช้สายยางฉีดน้ำใส่ทิเบตแล้วไล่ไปให้พ้นจากบ้านของเธอ เขาจำต้องกลับออกมา ระหว่างเดินมาที่รถทิเบตอดสงสัยไม่ได้ว่ากานนรู้ได้อย่างไรว่าคลเมขลาโกรธเขาเรื่องอะไร หรือว่ามันมีเอี่ยวเรื่องนี้ด้วย…

ทิเบตกลับไปที่โรงแรมศักการะเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกออก แล้วชวนเคนอิจิไปหาลลิสาที่คอนโดฯที่พัก พบว่าเธอเพิ่งย้ายออกไปไม่ถึงห้านาที เขาสั่งให้เคนอิจิขับรถตามจนทัน เอาตัวเธอมาคาดคั้นความจริงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ใครอยู่เบื้องหลังแผนชั่วนี้ ลลิสาเปิดปากเล่าอย่างหมดเปลือกว่าโดนกานนถ่ายคลิปตอนมีอะไรกันแล้วขู่ถ้าเธอไม่ทำตามคำสั่งจะเอาคลิปไปประจานในเน็ต เธอกลัวก็เลยต้องทำตาม

“ลิสาไม่ได้ตั้งใจจะใส่ร้ายคุณนะคะ ลิสาทำเพราะความจำเป็น ลิสาขอโทษ ยกโทษให้ลิสานะคะ”

“ผมยกโทษให้แล้วผมก็ต้องขอโทษที่ต่อว่าคุณไปเมื่อเช้า ว่าแต่…คลิปนั่น กานนส่งมาให้คุณหรือยัง”

ลลิสาได้รับแล้วและลบมันทิ้งไปแล้ว ทิเบตเชื่อว่ากานนทำก๊อบปี้ไว้อีกชุด หันไปสั่งการให้เคนอิจิพาเธอไปหลบในที่ปลอดภัยก่อน ส่วนเรื่องกานน ปล่อยให้เป็นหน้าที่เขาจัดการเอง…

ขณะที่เคนอิจิพาลลิสาไปซ่อนตัวที่บ้านของเขา ปุราณพานิลปัทม์มาพักที่อพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งเพื่อตัดปัญหาที่จะมีกับแม่ของเขา เธอเห็นห้องเล็กเท่ารูหนูบ่นโน่นบ่นนี่ไม่หยุดปาก เขาตวาดลั่น ถ้าไม่พอใจก็กลับบ้านศักการะไป เธอถึงกับหน้าจ๋อย ปุราณรู้สึกตัวว่าทำเกินไปดึงเธอมากอด ปลอบให้อดทนอีกหน่อย เขาให้สัญญาอีกไม่นานจะซื้อคอนโดฯแพงๆให้ เธออยากได้อะไรเขาจะหามาให้ทุกอย่าง

 

เมื่อศรีวิศาลรู้จากเตยหอมว่าคคนางค์กลับมาแล้ว รีบขึ้นไปที่ห้องของเธอเพื่อจะขอเจอหน้า คลเมขลาเห็นว่าแม่ยังไม่พร้อมให้เจอ จึงขอร้องให้พ่อออกไปก่อน แล้วพาท่านออกมานอกห้อง นิลสีเห็นสองพ่อลูกคุยกันรีบหลบมุมแอบฟัง ได้ยินศรีวิศาลถามคลเมขลาว่าอาการป่วยของคคนางค์เป็นอย่างไรบ้าง

“อาการทรงๆค่ะ หมอบอกว่าคุณแม่อยู่ในช่วงสุดท้ายของชีวิต สิ่งเดียวที่จะทำให้คุณแม่มีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นก็คือกำลังใจ มอธถึงไม่อยากให้คุณแม่มีเรื่องไม่สบายใจ”

“มันก็จริง ถ้างั้นลูกดูแลแม่ให้ดีๆ ฝากบอกเธอด้วยว่าพ่อเสียใจกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น”

คลเมขลารับคำแล้วกลับเข้าห้อง ศรีวิศาลหันหลังจะลงบันได ต้องชะงักเมื่อเจอนิลสียืนขวางทางอยู่ สั่งให้เขาไล่เมียของเขาออกไป มันกลับมาแบบนี้แม่ของเขาคงไล่ เธอออกจากบ้านแน่ๆ ศรีวิศาลกลับเห็นว่าเธอสมควรถูกไล่ เขารู้ว่าเวลาอยู่ลับหลังเธอไปทำอะไรกับใครบ้าง เขาคิดผิดที่ไปข้องแวะกับผู้หญิงอย่างเธอ

“ต่อไปนี้เราไม่ได้เป็นอะไรกันอีกแล้ว คุณก็อยู่ในส่วนของคุณ ผมก็จะอยู่กับเมียและลูกของผม แม่พูดถูกทุกอย่างว่าคุณมันเป็นคนไม่รู้จักพอ” ศรีวิศาลมองนิลสีด้วยสายตารังเกียจก่อนจะเดินจากไป…

ฝ่ายทิเบตตามไปเอาเรื่องกานนถึงโรงยิม เห็นเขากำลังต่อยกระสอบทรายอยู่เข้าไปเป็นคู่ซ้อมให้ ทิเบต ฝีมือเหนือกว่าต่อยกานนล้มกลิ้งล้มหงาย ก่อนจะล็อกแขนสองข้างไว้ สั่งให้เอาก๊อบปี้คลิปฉาวของลลิสามาให้ เขาพาทิเบตไปที่ตู้ล็อกเกอร์ หยิบธัมบ์ไดรฟ์จากกระเป๋าส่งให้ ทิเบตขู่ถ้ารู้ว่าเขายังมีก๊อบปี้เก็บไว้อีก ศพไม่สวยแน่ กานนต้องการให้คู่อริเจ็บปวดใจ จึงเปิดเผยว่างานนี้เขาไม่ได้ทำคนเดียว ทิเบตถึงกับชะงัก

“คนที่บอกให้ฉันทำลายแกคือเพื่อนของแกเอง”

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นใคร ทิเบตตรงไปหาโทรุที่กำลังซ้อมยิงปืนอยู่ที่ลานกว้างแห่งหนึ่ง ทั้งสองมีปากเสียงกันเรื่องที่ทิเบตถูกเขาหักหลัง โทรุไม่พอใจหันปืนยิงใส่ เขาหลบทัน ยิงโต้ตอบ เสียงปืนยิงต่อสู้กันดังสนั่นหวั่นไหว สักพักต่างหยุดยิงแล้วเดินมาประจันหน้ากัน โทรุโวยวายว่าคิดจะฆ่าตนหรือ

“ฉันไม่เคยทำใครก่อนนายก็รู้ ฉันไม่ต้องการฆ่านาย ขอให้ต่างคนต่างอยู่ อย่ายุ่งเกี่ยวกันอีก” พูดจบ ทิเบตหันหลังจะไป โทรุเล่นสกปรกเล็งปืนยิงเขาทางด้านหลังแต่กระสุนหมด ทิเบตหันขวับเล็งปืนใส่บ้าง โทรุถึงกับหน้าตื่นขอร้องอย่ายิง เขายิงปืนขึ้นฟ้าขู่ อีกฝ่ายกลัวจัดต้องย่อตัวหลบ ทิเบตเดินเข้าหาเอาปืนจ่อหัว

“นายจะฆ่าคนที่ช่วยนายเหรอวะทิเบต” โทรุละล่ำละลัก

ทิเบตถึงกับชะงัก นึกถึงบุญคุณที่โทรุเคยช่วยเหลือตอนที่เขาเพิ่งเข้าแก๊งพยัคฆ์ขาวใหม่ ทั้งสอนให้ยิงปืน สอนการต่อสู้ป้องกันตัว เขายังจำบุญคุณเหล่านั้นได้ไม่มีวันลืม โทรุรู้จุดอ่อนนี้ ตีหน้าสำนึกผิด ขอโทษที่หักหลังเขา เพราะความอิจฉาแท้ๆที่ทำให้ตนทำแบบนั้น ขอให้เขายกโทษให้ ทิเบตใจอ่อนเก็บปืน พยุงโทรุให้ลุกขึ้น

“ฉันเองก็ต้องขอโทษ” ทิเบตว่าแล้วกอดโทรุที่แอบยิ้มร้ายกาจ…

หลังจากจัดการกานนและเคลียร์กับโทรุเรียบร้อย ทิเบตโทร.หาเคนอิจิให้พาลลิสาไปทำความเข้าใจกับคลเมขลาและฝากไปบอกด้วยว่า ถ้าคลเมขลาเชื่อที่เธอพูดให้ไปพบเขาที่ดาดฟ้าโรงแรมศักการะหนึ่งทุ่มตรง

ลลิสาทำตามคำร้องขอของทิเบตเรียบร้อย กลับออกมาหาเคนอิจิที่รออยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้านศักการะ เห็นกานนเดินตรงมาทางตัวเองก็กลัว รีบจับมือเคนอิจิไว้แน่น กานนตวาดลั่นมาที่นี่ทำไม

“ฉันมาทำในสิ่งที่ถูกต้อง คุณมอธรู้ความจริงทุกอย่างแล้วว่าคนที่ชั่วที่สุดก็คือคุณ”

กานนฉุนขาดจะเข้าไปเอาเรื่อง เคนอิจิขวางไว้ ตะคอกใส่หน้าหากแตะต้องลลิสาแม้แต่เส้นผม ตนเอาเขาตายแน่ กานนมองมือเคนอิจิที่กุมมือลลิสาไว้แล้วยิ้มหยัน

“อ๋อเข้าใจแล้วว่าทำไมเราถึงไม่มีความสุขเหมือนเมื่อก่อน ที่แท้ก็ใฝ่ต่ำไปคว้าลูกน้องไอ้ทิเบตมาเป็นผัว”

เคนอิจิจะต่อยกานน แต่ลลิสาคว้าแขนไว้ ขอร้องอย่าเอาตัวไปแลกกับคนที่ไม่มีค่า แล้วดึงเขาออกไปกานนได้แต่มองตามเจ็บใจ ด้านเคนอิจิพาลลิสามาที่รถ นึกขึ้นได้ว่าจับมือเธออยู่ก็รีบปล่อย เธอมองออกว่าเขามีใจให้ ขอบคุณที่รู้สึกดีๆกับเธอ แต่คงอีกนานกว่าเธอจะรักใครได้อีก เคนอิจิยินดีจะรอ

“ฉันอนุญาตให้รอ ช่วยไปส่งฉันที่บ้านที ฉันรู้สึกปลอดภัยเวลาที่มีคุณอยู่ข้างๆ”

 

คลเมขลาฝากเตยหอมช่วยดูแลแม่ให้เธอสักพัก แล้วรีบร้อนออกจากบ้านเพื่อไปหาทิเบตตามนัด แต่กานนมาดักรออยู่ เอาผ้าชุบยาสลบโปะแล้วอุ้มขึ้นรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว

“น้องมอธต้องเป็นของฉัน น้องมอธต้องเป็นของฉันคนเดียว” กานนพึมพำกับตัวเอง…

ทางด้านทิเบตรออยู่ที่ดาดฟ้าตามนัดอยู่นานสองนานไม่เห็นแม้แต่เงาของคลเมขลา พยายามโทร.หาแต่เครื่องของเธอปิด พานคิดไปเองว่าที่เธอไม่มาเพราะไม่ยกโทษให้เขา…

ขณะทิเบตรู้สึกสิ้นหวังที่จะได้คืนดีกับหญิงคนรัก ตำรวจพบศพหญิงเหยื่อรายล่าสุดของกานนถูกยัดอยู่ในกระเป๋าเดินทาง เนื่องจากศพแช่น้ำอยู่หลายวันทำให้หลักฐานต่างๆหายไปกับน้ำ ชัชชัยดูรูปศพหญิงคนนั้นแล้วเห็นมีร่องรอยถูกบีบคอเหมือนศพพนักงานโรงแรมศักการะ ทำให้เขามั่นใจว่าฆาตกรน่าจะเป็นคนเดียวกัน

เมื่อได้ภาพจากกล้องวงจรปิดหน้าร้านสะดวกซื้อที่เหยื่อคุยกับกานน ประกอบกับคำให้การของคนขับแท็กซี่ที่เห็นฆาตกรอุ้มเหยื่อขึ้นรถยืนยันว่าเป็นคนเดียวกัน ชัชชัยจึงให้จ่าเวรไปขอหมายจับกานน…

ทิเบตโทร.ติดต่อคลเมขลาไม่ได้ ก็ลองโทร.เข้าบ้านศักการะ ถึงได้รู้ว่าเธอออกมาหาเขานานแล้ว ป่านนี้น่าจะถึงแล้ว เขาชักใจคอไม่ดี ฝากให้เตยหอมช่วยไปดูทีว่ากานนอยู่บ้านหรือเปล่า เธอหายไปสักพัก กลับมารายงานว่ากานนไม่อยู่ รถก็หายไปด้วย เขามั่นใจว่า

การหายตัวไปของคลเมขลา กานนต้องอยู่เบื้องหลัง จึงรีบไปขอความช่วยเหลือจากชัชชัยถึงโรงพัก

“มอธหายตัวไป ผมติดต่อเธอไม่ได้ทั้งๆที่เธอออกมาเจอผม กานนเองก็ไม่อยู่บ้านผมกลัวว่าเขาจะลักพาตัวเธอไป” ทิเบตเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของคู่สนทนา ถามว่ามีอะไรทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น

“เราเพิ่งเจอหลักฐานว่ากานนฆ่าคนตายและอาจจะเกี่ยวพันกับคดีที่พนักงานโรงแรมศักการะถูกฆ่าตายด้วย ผมกำลังจะไปหากานนที่บ้าน” คำบอกเล่าของชัชชัยยิ่งทำให้ทิเบตมั่นใจว่ากานนต้องเอาตัวคลเมขลาไป

ครู่ต่อมา ชัชชัยสั่งให้จ่าเวรเช็กจากกล้องจราจร พบว่ารถของกานนอยู่บนถนนที่มุ่งหน้าไปทางจังหวัดสมุทรสาครแล้วก็หายไป ทิเบตถึงกับหน้าเครียด เพราะจังหวัดนั้นไม่ใช่แคบๆ จะหาเจอได้อย่างไร

“บางทีถ้าตามจากสัญญามือถือ อาจจะรู้ว่ากานนพามอธไปที่ไหน คุณต้องโทร.หากานน”

ทิเบตทำตามที่ชัชชัยแนะนำ โทร.ชวนกานนคุยเพื่อถ่วงเวลาให้จ่าเวรตรวจจับสัญญาณมือถือจนรู้สถานที่ที่กานนอยู่ ทิเบตกับชัชชัยพร้อมด้วยกำลังตำรวจรีบบึ่งรถไปที่นั่นทันที

กานนต้องการยั่วให้ทิเบตคลั่ง จัดแจงเอามือถือไปตั้งตรงมุมที่มองเห็นเตียงนอนที่คลเมขลาถูกมัดมือนอนหมดสติอยู่เพื่อจะถ่ายทอดสดตอนมีอะไรกับเธอไปให้ดู แล้วโทร.หาเขาแบบเฟซไทม์ จังหวะนั้นคลเมขลาได้สติขยับตัวตื่นขึ้น ตกใจที่เห็นตัวเองถูกมัดมือโดยมีกานนยืนมองด้วยสายตาหื่นรีบขยับหนี

“พี่นนอย่าทำอะไรมอธ”

“พี่จะทำน้องมอธได้ยังไง น้องมอธเป็นคนที่พี่รัก” ไม่พูดเปล่ากานนขยับเข้าหาสีหน้าแววตาโรคจิตสุดๆ

 

ระหว่างที่ชัชชัยขับรถราวกับแข่งกับพายุไปยังสถานที่เป้าหมายโดยมีทิเบตนั่งหน้าเครียดอยู่ที่เบาะข้างคนขับมีเสียงมือถือของทิเบตดังขึ้น เขารีบกดรับ ปรากฏเป็นภาพเฟซไทม์เห็นกานนกำลังรุกไล่เข้าหาคลเมขลา

“ไอ้กานน แกอย่าทำอะไรคุณมอธ…ไอ้กานน” ทิเบตตะโกนอย่างบ้าคลั่ง แต่ไม่มีเสียงลอดออกไป เพราะกานนปิดเสียงมือถือเอาไว้ คลเมขลายกมือไหว้ทั้งน้ำตาพร้อมกับขอร้องเขาอย่าทำอะไรเธอเลย กานนเห็นน้ำตาของเธอถึงกับชะงัก ก้าวลงจากเตียงไปปิดมือถือแล้วเดินจากไป หญิงสาวถึงกับถอนใจโล่งอก…

ด้านทิเบตเห็นภาพเฟซไทม์ถูกตัดไปแล้วชักใจคอไม่ดี ชัชชัยต้องปลอบว่าอาจไม่มีอะไรก็ได้ กานนรักคลเมขลามาก คงไม่ทำร้ายคนที่ตัวเองรักเพราะนั่นเท่ากับทำให้ตัวเองเจ็บปวด ทิเบตหวังให้เป็นอย่างที่เขาพูด

เมื่อนึกถึงภาพคลเมขลากลัวตัวสั่นน้ำตาไหลพรากเมื่อครู่ ทำให้อาการทางจิตของกานนกำเริบ เขาเริ่มตาขวาง ก่อนจะเปิดประตูบ้านพักเข้าไปแล้วปิดล็อก
ไม่นานนัก ชัชชัย ทิเบตและตำรวจอีกสามนายมาถึงจุดสุดท้ายที่สัญญาณมือถือของกานนปรากฏ รอบบริเวณนั้นกลับว่างเปล่าไม่มีบ้านสักหลัง ทิเบตเดินสำรวจไปตรงที่มีกิ่งไม้กองสุมอยู่ พบรถของกานนถูกกิ่งไม้บังเอาไว้ ชัชชัยรีบสั่งการให้ลูกน้องแยกย้ายกันค้นหา ส่วนเขากับทิเบตเดินแยกไปอีกทางหนึ่ง…

ขณะที่ทิเบตกับชัชชัยออกค้นหาคลเมขลากันให้ควั่ก กานนเอาเชือกมามัดข้อเท้าคลเมขลาไว้ แล้วเอาผ้ามาปิดปาก เธอมองเขาด้วยสายตาตื่นกลัว กานนกระซิบข้างหูว่าไม่ต้องกลัว

“พี่ไม่ทำอะไร พี่จะพาน้องมอธไปที่อื่นเพราะบรรยากาศของที่นี่อาจจะทำให้น้องมอธกลัว” กานนว่าแล้วหอมหน้าผากเธอหนึ่งฟอด แล้วอุ้มเธอออกไป
ชัชชัยกับทิเบตเห็นบ้านหลังหนึ่งอยู่ไม่ห่าง

ต่างชักปืนออกมากระชับไว้ในมือ สารวัตรหนุ่มแปลกใจที่เห็นเขาพกปืน ทิเบตรีบออกตัวว่าเอามาเผื่อไว้เพราะรู้ว่ากานนเป็นตัวอันตราย ระหว่างนั้นกานนอุ้มคลเมขลาออกมาจากบ้านหลังนั้น ทั้งคู่รีบสะกดรอยตาม

วิทยุสื่อสารเจ้ากรรมดันมีเสียงเรียกดังขึ้น ชัชชัยกับทิเบตตกใจรีบซ่อนตัว กานนได้ยินเสียงก็ชะงัก หันขวับไปมองแต่ไม่เห็นใคร เร่งฝีเท้าเพิ่มขึ้น ทิเบตกับ
ชัชชัยโผล่หน้าออกไปมอง พบแต่ความมืดกานนหายไปแล้ว ทิเบตมั่นใจว่าเขาต้องกลับไปที่รถ รีบสาวเท้าตาม…

เป็นอย่างที่ทิเบตคาดไว้ไม่มีผิดเพี้ยน กานนเอาคลเมขลาวางกับพื้นแล้วตรงไปรื้อกิ่งไม้ที่สุมรถออกชัชชัยเข้าไปช่วยแก้มัดให้เธอ ขณะที่ทิเบตย่องเข้าไปเอาปืนจ่อหัวกานนไว้ คลเมขลากลัวทิเบตจะทำร้ายเขา ร้องห้ามเสียงลั่น ทิเบตชะงักหันขวับไปมอง กานนสบช่องปัดปืนในมือเขาหล่น แล้วชักปืนตัวเองจะยิง ชัชชัยไวกว่ายิงถูกแขนกานนจนปืนร่วง ยังไม่ทันจะเข้าไปจับตัว ไอ้โรคจิตวิ่งหนีไปเสียก่อน

“ฝากคุณมอธด้วย ผมตามไปเอง” ทิเบตว่าแล้วไล่ตามกานนจนทันกันที่สะพานข้ามแม่น้ำ สองคนต่อสู้กัน กานนเพลี่ยงพล้ำถูกทิเบตจับหัวโขกราวสะพานแล้วบีบคอซ้ำ เขาชักมีดสั้นออกมาแทงถูกสีข้างทิเบตถึงกับทรุด กานนย่ามใจจะแทงซ้ำ แต่ถูกชัชชัยยิงใส่สองนัดซ้อนก่อนจะตกลงไปในแม่น้ำเบื้องล่างหายไปกับความมืดมิด โชคดีที่แผลถูกแทงของทิเบตเป็นแค่เฉียด หมอทำแผลเสร็จก็อนุญาตให้กลับบ้านได้…

นิลสีทราบข่าวกานนถูกยิงตกน้ำเนื่องจากต่อสู้ขัดขืนการจับกุมคดีลักพาตัวคลเมขลาถึงกับคลุ้มคลั่ง โทษว่าเป็นเพราะคลเมขลาคนเดียวที่ทำให้ลูกชายสุดรัก
สุดสวาทของตัวเองต้องตายคิดหาทางแก้แค้น   –   อ่านต่อ คนละโลกตอนที่ 13

 

 

 

ขอขอบคุณบทละครออนไลน์จาก – ไทยรัฐออนไลน์

 

ดูละครออนไลน์, บทละครคนละโลก, ละครออนไลน์, ละครคนละโลก, อ่านละคร, อ่านละครออนไลน์, อ่านละครออนไลน์ คนละโลก, อ่านคนละโลกออนไลน์, เรื่องย่อละคร, คนละโลก, คนละโลกออนไลน์

 

 

คลิปย้อนหลังคนละโลกทุกตอน

 

คนละโลก
- 2015-11-26 4:08:25 โพสต์โดย : LaKorn 1,167 ดูละครย้อนหลัง