เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนจบ

ละครเกิดเป็นหงส์  เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนที่ 18

ละครเกิดเป็นหงส์  ในละครเรื่อง เกิดเป็นหงส์

เกิดเป็นหงส์ บทประพันธ์ : ชูวงศ์ ฉายะจินดา
เกิดเป็นหงส์ บทโทรทัศน์ : ลายน้ำ
เกิดเป็นหงส์ กำกับการแสดง : หนึ่ง ชัชวาล ศาสวัตกลูน
เกิดเป็นหงส์ แนวละคร : ดราม่า
เกิดเป็นหงส์ ผลิตโดย : บริษัท พอดีคำ จำกัด
เกิดเป็นหงส์ ออกอากาศ : จันทร์-อังคาร เวลา 20.25 น. ทางช่อง 7 สี
เกิดเป็นหงส์ ระยะเวลาออกอากาศ : เริ่มจันทร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ 2555

 

เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนที่ 18

เหมือนมีลางบอกเหตุ หม่อมสรัสวดีที่นอนหมดสติอยู่ดีๆทะลึ่งพรวดลุกขึ้น ร้องหาลูกชายลั่น พวงทองตกใจรีบเข้ามาดูแล เธอเล่าทั้งน้ำตาว่าลูกชายของเธอถูกยิง พวงทองต้องปลอบให้ทำใจดีๆแค่ฝันร้ายเท่านั้น

“ฉันฝันไปหรือ…แต่มันเหมือนจริงมาก มันเหมือนจริงทุกอย่าง…ฉันจะไปช่วยชายคำรณกับลูกหญิง” เธอพูดจบลุกออกไปทันที พวงทองรีบวิ่งตามไปห้าม โดยมี

บุญปลูกเข้ามาช่วยอีกแรง เธอยืนยันจะไปช่วยลูกๆให้ได้พวงทองสงสารเธอมากรู้สึกว่าตัวเองต้องมีส่วนรับผิดชอบกับการกระทำของสามี อาสาจะไปช่วยทุกคนเอง และจะพยายามโน้มน้าวให้เทพมอบตัว อรอนงค์ขอไปด้วย เพราะตัวเองก็มีส่วนต้องรับผิดชอบเช่นกัน

“ถ้าอย่างนั้นฉันฝากให้คุณอรดูแลหม่อมสรัสวดีแทนฉันด้วย นี่คือความรับผิดชอบที่ฉันต้องการจากคุณ” พวงทองว่าแล้วหันไปสั่งให้เข้มไปกับตน…

ขณะเดียวกัน ภายในโรงงานร้าง เทพยังคงไว้ซึ่งความโฉดชั่วตลบตะแลง แม้ชายคำรณยอมสละชีวิตตัวเอง เขากลับไม่ยอมปล่อยตัวหญิงมานศรีตามที่ตกลงกันไว้ เธอแค้นใจมากด่าลั่นว่าไอ้คนหลอกลวง

“นิยายรักพี่ชายแสนดีกับน้องสาวแสนสวยมันจบลงแล้ว…ชีวิตพี่ชายคุณหญิงมันไร้ค่าสำหรับผม คุณหญิงรู้ดีไม่ใช่หรือว่า ผมต้องการอะไร…วิญญาณมันต่างหากที่ผมต้องการ” เขาชี้ไปที่ทิว “แกเป็นตัวมารที่ขวางความสุขฉันมาทั้งชีวิต คิดจะแย่งชิงธุรกิจไปจากฉัน คิดจะพรากผู้หญิงที่ฉันรัก…ทิว…หยุดเถอะ อย่าทำให้ฉันต้องเกลียดแกชั่วชีวิตเลย…ฆ่าตัวตายซะ”

“อย่านะนายทิว…อย่าทำตาม…ไม่งั้นนายก็พ่ายแพ้ต่อเขา” หญิงมานศรีตะโกนลั่น

เทพขู่ถ้าทิวไม่ยิงตัวเอง จะจัดการแทนให้ แล้วเล็งปืนใส่ หญิงมานศรีจับปืนไว้ไม่ให้ยิง “ก็ได้ ผมจะไม่ยิงมัน ถ้าอย่างนั้น คุณหญิงก็ต้องตายแทนมัน” เขาหันปืนมาเล็งเธอแทน หญิงสาวตัดสินใจปัดปืนในมือเขาทันที พลางตะโกนบอกให้ทุกคนรีบหนี แล้วตัวเองเผ่นแน่บไปอีกทาง เทพรีบเก็บปืนแล้วไล่ตามเธอ

ทิวเป็นห่วงหญิงคนรักจะเข้าไปช่วย ล้วนขวางไว้ ทั้งสองคนเปิดฉากต่อสู้กัน พิไลพรปราดเข้าไปจับชีพจรของชายคำรณ ก่อนจะร้องบอกชายธีรพลด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นดีใจว่าเขายังไม่ตาย ทั้งคู่ช่วยกันปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้ ทิวตะโกนบอกให้ชายธีรพลกับพิไลพรพาคนเจ็บหนีไปก่อนล้วนสบช่องตรงที่เขาพะว้าพะวังต่อยจนหน้าหงายแล้วคว้าเหล็กแหลมใกล้มือพุ่งเข้าหา ทิวหยิบปืน

ที่ชายคำรณทำตกขึ้นมายิงสวนเข้าเต็มท้อง ไม่รอดูผลงานจะรีบตามไปช่วยหญิงมานศรี ล้วนทนทายาดคว้าขาเขาไว้จนล้ม แล้วหยิบเหล็กแหลมจะแทง ทิวกระชากมันจากมือแล้วเหวี่ยงไปปักที่ผนังใกล้ๆ สมุนหนังเหนียวพุ่งเข้าใส่ เขารวบรวมกำลังเท่าที่มีถีบล้วนกระเด็นไปถูกเหล็กแหลมทะลุกลางอกตายคาที่

ooooooo

หญิงมานศรีวิ่งหนีเทพอย่างไม่คิดชีวิต อารามรีบร้อนสะดุดขาตัวเองล้ม เขาสะใจที่เห็นเธอไปไหนไม่รอด ย่างสามขุมเข้าหา เธอเหลือบเห็นไม้ท่อนเขื่องที่ตะปูติดอยู่ คว้ามันฟาดใส่ขาเขาเต็มแรง ตะปูปักคา แล้ววิ่งหนี เทพร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด กระชากไม้ทิ้งก่อนจะลากขาตาม เธอหนีมาเจอทิวจนได้ โดยมีเทพตามมาติดๆ

“ฉันไม่ได้คุณหญิง…แกก็ต้องไม่ได้” เขาชักปืนยิงใส่

ทิวพุ่งคว้าตัวหญิงมานศรีกลิ้งไปกับพื้นหลบกระสุน แล้วพากันหนีไปซ่อนตัว เทพขึ้นไปบนชั้นลอยของโรงงานเพื่อให้มองเห็นได้ทั่วถึง พอเจอที่ซ่อนของทั้งคู่ เขาสาดกระสุนใส่ไม่ยั้ง ทิวพาหญิงมานศรีวิ่งหลบกระสุนไปอีกมุมหนึ่ง โดยมีเขาไล่ตามอย่างสบายอารมณ์ แถมแรงดีไม่มีตกทั้งๆที่มีแผลถูกหญิงมานศรีแทงกลางหลัง

“ทิว…แกเห็นใช่ไหมว่าตอนนี้ฉันเป็นผู้ล่า ฉันชนะแกทุกอย่างทั้งเกมชีวิต เกมธุรกิจ และเกมความรัก แก

ยอมรับความจริงเถอะว่าฉันเป็นคนสำคัญที่สุด แกน่าจะภูมิใจนะที่ได้ตายด้วยน้ำมือของผู้ยิ่งใหญ่อย่างฉัน” เทพเห็นปลายรองเท้าของทิวโผล่ออกมาจากมุมหนึ่งของโรงงาน ยิ้มมั่นใจว่าต้องได้ตัวทั้งคู่ รีบลงจากชั้นลอยตรงไปยังตำแหน่งที่รองเท้าโผล่ เล็งปืนจะยิง กลับไม่เจอใคร มีเพียงรองเท้าถอดทิ้งไว้

กว่าจะรู้ตัวว่าถูกหลอก เจอหมัดตรงของทิวเข้าเต็มหน้าถึงกับผงะ ทำปืนหล่น ทั้งสองต่อสู้กันด้วยมือเปล่า เทพแรงดีกว่าอัดทิวคว่ำ แล้วหยิบปืนขึ้นมาเล็งใส่ยังไม่ทันเหนี่ยวไก ชายธีรพลใช้ไม้หน้าสามฟาดเข้ากลางหลังจอมโฉดหนังเหนียวไม่สะทกสะท้าน หันมาจะยิง

เขาแทน พิไลพรย่องมาจากอีกด้านหนึ่งใช้ไม้ท่อนเขื่องฟาดใส่เขาปืนกระเด็น ชายธีรพลถึงกับยกนิ้วหัวแม่โป้งให้กับความเก่งกล้าสามารถของเธอ

“แล้วชายคำรณล่ะ หมอธี” ทิวถามด้วยความเป็นห่วง

“เขาแค่สลบไป แต่อาการโดยรวมปลอดภัย…เราต้องมาช่วยพวกคุณก่อน”

เทพเห็นพวกศัตรูมัวแต่คุยกัน จะเข้าไปหยิบปืน ทิวไวกว่าแย่งได้ก่อน แล้วรัวกระสุนใส่ จอมโฉดวิ่งหนีแทบไม่ทัน เขาไม่ยอมให้คนชั่วลอยนวล ออกไล่ล่าเพียงลำพัง…

ในเวลาเดียวกัน ที่คฤหาสน์ของเทพ หม่อมสรัสวดีทนอยู่เฉยไม่ไหวจะออกไปตามหาลูกทั้งสองคนให้ได้อรอนงค์เห็นใจและเข้าใจความรู้สึกของเธอ อาสาจะไปเป็นเพื่อน นพดลไม่อยากให้ไปกันแค่ผู้หญิงสองคน จึงตามไปดูแลความปลอดภัยให้ ผ่องทิพย์เห็นทั้งสองคนพากันออกไป คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้…

อาการของชายคำรณไม่หนักอย่างที่คิด กระสุนไม่ได้ถูกจุดสำคัญ แต่ชายธีรพลอยากให้เขาไปส่ง รพ.ให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นจะเสียเลือดมาก หญิงมานศรีคอยจับมือให้กำลังใจพี่ชายตลอด โชคยังเข้าข้าง พวงทองกับเข้มตามมาเจอพอดี เห็นชายคำรณได้รับบาดเจ็บช่วยกันประคองไปขึ้นรถของเข้ม หญิงมานศรีฝากชายธีรพลกับพิไลพรช่วยดูแลพี่ชายของเธอให้ด้วย พวงทองแปลกใจทำไมเธอไม่ไปกับพี่ชาย เธอขอตามไปช่วยทิวอีกแรง

“คุณหญิงอย่าไปเลยค่ะ มันอันตรายมาก”

“นายทิวโกรธแค้นคุณเทพมาก หญิงไม่อยากให้นายทิวต้องกลายเป็นฆาตกร”

พวงทองเห็นความตั้งใจอันเด็ดเดี่ยวของเธอแล้วไม่อยากขัด รีบตามไปช่วยเหลือทิว

ooooooo

ทิวไล่ล่าศัตรูจนสว่างคาตา พอได้ระยะ ยิงขาอีกข้างหนึ่งของเขาถึงกับทรุด เขากระเสือกกระสนหนีเข้าไปในวัด โดยทิวยังคงไล่ตามไม่ลดละ เทพคลานเข้ามาถึงบริเวณหนึ่งของวัดซึ่งมีรูปปั้นยมบาลกำลังลงทัณฑ์คนทำชั่ว หันมองไปรอบตัวพบว่าตนเองตกอยู่ในวงล้อมของรูปปั้นที่เกี่ยวกับการลงโทษคนบาปและขุมนรก

พลันภาพความชั่วช้าในอดีตที่เทพเคยกระทำต่อพ่อและแม่ของทิว รวมทั้งตอนที่ฆ่าลุงมิตรกับวิวัฒน์ตามมาหลอกหลอนเขา เหมือนตัวเองตกอยู่ในขุมนรก เขาร้องลั่นด้วยความหวาดกลัว

“ช่วยด้วย…ใครก็ได้ช่วยฉันที ฉันไม่อยากตาย”

หญิงมานศรีกับพวงทองมาถึงหน้าวัด ได้ยินเสียงร้องของเทพ รีบตามไปยังต้นเสียง…

เสียงร้องชวนสมเพชเวทนาของเทพไม่ได้ทำให้แรงแค้นของทิวลดลงแม้แต่น้อย กลับพูดจาถากถางอย่างเจ็บแสบว่า สภาพเขาตอนนี้ไม่ต่างจากหมาขี้เรื้อนไม่เหลือความทระนงของพญาอินทรีอย่างที่เขาชอบคิดว่าตัวเองเป็น เทพหยุดคร่ำครวญมองทิวที่ยืนค้ำหัวสีหน้าเคียดแค้น

“ไม่อยากตายไม่ใช่หรือ เอาสิ…กราบเท้าฉัน…แล้วฉันจะเมตตาไว้ชีวิตแก”

เทพนิ่งไม่พูดอะไรสักคำ คลานหนีไปอีกทาง ทิวโกรธตรงเข้าไปลากคอเข้าถูลู่ถูกังออกไป เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังลั่นวัด พอถึงที่เก็บอัฐิของทัดกับบุษบา ทิวเหวี่ยงเขาลงไปกองตรงหน้า หวังจะให้เขาสำนึกผิดก่อนตาย แต่เขากลับถ่มน้ำลายใส่ ทิวฉุนขาดเอาด้ามปืนฟาดหน้า แล้วจิกหัวขึ้นมาจะยิงทิ้งให้สมแค้น

หญิงมานศรีกับพวงทองมาทันเวลาพอดีรีบเข้าไปห้าม ขอร้องทิวให้ปล่อยเป็นหน้าที่ตำรวจจัดการตามกฎหมายดีกว่า อย่าให้มือของเขาต้องเปื้อนเลือดเลย อยู่ๆเทพยอมจำนนง่ายๆ คุกเข่าลงตรงหน้าทิวแล้วขอโทษ เขาไม่เชื่อลมปากคนตลบตะแลง เอาปืนจ่อหัวไว้ หญิงมานศรีเข้าไปจับมือทิวข้างที่ถือปืนไว้ ขอร้องอย่าให้ความโกรธเกลียดย้อนกลับมาทำร้ายตัวเขาเอง นั่นจะทำให้เขาไม่ต่างจากเทพ

จังหวะนั้น ตำรวจเข้าล้อมเทพเอาไว้ ทำให้ทิวมีท่าทีอ่อนลง หญิงมานศรีรีบดึงปืนไปจากมือเขา เทพขอให้ทั้งสามคนยกโทษให้ หญิงมานศรียอมอภัยให้ แต่ทิวไม่ยอม ส่วนพวงทองไม่เชื่อว่าเขาจะสำนึกผิดได้จริงตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอพยายามใช้ความรักและความดีเปลี่ยนหัวใจสีดำของเขาให้เจือจางลง แต่ไร้ผล…

ในที่สุดธาตุแท้ก็เปิดเผย เทพไม่ได้สำนึกผิดอย่างที่พูด พอสบโอกาสเขาแย่งปืนไปจากมือหญิงมานศรีแล้วเล็งใส่ทิว พวงทองเข้าไปยื้อแย่งปืนไว้ ทันใดนั้น ปืนลั่น กระสุนเข้าท้องเทพทรุดฮวบจมกองเลือด

พวงทองเข้าไปประคองร่างเขาไว้ น้ำตาไหลพราก หม่อมสรัสวดี อรอนงค์ นพดล ผ่องทิพย์ และขวัญตา มาทันเห็นภาพอันน่าสมเพช อรอนงค์ถึงกับร้องไห้โฮสงสารน้องชาย ใกล้ถึงวาระสุดท้ายของชีวิต เทพขอร้องให้พวงทองรักเขาต่อไปได้ไหม เพื่อที่เขาจะไม่ต้องตายอย่างอ้างว้างโดดเดี่ยว ไม่มีใครรัก

“ฉันขอโทษ…ฉันทำแบบนั้นไม่ได้อีกแล้ว…มันสายเกินไป” พวงทองทำใจแข็ง เทพผลักเธอออก

“แปลว่าฉันต้องตายไปโดยที่ไม่มีใครรักฉันใช่ไหม…ฉันอยู่ได้ด้วยตัวของฉันเอง เพราะฉะนั้น ถ้าฉันจะตายก็จะตายด้วยมือของตัวเอง” พูดจบเขาคว้าปืนยิงตัวตาย นอนตาเบิกโพลง อรอนงค์ค่อยๆเอามือลูบปิดตาให้แล้วขออโหสิกรรมต่อกัน

ooooooo

หลังจากงานเผาศพของเทพผ่านไป พวงทองตัดสินใจจะบวชชีตลอดชีวิต ทิวกับหญิงมานศรีมาร่วมเป็นสักขีพยานด้วย ทิวอดถามพี่สาวไม่ได้ว่าแน่ใจแล้วหรือว่าจะทำแบบนี้ เธอไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับทางโลกที่มีแต่มายา ทุกสิ่งเป็นเพียงสิ่งสมมติ เธออยากค้นพบหนทางสู่ความสุขที่แท้จริง

“หากพี่ต้องการอย่างนั้น ผมก็ไม่ขัด ผมขออนุโมทนาบุญในครั้งนี้ด้วยครับ”

หญิงมานศรีก็ขอเป็นกำลังใจให้เธอเช่นกัน เธอฝากทิวดูแลผ่องทิพย์ด้วย และเตือนเขาอย่าปล่อยให้ทิฐิมาปิดบังความสวยงามของชีวิตที่เขาสมควรจะได้รับ แล้วฝากคุณหญิงดูแลเขาด้วย เธอรับปากอย่างเขินๆ

จากนั้น ทั้งคู่พากันกลับ หญิงมานศรีดีใจกับทิวด้วยที่ทุกอย่างของทัดเทพกลับมาเป็นของเขาอย่างที่ควรจะเป็น และขอบคุณที่ช่วยชีวิตเธอไว้ แล้วต่างฝ่ายต่างเงียบ ทิวทนอึดอัดไม่ไหวเอ่ยถามขึ้นว่า

“ผมได้ข่าวว่าพรุ่งนี้หม่อมสรัสวดีจะพาคุณกลับวัง”

“ใช่ค่ะ…อาการของพี่ชายดีขึ้นแล้ว เราจะกลับวังไปดูแลพี่ชายตอนพักฟื้น”

“แล้วจะกลับมาที่นี่อีกหรือเปล่า” เขารอคำตอบอย่างใจจดจ่อ เธอกลับสงวนท่าที อาจจะกลับหรือไม่กลับมาตลอดชีวิตก็ได้ เขาอยากจะขอให้เธออยู่ต่อไปใจแทบขาดแต่ปากแข็ง แถมไล่ให้รีบกลับไปอยู่วังซึ่งเป็นที่ที่หงส์อย่างเธอควรจะอยู่ เธอทั้งผิดหวังทั้งน้อยใจที่เขาไม่เคยบอกความในใจให้รู้ เดินจากไปทั้งน้ำตา…

คืนวันเดียวกัน ทิวย้ายจากบ้านพักเดิมกลับมาอยู่ที่คฤหาสน์ร่วมกับผ่องทิพย์ สองพี่น้องได้พูดคุยอย่างเปิดอก และปรับความเข้าใจกันได้ในที่สุด

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้นได้เวลาต้องกลับวังกฤตยาแล้ว แต่หญิงมานศรียังลังเลเพราะมีเรื่องคาใจกับทิว พิไลพรรู้ใจเร่งให้รีบไปบอกลาทิว ส่วนเธอจะไปถ่วงเวลาหม่อมสรัสวดีให้ และขอให้คุณหญิงโชคดี เธอเอาใจช่วย

“หญิงก็แค่มีคำถามอยากจะถามนายทิวเท่านั้นเอง ไม่ต้องเอาใจช่วยเหมือนเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนั้นหรอกน่า” เธอพูดจบวิ่งปรู๊ดออกไปทันที พิไลพรมองตาม

“เพื่อให้คุณหญิงได้สมหวังและมีความสุข เป็นเรื่องใหญ่ของทุกคนค่ะ ขอให้ดวงใจสองดวง เชื่อมกันเป็นดวงเดียวได้สักทีนะคะ อย่าให้มีอุปสรรคอะไรอีกเลย เจ้าประคู้ณ” เธอหลับตาพนมมืออธิษฐาน พอลืมตาอีกทีต้องตกใจที่เห็นชายธีรพลยืนยิ้มอยู่ตรงหน้า ซ้ำยังแซวเธอสนุกสนาน เธองอนเดินหนี เขารีบตามไปง้อ…

ขณะทิวยืนซึมที่วันนี้ต้องจากลากับหญิงที่เขารักสุดหัวใจ ขวัญตาเข้ามาบอกลาจะกลับไปอยู่บ้านดูแลพ่อกำนัน เพราะที่ผ่านมาไม่ได้ทำหน้าที่ลูกที่ดี จากนี้ไปเธอจะขอใช้ชีวิตอยู่เพื่อคนที่รักเธอ ทิวขอให้เธอรับรู้ไว้ด้วยว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่ยังรักและหวังดีกับเธอไม่เปลี่ยนแปลง อวยพรขอให้เธอโชคดี

ขวัญตาพยายามยุให้เขาบอกความในใจที่มีต่อหญิงมานศรี แต่เหมือนเดิม เขาปากแข็งไม่ยอมรับ แถมขู่ถ้าจะอยากจะคุยกันดีๆอย่าพูดถึงเรื่องนี้อีก แล้วเดินหนี เธอมองตามยิ้มๆไม่รู้ว่าเขาจะทำปากแข็งไปถึงไหน…

หญิงมานศรีตามมาง้อทิวถึงออฟฟิศ แต่เขากลับปล่อยให้เธอนั่งรอจนรอไม่ไหวจะกลับ จึงโผล่มา ขวางไว้ถามกวนประสาทว่ามาหาเขาทำไม เธอกำลังจะกลับกรุงเทพฯเลยมาบอกลา แล้วตัดสินใจถามว่าเขามีอะไรจะบอกเธอหรือเปล่า แทนที่จะบอกว่ารักเธอ เขากลับเฉไฉพูดเรื่องอื่น เธอเองก็มีใจให้เขาเช่นกันแต่จะให้เป็นฝ่ายพูดก่อน คงทำไม่ได้จนแล้วจนรอดไม่มีใครยอมเผยความในใจให้อีกฝ่ายรับรู้…

ครู่ต่อมา หญิงมานศรีกลับมาที่คฤหาสน์ของทิวด้วยน้ำตานองหน้า หม่อมสรัสวดีเห็นลูกร้องไห้เข้ามาเช็ดน้ำตาให้ ดึงเธอเข้ามากอด เธอไม่เข้าใจทำไมทิวถึงไม่บอกความรู้สึกที่มีต่อเธอ

“หัวใจของคนเป็นสิ่งที่เข้าใจยากที่สุด หญิงก็รู้ดีไม่ใช่หรือลูก อย่าเร่งรัดตัวเอง ให้เวลากับสิ่งที่เรายังไม่เข้าใจ เวลาจะเป็นตัวคลี่คลายทุกอย่างเอง เชื่อแม่เถอะนะ” หม่อมสรัสวดีปลอบ ระหว่างนั้น ทิวเดินมาเห็นพอดีรีบหลบมุมแอบฟัง

“หญิงควรจะกลับวัง…หญิงจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก” น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวของเธอ ทำให้ทิวถึงกับอึ้ง ทนฟังต่อไม่ไหวต้องเดินหนี จึงไม่ได้ยินประโยคถัดมาของเธอ “…จนกว่าหญิงจะได้คำตอบว่าเขาคิดยังไงกับหญิง”…

ด้านทิวมาหลบมุมทำใจกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน แต่ต้องแปลกใจเมื่อเห็นเสกสรรเข้ามาถามอย่างไม่อ้อมค้อมว่าทิวคิดอย่างไรกับหญิงมานศรี ตอนนี้ แม่ของเขาเปิดไฟเขียวให้เขากลับมาคบหากับเธอได้อีกครั้ง หากทิวไม่ได้รักเธอ เขาจะได้เดินหน้าสานสัมพันธ์กับเธอต่อไป แต่ถ้าเป็นในทางกลับกัน เขาก็พร้อมจะจากไปด้วยดี

“ผมไม่ได้รักคุณหญิง เชิญคุณสองคนกลับไปครองรักกันตามสบาย” ทิวพูดจบขอตัวไปทำงานต่อ เขามีความหวังขึ้นมาทันที…

แต่ความหวังของเสกสรรต้องพังทลาย เมื่อหญิงมานศรีไม่เหลือเยื่อใยอะไรให้เขาอีกนอกจากความเป็นเพื่อน เขาคิดว่าเธอยังไม่หายโกรธแม่ของเขา เธอยืนยันเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณหญิงพันทิพา ที่เธอให้โอกาสเขาอีกครั้งไม่ได้เพราะเธอรักทิว ถึงแม้เขาจะไม่เคยบอกรักเธอเลยก็ตาม แต่เธอยินดีรอเขา

“คุณหญิงยอมรอคอยทั้งๆที่มันอาจจะทำให้คุณหญิงผิดหวัง”

ไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรเธอพร้อมยอมรับความจริง เสกสรรจำต้องยอมรับความจริงเช่นกันว่าเธอกับเขาไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิม

ooooooo

ณ วังกฤตยา พิไลพรไม่เห็นด้วยที่หญิงมาน-ศรีตัดสินใจจะไปช่วยงานของท่านลุงที่ต่างประเทศ ทำแบบนี้เท่ากับหนีปัญหา ถามคาดคั้นว่าตกลงเธอกับทิวมีเรื่องผิดใจอะไรกัน ทำไมถึงต้องประชดเขาด้วยวิธีนี้

“พรจะให้หญิงทำยังไง ในเมื่อเขาซึ่งเป็นผู้ชายไม่ปริปากพูดสักนิดว่าคิดยังไงกับหญิง จะให้หญิงวิ่งเข้าไปหาเขาก่อนหรือไง…หญิงทำไม่ได้”

“คุณหญิงต้องการให้คุณทิวมาง้อก่อนใช่ไหมคะ…คนสองคนที่มีหัวใจตรงกัน หากจะปรับความเข้าใจกันมันไม่ควรจะเกี่ยวหรอกค่ะว่าต้องใครก่อนใครหลัง ขืนคิดแบบนี้ ไม่มีทางลงเอยกันได้หรอกค่ะ” พิไลพรผละจากไปอย่างหัวเสีย หญิงมานศรีถึงกับหน้าเครียด…

ยิ่งใกล้วันที่หญิงมานศรีจะเดินทางไปต่างประเทศ ทุกคนคิดหาทางช่วยให้เธอกับทิวปรับความเข้าใจกันหม่อมสรัสวดีไปขอร้องให้ท่านชายพหลกับหม่อมรัชนิกรช่วยพูดกับลูกหญิงเรื่องทิว แต่ดูเหมือนจะไร้ผล…

ทางฝ่ายเสกสรรก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ แวะไปหาทิวที่ไร่ ไม่พูดพล่ามทำเพลงชกเขาเลือดกบปากโทษฐานปากแข็งทำให้หญิงมานศรีต้องเสียใจ เสียน้ำตา ทิวโกรธหาว่าเขาพูดไม่รู้เรื่องต่อยกลับ สองหนุ่มชกต่อยกันอุตลุดไม่มีใครยอมใคร จนหมดแรงด้วยกันทั้งคู่ ทิวโวยลั่น เบื่อโลกหรือเป็นบ้าเพราะอกหักจากคุณหญิง ถึงได้มาหาเรื่องกันแบบนี้ เสกสรรยอมรับหน้าชื่นว่าใช่ เขาอกหักเพราะเธอบอกเขาว่ารักทิว ไม่ได้รักเขา ไม่เข้าใจว่าทิวทำบุญด้วยอะไร เธอถึงได้รักเขามากมายขนาดนี้ ทิวอ้าปากจะเถียงว่าไม่จริง แต่เสกสรรชิงพูดตัดหน้า

“คุณบอกผมว่าไม่รักคุณหญิงเพราะคุณมันขี้ขลาด กลัวคำตอบจะทำให้คุณผิดหวัง เห็นผมไหม…ผมไม่เคยกลัวที่จะทำให้ดีที่สุด เมื่อผมแพ้ ผมก็จะเป็นผู้แพ้อย่างสมศักดิ์ศรี แต่คุณมันแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม…เนี่ยเหรอนายทิวผู้เข้มแข็งที่จะปกครองคนทั้งอาณาจักร แค่หัวใจของตัวเองยังดูแลไม่ได้แล้วจะไปดูแลคนอื่นได้ยังไง ไอ้คนขี้แพ้” เขาชกทิวอีกทีก่อนจะกลับ แม้เจ็บทั้งตัวปวดทั้งใจ แต่เสกสรรก็ภูมิใจที่ได้ทำสิ่งนี้เพื่อหญิงที่เขารัก

ooooooo

ถึงวันที่หญิงมานศรีต้องออกเดินทาง ทุกคนยังพยายามช่วยกันอย่างเต็มที่ให้ทิวตามไปง้อเธอ ไม่เว้นแม้แต่ผ่องทิพย์ซึ่งเมื่อก่อนไม่ค่อยชอบเธอสักเท่าไหร่ แต่พอเห็นน้องชายทุกข์ใจไม่มีความสุข เฝ้าแต่คิดถึงคุณหญิงทุกวินาที เธอยุส่งให้เขารีบไปหาเธอ อย่ารอให้สายเกินไป

ทิวตัดสินใจคว้ากุญแจรถ วิ่งออกไปทันที ไม่นานนัก เขามาถึงวังกฤตยา แต่สายเกินไปหญิงมานศรีไปแล้ว ทั้งหม่อมสรัสวดีและชายคำรณไม่ยอมบอกว่าไปไหน อ้างว่าเธอสั่งไว้ไม่ให้บอก…

ในเวลาต่อมา ทิวกลับมาที่คฤหาสน์ตัวเองด้วยหัวใจสลาย ฟุบหน้าลงกับฝ่ามือตัวเอง ผ่องทิพย์เข้ามาถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง เขาไปไม่ทัน คุณหญิงไม่อยู่แล้ว เธอเข้ามาตบไหล่น้องชายเพื่อปลอบใจ

“เมื่อไหร่ผมจะเลิกนิสัยปากอย่างใจอย่างแบบนี้สักที มันทำให้ผมต้องเสียคนที่ผมรักไป…โดยไม่มีโอกาสบอกให้เธอรู้ว่าผมรักเธอมากแค่ไหน” ทิวน้ำตาซึม ไม่ทันเห็นพี่สาวลุกออกไปยังคงคร่ำครวญอีกว่า “ผมอยากให้คุณหญิงรู้เหลือเกินว่าผมรักเธอ”

“อะไรนะ…ฉันไม่ได้ยิน” หญิงมานศรีแอบย่องเข้ามาหา

“ผมรักคุณหญิง ได้ยินไหมพี่ผ่อง ผมรักคุณหญิง” ทิวเอะใจเสียงเมื่อครู่ไม่ใช่เสียงพี่สาวตนเอง แต่เป็นเสียงของหญิงมานศรี เงยหน้าขึ้นมอง ต้องตกใจที่เห็นเธอตัวเป็นๆยืนยิ้มอยู่ เธอขอให้เขาบอกอีกทีได้ไหมว่ารู้สึกอย่างไรกับเธอ แต่คราวนี้เอาแบบนุ่มนวลน่าฟังกว่าเมื่อครู่ ทิวเสียฟอร์ม ทำคอแข็งขึ้นมาทันที ปฏิเสธว่าไม่

“นิสัยเสียไม่เลิก งั้นฉันก็ควรจะไปได้แล้วจริงๆ” เธอขยับจะไป เขารีบดึงเธอมากอด กระซิบข้างหูเบาๆ

“ผมรักคุณ…ผมรักคุณได้ยินไหม…ผมรักคุณ”

“แล้ว…ไม่คิดจะถามบ้างหรือว่าฉันรู้สึกยังไงกับนาย” เธอยิ้มยั่ว ทิวรู้ดีว่าถ้าเธอไม่รักคงไม่กลับมาหาเขา แต่ถ้าจะให้ดี เขาเองก็อยากได้ยินจากปากเธอเองว่ารู้สึกอย่างไรกับเขา

“ฉันรักนาย” เธอเขินหน้าแดง หัวใจของทิวพองคับอก บรรจงจุมพิตเธออย่างแผ่วเบา ทั้งสองสบตากันหวานซึ้ง จังหวะนั้น หม่อมสรัสวดีกับชายคำรณเดินนำพิไลพร ชายธีรพล รวมทั้งผ่องทิพย์และบุญปลูกมากันพร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งคู่ตกใจรีบผละออกจากกัน

“นายทิว…ยังจะกล้าปล่อยให้ลูกหญิงของฉันอยู่ห่างตัวเธออีกหรือ” หม่อมสรัสวดีเอ็ดเสียงเขียว ทิวรีบคว้าตัวหญิงมานศรีมากอดไว้อย่างเดิม สัญญากับหม่อมว่าจะดูแลคุณหญิงด้วยชีวิตของเขาเอง…

ทิวมองไร่อ้อยอันกว้างใหญ่โดยมีหญิงมานศรียืนเคียงข้าง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขามองอาณาจักรของตัวเองด้วยความสุขอย่างเต็มตา ไม่ใช่เพราะเขามีคนงานที่จงรักภักดีหรือขยันขันแข็ง แต่เพราะเขามีเธออยู่ด้วย

“คุณหญิงมานศรีโสภาคย์…ครับ…ขอบคุณนะ ครับที่รักผม”

“คุณทิว บรรณาคะ…ขอบคุณนะคะที่รักฉัน” ทั้งคู่กอดกันด้วยความรักเต็มหัวใจ

ooooooo

–อวสาน–

———————

รายชื่อนักแสดง เกิดเป็นหงส์

เกิดเป็นหงส์ ในละคร ธนพล นิ่มทัยสุข รับบท ทิว
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อุษามณี ไวทยานนท์ ม.ร.ว.มานศรีโสภาคย์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เคลลี่ ธนะพัฒน์ เทพ
เกิดเป็นหงส์ ในละคร กันตพงศ์ บำรุงรักษ์ เสกสรร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ปฏิญญา วิโรจน์แสงประทีป รว.คำรณฤทธี
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อาริษา วิลล์ ขวัญตา
เกิดเป็นหงส์ ในละคร พรรัมภา สุขได้พึ่ง ผ่องทิพย์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เปรมสินี รัตนโสภา พวงทอง
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา มรว.ธีรพล
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ดิลก ทองวัฒนา ม.จ.กฤตยาอมรเทพ
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อภิรดี ภวภูตานนท์ หม่อมสรัสวดี
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ชมวิชัย เมฆสุวรรณ วิวัฒน์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร สุรศักดิ์ ชัยอรรถ รมต.เสกสิทธิ์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ คุณหญิงพันทิพา
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ พลเอกหม่อมเจ้าพหล
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ปภัสรา เตชะไพบูลย์ หม่อมรัชนิกร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ตฤณ เศรษฐโชค นภดล
เกิดเป็นหงส์ ในละคร รัชนีกร พันธุ์มณี อรอนงค์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร สุรวุฑ ไหมกัน พ่อทิว
เกิดเป็นหงส์ ในละคร วาสิฏฐี ศรีโลฟุ้ง แม่ทิว
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ชัชฏาภรณ์ ธนันทา พิไลพร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ปราบ ยุทธพิชัย มิตร หรือ ลุงจร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ณรัฐ พัฒนาพงศ์ชัย เข้ม
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เวนซ์ ฟอลโคเนอร์ ล้วน
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อุ่นเรือน ราโชติ บุญปลูก

 

ละครใหม่เรื่อง เกิดเป็นหงส์  ละครเกิดเป็นหงส์  ขวัญ อุษามณี – ธนพล นิ่มทัยสุข
ติดตามชม ละคร เกิดเป็นหงส์ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 7

เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนจบ

  •   
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
อ่านละครออนไลน์, เกิดเป็นหงส์
- 12-07-2012 4:02:05 โพสต์โดย : zoomza 2,258 ดูละครย้อนหลัง

อ่านละครออนไลน์

อ่านละครออนไลน์, ดูละครออนไลน์, ละครออนไลน์, อ่านละคร, เรื่องย่อละคร

loading...
  • ละครย้อนหลังล่าสุด

  • ผลหวย ตรวจหวย