เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนที่ 3

ละครเกิดเป็นหงส์  เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนที่ 3

ละครเกิดเป็นหงส์  ในละครเรื่อง เกิดเป็นหงส์

เกิดเป็นหงส์ บทประพันธ์ : ชูวงศ์ ฉายะจินดา
เกิดเป็นหงส์ บทโทรทัศน์ : ลายน้ำ
เกิดเป็นหงส์ กำกับการแสดง : หนึ่ง ชัชวาล ศาสวัตกลูน
เกิดเป็นหงส์ แนวละคร : ดราม่า
เกิดเป็นหงส์ ผลิตโดย : บริษัท พอดีคำ จำกัด
เกิดเป็นหงส์ ออกอากาศ : จันทร์-อังคาร เวลา 20.25 น. ทางช่อง 7 สี
เกิดเป็นหงส์ ระยะเวลาออกอากาศ : เริ่มจันทร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ 2555

 

เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนที่ 3

เช้านี้ ทิวเพิ่งมีโอกาสเข้าไปตรวจงานที่ออฟฟิศถึงได้รู้ว่าบริษัทกำลังมีปัญหา พอเจอเทพเข้ามากับหญิงมานศรี เขาโวยลั่น ทำไมบริษัทถึงขาดทุนทั้งๆที่มียอดสั่งการผลิตเพิ่มอย่างต่อเนื่อง สงสัยจะมีการรั่วไหล

“นายว่าฉันโกงหรือ…มันดูไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่เลย ฉันจะโกงบริษัทตัวเองทำไม” เทพจ้องหน้าทิวเขม็ง

“ไม่ใช่ของคุณ แต่เป็นของพ่อผม” ทิวย้ำทีละคำ

“ทิว…ไม่เอาน่า เราคุยเรื่องนี้กันมาหลายครั้งแล้ว”

“เราไม่เคยคุยกันและตอนนี้ผมมีสิทธิ์ตรวจสอบเรื่องนี้ในฐานะหุ้นส่วน ถ้ามีอะไรตุกติกผมไม่เอาคุณไว้แน่”

ทิวมองเทพอย่างเอาเรื่อง แล้วปรายตามองหญิง–มานศรีเหยียดๆก่อนจะผละจากไป เทพมองตามด้วยความชิงชัง แต่รีบปรับสีหน้าเป็นเศร้าตอนที่หันมาทางหญิงมานศรี ปั้นเรื่องว่าทิวหวาดระแวงเขาจะโกงและแย่งธุรกิจนี้มาจากพ่อของทิว เขาไม่มีวันทำเช่นนั้นเพราะเขารักทิวเหมือนลูกแท้ๆ ตั้งใจไว้แล้วว่าจะให้เป็นคนสืบทอดบริษัทยามที่เขาวางมือ เสียดายที่ทิวไม่เข้าใจเจตนาดีนี้ หญิงมานศรีหลงเชื่อปลอบว่าอย่าคิดมาก เธอจะคอยเป็นกำลังใจให้ เทพยิ้มรับ พอใจที่เธอไม่ติดใจสงสัยอะไรแม้แต่น้อย…

หญิงมานศรีไม่สบายใจเรื่องเมื่อคืน ครอบครัวของเทพต้องมีปัญหาเพราะเธอ จึงอยากจะตัดไฟแต่ต้นลม พองานเลิก ตัดสินใจบอกเทพว่าจะขอแยกไปอยู่ต่างหากกับพิไลพร อาจจะเป็นบ้านพักพนักงานหรือบ้านเช่าใกล้ๆออฟฟิศนี้ก็ได้ เทพคิดจะกล่อมเธอให้เปลี่ยนใจ แต่เห็นท่าทางจริงจังของเธอแล้ว จำต้องยอมทำตาม แต่มีข้อแม้ว่าบ้านที่เธอจะแยกไปอยู่ เขาจะสร้างให้เอง

“หญิงรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าคุณถึงกับจะต้องสร้างบ้านหลังใหม่เพื่อหญิง มันมากเกินไป”

“ไม่มากเกินไปหรอกครับ ผมไม่ได้สร้างให้คุณหญิงโดยเฉพาะสักหน่อย ผมตั้งใจจะปลูกเรือนพักรับรองที่เป็นส่วนตัวให้กับแขกของผมอยู่แล้ว แต่ยังไม่ได้ดำเนินการ ตอนนี้คงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะเจาะพอดี”

เธอยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่ดี แต่ไม่กล้าขัดนอกจากบ้านที่จะปลูกให้เธอใหม่ เทพยังซื้อรถคันใหม่เอี่ยมให้อีก อ้างว่าเลขาฯทุกคนของเขาต้องมีรถประจำตำแหน่งไว้คอยติดต่องาน หญิงมานศรีจำต้องรับกุญแจรถไว้ ไหว้ขอบคุณในความกรุณาของเขา แล้วขับรถคันใหม่กลับที่พัก…

ระหว่างขับมาตามถนนในไร่อ้อย หญิงมานศรีสังเกตเห็นถนนเส้นหนึ่งแยกไปทางเชิงเขา นึกอยากรู้อยากเห็น ตัดสินใจขับรถไปตามถนนเส้นนั้น ถนนมาสุดที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง บรรยากาศสงบร่มรื่นเชิญชวนให้เธอลงมาสำรวจ รอบบ้านถูกตกแต่งอย่างสวยงามและน่าอยู่ เธอเดินเรื่อยเปื่อยเข้าไปในตัวบ้าน

พลันทิวโผล่พรวดขึ้นมาตรงหน้า หญิงสาวตกใจ หันหลังวิ่งหนี เขาไม่พอใจวิ่งตามมารวบเอวเธอไว้จนล้มกลิ้งไปด้วยกัน ตะคอกถามว่าเข้าไปในบ้านของเขาทำไม เธอละล่ำละลักไม่รู้มาก่อนว่าเป็นบ้านของเขา

“โกหก…คุณตั้งใจจะเข้ามาทำอะไร…นายเทพมันใช้ให้คุณมาทำอะไร”

เธอไม่รู้เรื่องด้วย ไม่มีใครใช้ให้ทำอะไรทั้งนั้น สั่งให้เขาปล่อย ทิวหน้าตาถมึงทึงน่ากลัว หญิงมานศรีคิดว่าอาการโรคจิตของเขากำเริบ พยายามดิ้นรนจนหลุด วิ่งเตลิดไปถึงริมน้ำตก หนีต่อไปไม่ได้จะหันหลังกลับ แต่ทิวตามมาทัน ย่างสามขุมเข้าหา

“ถ้านายเทพไม่ได้ใช้เธอมา แสดงว่าเธอมาเอง คิดถึงรสจูบฉันหรือไง”

หญิงสาวกลัวจัดถอยกรูด ร่วงลงไปในน้ำตก ทิวกระโดดตามลงไปคว้าตัวเธอมากอด หญิงมานศรีทั้งดิ้นรนทั้งขอร้องให้ปล่อย เธอไม่เคยทำอะไรให้ทำไมถึงต้องทำกับเธอแบบนี้

“คุณไม่ได้ทำ แต่เจ้านายคุณทำ คุณต้องชดใช้แทนมัน อย่าดิ้นสิ ผมรู้ว่าจริงๆแล้วคุณก็ชอบ”

หญิงมานศรีหยุดดิ้นทันที เชิดหน้ามองเขาอย่างท้าทาย อยากจะทำอะไรเธอก็เชิญ ถ้ามันจะทำให้เขาลดอคติและความเกลียดชังที่มีต่อคุณเทพลงได้ ทิวโกรธจนพูดไม่ออกที่เธอปกป้องเทพขนาดยอมให้เขาล่วงเกิน

“คิดว่ามีราคาพอที่จะชดใช้ได้มากขนาดนั้นเลยหรือ ต่อให้มีมานศรีโสภาคย์เป็นร้อยคนใส่พานมาตอนนี้ก็ไม่ทำให้ผมเลิกเกลียดมัน” ทิวผลักเธอล้มลงไปในน้ำ แล้วเดินกลับบ้านพัก หญิงมานศรีพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล เจ็บทั้งตัวเจ็บทั้งใจ ค่อยๆเดินขึ้นจากน้ำอย่างยากลำบาก ในที่สุดก็มาถึงรถจนได้ ทั้งเปียกทั้งหนาวสั่นทิวแอบมองมาจากในบ้าน เห็นสภาพเธอแล้วสงสารอยากจะเข้ามาช่วย แต่ยั้งใจไว้

“เชอะ…สั่นเป็นลูกนกตกน้ำ…ผู้หญิงมารยาร้อยเล่มเกวียน” เขาเดินหนี กลัวจะใจอ่อน

ooooooo

ครู่ต่อมา หญิงมานศรีกัดฟันขับรถกลับถึงคฤหาสน์รีบขึ้นห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะเป็นไข้ จังหวะนั้น มีเสียงเคาะประตูดังปังๆๆ เธอเดินไปเปิดประตูรับ เจอผ่องทิพย์ซึ่งรู้ข่าวมาว่าเทพซื้อรถใหม่ และจะปลูกบ้านให้หญิงมานศรีอีกด้วย ทนริษยาไม่ไหวชวนบุญปลูกเข้ามาอาละวาดรื้อข้าวของของเธอออกจากตู้เสื้อผ้า วางอำนาจไล่เธอออกจากงาน แล้วสั่งให้กลับกรุงเทพฯไปเลย

“คุณไม่มีสิทธิ์ ฉันทำงานให้กับคุณเทพ ไม่ใช่คุณ” หญิงมานศรียืนกราน

“ต๊าย…หน้าด้าน แต่ฉันเป็นเมียคุณเทพ ฉันมีสิทธิ์ นังบุญปลูก เอาไปกองไว้ข้างหน้า ไล่มันออกไปก่อนคุณเทพจะกลับมาเร็ว” ผ่องทิพย์ว่าแล้วเข้าไปช่วยบุญปลูกรื้อข้าวของกระจุยกระจาย

ขวัญตาได้ยินเสียงเอะอะเข้ามาดู โดนผ่องทิพย์ด่าสวนไม่ต้องสาระแน ขวัญตาไม่พอใจ ปรี่เข้าไปจิกหัวยัยจอมวีนลากออกจากห้อง หญิงมานศรีชวนพิไลพรที่เพิ่งกลับจากทำงานตามไปดู ด้านขวัญตาลากผ่องทิพย์ถูลู่ถูกังมาเจอเทพพอดี ฟ้องฉอดๆว่าผ่องทิพย์หึงหน้ามืดเลยเข้าไปรังแกคุณหญิงถึงในห้อง

“เออ…ฉันหึงมีอะไรมั้ย ผัวฉันทั้งคนฉันก็ต้องแสดงความเป็นเจ้าของก่อนที่จะมีใครแอบมาฉกเอาไป”

หญิงมานศรีหมดความอดทน ประกาศกร้าว คนอย่างเธอไม่เคยคิดจะแย่งสามีใคร ถ้ายังไม่เชื่อจะได้รู้กันว่าคนอย่างเธอทำอะไรได้บ้างแล้วเดินกลับเข้าห้อง ทุกคนถึงกับอึ้ง คาดไม่ถึงหญิงมานศรีจะสวยเผ็ดขนาดนี้…

พิไลพรเก็บเสื้อผ้าข้าวของที่กระจัดกระจายกลับเข้าที่ ยังไม่ทันจะอ้าปากแนะให้กลับกรุงเทพฯ หญิง

มานศรีเหมือนจะรู้ทันชิงพูดขึ้นก่อนว่าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ถ้ายอมถอดใจก็เหมือนจำนนกับข้อกล่าวหาแย่งสามีคนอื่น พิไลพรไม่อยากให้เธอต้องแบกรับความกดดันแบบนี้อีกต่อไป หญิงมานศรีไม่อยากพูดเรื่องนี้อีก ขอตัวพักผ่อน แล้วล้มตัวลงนอนหันหลัง พิไลพรสงสารเธอจับใจ ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวให้

“คุณหญิงของพรเข้มแข็งเสมอ แล้วพรุ่งนี้ทุกอย่างจะต้องดีขึ้นค่ะ” เธอปิดไฟแล้วออกจากห้องโดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้ว หญิงมานศรีกำลังอธิษฐานทั้งน้ำตาขอให้ท่านพ่อช่วยมอบพลังและความเข้มแข็งให้…

หลังจากโดนเทพเมินใส่เพราะจงใจแกล้งหญิงมานศรี ผ่องทิพย์ยังไม่ยอมรามือ โทร.ไปหาเรื่องหม่อมสรัสวดีถึงวังกฤตยา สั่งให้รีบมารับลูกสาวกลับ ถ้าอยากจะหาสามีให้ลูกก็ให้หาที่อื่นไม่ใช่มาหาแถวนี้ แล้ววางสายกระแทกโครม หม่อมสรัสวดีโกรธที่ผ่องทิพย์บังอาจมาก คิดหาทางแก้เผ็ด

พวงทองเตือนผ่องทิพย์ทำแบบนี้ไม่เป็นผลดีกับตัวเอง รู้อยู่แล้วว่าคุณเทพไม่พอใจที่เธอไปไล่คุณหญิงถ้าเกิดเขารู้เรื่องนี้จากปากหม่อมสรัสวดีอีกคงต้องเดือดร้อนแน่

“ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ไม่กลัว คุณเทพจะได้รู้ว่าฉันไม่ยอมจริงๆและต้องไล่นังผู้ดีนั่นออกไป” ผ่องทิพย์หน้าตาเอาเรื่อง ขณะที่พวกทองส่ายหน้าอย่างเอือมระอา…

หญิงมานศรีโดนทิวกลั่นแกล้งจนเก็บเอาไปฝันว่าเขาบุกมาหาถึงในห้องนอนคิดจะทำมิดีมิร้าย เธอดิ้นหนีสุดชีวิต สะดุ้งตื่นด้วยความหวาดกลัวพอรู้ว่าเป็นแค่ฝันร้าย ถอนใจโล่งอก

ooooooo

ทิวเป็นห่วงหญิงมานศรีที่เมื่อวานเปียกปอนไปทั้งตัวอยากจะเข้าไปดูแต่ไม่กล้า ยืนชะเง้อคอยาวอยู่หน้าคฤหาสน์ พวงทองออกมาตักบาตรพอดี จะหลบก็ไม่ทัน เธอเรียกให้มาตักบาตรด้วยกัน เขาลังเลเล็กน้อย ก่อนตัดสินใจเข้าใส่บาตรกับพี่สาวจนเสร็จ เธออดสงสัยไม่ได้ มีธุระอะไรหรือเปล่าถึงมาแต่เช้าแบบนี้ ทิวไม่กล้าถามถึงหญิงมานศรี โกหกว่าไม่มีอะไร แล้วเดินเลี่ยงออกไป…

ในเวลาไล่เลี่ยกัน พิไลพรเห็นหญิงมานศรียังไม่ตื่นสักที เข้าไปปลุกถึงได้รู้ว่าไม่สบายตัวร้อนจี๋ เธอรีบออกมามองหาความช่วยเหลือ เจอพวงทองที่ห้องโถง ขอร้องให้ช่วยหาคนขับรถพาคุณหญิงไปส่ง รพ.

“ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย คุณเทพก็ออกไปแต่เช้า” แต่แล้วเธอนึกถึงทิวขึ้นมาได้ รีบโทร.ตามทันที…

หลังจากหมอตรวจอาการหญิงมานศรีเสร็จ พิไลพรเข็นรถเข็นพาเธอมาหาทิวที่ยืนรอด้วยความเป็นห่วงแต่พอเห็นหน้าเธอ เขากลับเปลี่ยนท่าที แดกดันว่าเป็นอย่างไรบ้าง ใกล้ตายหรือยัง จะรอดถึงพรุ่งนี้หรือเปล่า

“คุณทิวคะ เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ เดี๋ยวพรพาไปตรวจที่แผนกจิตเวชหน่อยดีไหมคะ”

“ผมไม่ได้บ้านะคุณพร…แล้วยังไงต่อครับ ต้องนอน รพ.หรือเปล่า”

“เป็นหวัดธรรมดาน่ะค่ะ แต่ไข้สูงเท่านั้นเองรับยาแล้วก็กลับบ้านได้” พิไลพรแจง

ทิวแอบโล่งใจ อาสาจะไปรับยาให้ พอเขาคล้อยหลัง พยาบาลคนหนึ่งมาตามพิไลพรให้ไปหาหมอเดช เธอขอให้หญิงมานศรีรอตรงนี้สักครู่หนึ่งก่อน รับรองจะไม่ปล่อยให้เธออยู่กับทิวสองต่อสองนานๆเด็ดขาด แล้วรีบสาวเท้าออกไป หญิงมานศรีเห็นผู้คนพลุกพล่าน เวียนหัว ค่อยๆลุกจากเก้าอี้เข็นไปหาที่เงียบๆนั่งพัก…

ทางด้านหม่อมสรัสวดีไม่ปล่อยให้คนที่ระรานลูกหญิงของเธอลอยนวล ตามมาเอาเรื่องถึงที่ ครั้นจะไปไล่ตบตีล้างแค้นก็กลัวผู้คนจะรู้กำพืดเดิม นั่งวางมาดหงส์รอผ่องทิพย์อยู่ริมสระว่ายน้ำ พอประจันหน้ากัน ศึกน้ำลายก็เปิดฉากขึ้น ผ่องทิพย์เถียงสู้ไม่ได้ปราดเข้าใส่หมายจะตบให้คว่ำ หม่อมสรัสวดีเบี่ยงตัวหลบ ยัยจอมวีนเลยพลาดท่าตกสระลงไปร้องกรี๊ดๆ เทพได้ยินเสียงร้องเข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ผ่องทิพย์ยังไม่ทันจะฟ้อง

หม่อมสรัสวดีชิงพูดขึ้นก่อน “ภรรยาของคุณคงจะหึงคุณจนร้อนไปหมดทั้งตัว นอกจากโทร.ไปด่าลูกหญิงกับฉัน แถมขับไล่ไสส่งสารพัดด้วยคำหยาบคายแล้วยังจะทำร้ายฉันอีกด้วย”

เทพมองผ่องทิพย์อย่างตำหนิก่อนจะเดินตามหม่อมสรัสวดี ทิ้งให้เธอกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บใจ…
ระหว่างที่หญิงมานศรีกำลังนั่งรอทิวกับพิไลพรอยู่แถวมุมสงบของ รพ. มีชายพิการสูงวัยในชุดผู้ป่วยของ รพ.คนหนึ่ง ท่าทางไม่ค่อยเต็ม เข้ามาคว้ามือเธอไว้ชวนหนี หญิงสาวไม่มีแรงจะขัดขืนได้แต่ขอร้องให้ปล่อย ชายแก่เข้ามากอดเธอไว้สั่งให้หนีซ้ำๆอยู่อย่างนั้น เธอตกใจกรีดร้องลั่น ทิวรีบวิ่งเข้ามาแยกตัวเธอออกจากชายแก่หญิงมานศรีตกใจมากกอดเขาไว้แน่น เขากอดเธอตอบอย่างปกป้อง กันให้อยู่ห่างๆชายแก่

ทิวเพิ่งเห็นหน้าเขาชัดๆรู้สึกคุ้นๆบอกไม่ถูก ยังไม่ทันจะนึกอะไรออก พิไลพรกับเจ้าหน้าที่แผนกจิตเวชเข้ามาช่วยกันจับตัวชายแก่ออกไป หญิงมานศรียังคงกอดทิวไว้แน่น เขาเองก็กอดปลอบเธอไว้ หญิงสาวเพิ่งรู้สึกตัวรีบผละออกจากอ้อมอกเขาเป็นจังหวะเดียวกับพิไลพรกลับมาพอดี

“คุณหญิงตกใจมากมั้ยคะ…คนไข้จิตเวชที่ รพ.รับเป็นผู้ป่วยอนาถาไว้นานแล้วค่ะ พรต้องดูแลเคสนี้เป็นพิเศษ…รับยาแล้วใช่ไหมคะคุณทิว งั้นพรฝากคุณหญิงกลับด้วยนะคะ”

คนถูกฝากหน้าตื่น ตัดพ้อเสียงอ่อย ไหนบอกว่าจะไม่ปล่อยเธอไว้กับนายนี่สองต่อสอง พิไลพรจำเป็นจริงๆขอครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วหันไปขู่ทิว ห้ามโรคจิตใส่คุณหญิงของเธอเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นเธอจะถือว่าเขาเป็นศัตรูถาวรทันที เขาพยักหน้ารับเซ็งๆ พิไลพรขอบคุณเขาแล้ววิ่งปรู๊ดออกไป ทิวไม่วายแกล้งหญิงมานศรี เร่งให้เดินเร็วๆทั้งที่รู้ว่าเธอไม่ค่อยสบาย แล้วเดินลิ่วๆนำหน้าไปที่รถ เธอต้องกัดฟันเร่งฝีเท้าตาม

ooooooo

ไม่นานนัก ทิวพาหญิงมานศรีมาส่งหน้าคฤหาสน์ เธอเห็นรถของวังกฤตยาดีใจลืมป่วย วิ่งเข้าไปหาหม่อมแม่ซึ่งกำลังนั่งคุยอยู่กับเทพ สองแม่ลูกโผกอดกันด้วยความคิดถึง หม่อมสรัสวดีถามว่าไม่สบายแล้วใครพาไปหาหมอ เทพถึงกับร้องเอะอะเมื่อรู้จากพวงทองว่าทิวเป็นคนพาไป ต่อว่าว่าทำไมถึงไม่โทร.เรียกเขา

“พอดีทิวอยู่ใกล้ๆแล้วก็ไม่มีใครที่พอไว้ใจได้ ฉันเลยให้ทิวเป็นคนดูแลคุณหญิง” พวงทองอธิบาย

เทพกำลังจะพูดเรื่องที่ทิวรังแกหญิงมานศรี แต่เจ้าตัวไม่อยากให้หม่อมแม่เป็นห่วง ตัดบทว่าตอนนี้เธอไม่เป็นอะไรแล้ว เทพอนุญาตให้เธอพักหนึ่งวันไม่ต้องไปทำงาน แต่เธอมีงานค้าง อยากจะไปทำต่อให้เสร็จ

“อย่าดื้อสิครับ” เทพปราม “เชิญหม่อมพักตามสบายนะครับ ผมเสร็จจากประชุมข้างนอกแล้วจะรีบกลับมา…พวงทองดูแลหม่อมกับคุณหญิงด้วยนะ” เขายิ้มให้สองแม่ลูกก่อนจะเดินหน้าเครียดออกไป หม่อมสรัสวดีรอจนพวงทองขอตัวเข้าไปเตรียมอาหารว่าง ถามลูกว่าเกิดอะไรขึ้น ดูเทพไม่ค่อยไว้ใจนายทิวอะไรนั่น

“เขาไม่ค่อยถูกกับคุณเทพค่ะเพราะมีเรื่องเข้าใจผิดกัน” หญิงมานศรีอุบเรื่องที่โดนทิวรังแกไว้

“สนิทสนมกับเขามากแค่ไหน”

เธอไม่สนิทอะไรด้วย ออกจะไม่ชอบขี้หน้าเขาด้วยซ้ำ หม่อมสรัสวดีสั่งไม่ให้ใว้ใจใครนอกจากเทพที่เธออ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทตัวเอง ทีหน้าทีหลังมีอะไรให้นึกถึงเขาก่อนคนอื่น หญิงมานศรีอยากได้ที่พักพิงทางใจ จึงขอให้หม่อมแม่อยู่ที่นี่หลายๆวันหน่อย เธอรับปากจะอยู่จนกว่าจะมั่นใจว่าลูกหญิงอยู่ที่นี่ได้อย่างสบายใจ คำพูดของหม่อมสรัสวดีฟังแปร่งหูชอบกล แต่หญิงมาน– ศรีไม่ติดใจสงสัยอะไร…

ด้านเทพแค้นใจทิวมากสั่งให้ล้วนคอยจับตาดูทุกฝีก้าว พอเห็นเขาขี่มอเตอร์ไซค์ไปตรวจงานในไร่อ้อย

ล้วนรีบโทร.รายงานนายใหญ่ทันที เทพสั่งให้ล้วนตามไปเล่นงานทิวเอาให้หยอดน้ำข้าวต้มไปเลย จะได้อยู่ห่างๆคุณหญิงของเขา ล้วนพยักพเยิดให้สมุนรีบไปดักหน้า รอจังหวะที่ทิวขี่มอเตอร์ไซค์มาถึงทางโค้ง สมุนแกล้งเดินตัดหน้า เขาตกใจหักหลบ รถเสียหลักไถลชนต้นไม้ข้างทาง แน่นิ่งทั้งคนทั้งรถ…

ฝ่ายผ่องทิพย์เจ็บใจที่เทพไม่สนใจไยดี พยายามโทร.หาก็ไม่รับสาย สั่งให้บุญปลูกโทร.จิกมาให้ได้ เขาเลยปิดมือถือ ผ่องทิพย์ถึงกับปล่อยโฮ ทั้งแค้นทั้งเสียใจที่เขาจงใจหลบหน้า บุญปลูกเห็นใจเข้ามาปลอบ

“คุณนายขา ทำใจดีๆไว้นะคะ คิดเสียว่าเป็นเวรเป็นกรรม ไปแย่งคุณพวงทองเขามา ตอนนี้ก็เลยถูกทั้งคุณขวัญตาทั้งคุณหญิงไฮโซมาแย่งต่อ” คำปลอบที่ฟังแล้วเหมือนด่าทำให้ผ่องทิพย์โกรธ ถีบยอดอกบุญปลูกกระเด็น ก่อนจะขู่อาฆาตใครก็ตามที่มาแย่งผัวเธอต้องไม่ตายดี บุญปลูกถึงกับหัวหดด้วยความสยอง…

หญิงมานศรีตื๊อหม่อมแม่ให้ยอมออกมาเอางานที่ออฟฟิศจนได้ ระหว่างทางเจอร่างใครบางคนสลบอยู่รีบจอดรถลงไปช่วย พอเห็นเป็นทิว ฉุกคิดถึงสิ่งที่เขาทำกับตนเองวางเขาลงอย่างเดิม แต่เกิดใจอ่อนขึ้นมา ช่วยพยุงเขาไปที่รถ แล้วขับไปตามเข้มซึ่งกำลังทำงานอยู่ที่โรงงานอ้อยให้มาช่วยกันพาเขากลับที่พัก

ครู่ต่อมา เข้มประคองทิวลงนอนบนเตียง หญิงมานศรีสั่งให้เขาไปเอาชุดปฐมพยาบาลมาให้ พอเข้ม

หายเข้าไปด้านใน หญิงสาวตรวจดูตามเนื้อตัวหัวหูของทิว มีส่วนไหนแตกหักหรือเปล่า ขณะสำรวจมาถึงใบหน้า เขาสะลึมสะลือมองเห็นเธอเป็นขวัญตารวบตัวมากอดไว้แน่นพร่ำเพ้อเรียกหา เธอรับรู้ได้ถึงแรงรักแรงปรารถนาที่เขามีต่อหญิงคนรัก ก็สงสารปล่อยให้กอดโดยไม่ขัดขืน พอสติกลับมาครบเห็นหญิงมานศรีเต็มตา เขาถึงกับผงะ

“ใช่…ฉันเองไม่ใช่ขวัญตา…เสียใจด้วยนะ”

ทิวลุกพรวดด้วยความโมโห แล้วโงนเงนทำท่าจะล้ม เข้มออกมาพอดีรีบวิ่งเข้าไปช่วย หญิงมานศรีประคองเขาอีกแรง ทิวปัดมือเธอออก สั่งไม่ให้มายุ่ง หญิงสาวบ่นอุบ คนอกตัญญูแบบเขาน่าจะปล่อยให้ตายให้รู้แล้วรู้รอดไป ทิวโกรธด่ากลับว่ายัยหญิงมาร หญิงสาวหมั่นไส้ เดินหนีไม่อยากเสวนาด้วย ทิวจะตามแต่ปวดหัวจนต้องทรุดลงนั่ง เข้มขอร้องให้ใจเย็นก่อน เดี๋ยวจะทำแผลให้

“มีคนจงใจวิ่งตัดหน้ารถฉัน…ต่อไปฉันต้องระวังตัวให้มากขึ้น” ทิวมั่นใจว่าเทพต้องเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

ooooooo

ระหว่างที่หญิงมานศรีมาเอาเอกสารที่ออฟฟิศเพื่อกลับไปทำงานต่อที่คฤหาสน์ เสกสรรมาขอปรับความเข้าใจ เธอไม่มีอะไรจะคุยด้วยเดินหนี เสกสรรจะตามแต่เทพเข้ามาขวางไว้ เขาไม่สนใจเดินกระแทกไหล่เทพแล้ววิ่งตามหญิงมานศรีจนทันกันตรงที่จอดรถ

“คุณหญิงได้โปรด…อย่าเดินหนีผมเลย ต่อให้คุณหนีผมไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ผมก็จะตามหาคุณหญิงให้พบจนได้”

“เพื่ออะไรคะ ไหนเสกบอกว่ารักหญิง แท้ที่จริงเสกเกลียดหญิงถึงได้ตามทำร้ายหัวใจกันไม่รู้จักจบสิ้น”

“ผมไม่มีทางทำร้ายหัวใจของคนที่ผมรักมากที่สุดในชีวิต”

เธอไม่เชื่อคำพูดของเขาอีกแล้ว ผลักเขาพ้นทางแล้ววิ่งขึ้นรถสตาร์ตเครื่อง เสกสรรวิ่งไปขวางทางไว้ เทพยืนมองเหตุการณ์ด้วยใจระทึก แอบเชียร์ให้เธอขับรถชนไอ้หมอนั่นให้รู้แล้วรู้รอดไป หญิงมานศรีทั้งบีบแตรทั้งตะโกนไล่ เสกสรรจะไม่ไปไหนจนกว่าจะแน่ใจว่า เธอไม่ได้รักเขาอีกแล้ว เธอตัดสินใจไปคุยกับเขาให้รู้ดำรู้แดง

“หญิงไม่ได้รักคุณอีกต่อไปแล้ว” แล้วเดินกลับไปที่รถ เหยียบคันเร่งพุ่งตรงไปข้างหน้าไม่สนใจว่าเขาจะหลบหรือไม่ เสกสรรยืนนิ่ง ตายเป็นตาย ถ้าจะทำให้เธอกลับมาเห็นใจเขาอีก

จังหวะที่รถกำลังจะพุ่งชน ทิวมาจากไหนไม่รู้โดดรวบตัวเสกสรรรอดมาได้เส้นยาแดงผ่าแปด รถของหญิงสาวยังคงแล่นออกไปไม่แม้จะหยุดดู ทำให้เสกสรรเสียใจมาก ส่วนเทพผิดหวังที่ไม่มีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น

ด้วยความสงสารและสมเพช ทิวพาเสกสรรที่หมดสภาพมายังบ้านพักของเขา นึกแผนขัดขวางเทพขึ้นมาได้ จึงยุให้เสกสรรตามตื้อหญิงคนรักของเขาคืนมา ถ้าเขายอมแพ้ตอนนี้ จะต้องเสียคนรักให้คนอื่นแน่นอน เพราะเทพกำลังหมายตาเธออยู่ เสกสรรเหมือนไม่สนใจ เดินซึมกลับไป…

ในเวลาต่อมา หญิงมานศรีเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้หม่อมแม่ฟังอย่างรู้สึกผิดที่ตัวเองเกือบจะเป็นฆาตกรฆ่าเสกสรรไปแล้ว หม่อมสรัสวดีปลอบว่าทำถูกแล้ว ผู้ชายอะไรตื้อไม่เลิกและที่สำคัญแม่ของเสกสรรดูถูกพวกเราไว้มาก เรื่องอะไรจะกลับไปให้พวกนั้นดูถูกอีก

“หญิงสัญญาค่ะว่าหญิงจะไม่ทำให้หม่อมแม่เสียใจเพราะหญิงเด็ดขาด”

หม่อมสรัสวดีแอบสะใจที่ลูกเลิกกับเสกสรร เพราะต้องการยัดเยียดเธอให้เทพ จังหวะนั้น ขวัญตาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาถามสองแม่ลูก ได้ยินข่าวมาว่าคนรักของคุณหญิงตามมาง้อถึงที่นี่จริงหรือ พวงทองมาทันได้ยินพอดีเตือนขวัญตานั่นเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณหญิงไม่ควรจะเข้าไปก้าวก่าย
ขวัญตาหน้าจ๋อย แก้ตัวว่าแค่อยากคุยด้วยเฉยๆ ไม่ได้มีเจตนาอื่น ผ่องทิพย์เดินนำบุญปลูกเข้ามาหาเรื่องทันที

“แต่ฉันไม่เฉย มีแฟนอยู่เป็นตัวเป็นตน เขามาง้อก็กลับไปซะสิ จะอยู่รอแย่งผัวชาวบ้านทำไม”

หม่อมสรัสวดีโกรธจัด ตวาดลั่นให้ผ่องทิพย์หยุดดูถูกลูกหญิงของเธอเดี๋ยวนี้ หญิงมานศรีเหนื่อยใจเกินกว่าจะทะเลาะกับใคร ขยับจะขึ้นห้อง ผ่องทิพย์ปรี่เข้าไปขวาง พูดจาดูแคลนจนทนไม่ไหว ตบหน้าเธอฉาดใหญ่

ผ่องทิพย์ไม่ยอมถูกตบฟรีๆ จะเอาคืน หม่อมสรัสวดีคว้าข้อมือไว้ ก่อนจะผลักพ้นทาง เตือนว่าถ้าคิดจะทำอะไรลูกหญิง เธอจะเอาคืนเป็นร้อยเท่าพันเท่าแล้วรีบพาหญิงมานศรีขึ้นห้อง ผ่องทิพย์ไม่ยอมจะตามไปเอาเรื่องให้ได้ พวงทอง บุญปลูก และกลิ่นต้องช่วยกันจับตัวไว้ ขณะที่ขวัญตาแอบยิ้มสะใจ

ooooooo

ทิวคิดว่าเสกสรรถอดใจกลับไปแล้ว ที่ไหนได้เขามาขอความช่วยเหลือแต่เช้า ทิวดีใจมากรีบพาไปส่งให้ถึงที่ หญิงมานศรีไม่พอใจ ขออนุญาตเทพสักครู่แล้วเดินนำเสกสรรออกไป เทพจะตามแต่ทิวขวางไว้ อ้างมีธุระจะคุยด้วย เทพรู้ว่าเขาตั้งใจขัดขวางเรื่องคุณหญิง แต่จำต้องปั้นหน้ายิ้ม เดินนำเขาเข้าไปในห้องทำงานทิวถ่วงเวลาเดินไปเดินมาจนไปหยุดหน้ารูปภาพของทัดพ่อของเขาเมื่อครั้งเพิ่งบุกเบิกไร่อ้อยกว่ายี่สิบปีที่แล้ว

“ตกลงนายจะเข้ามาเดินเล่นหรือปรึกษาเรื่องงานกับฉัน” เทพถามอย่างเหลืออด

“ให้คนไปแกล้งตัดหน้ารถมอเตอร์ไซค์ผม…มันนิสัยหมาลอบกัดชัดๆ”

เทพทำไม่รู้ไม่ชี้ อ้างทิวชอบก่อเรื่องอยู่แล้วอาจมีใครไม่ชอบขี้หน้าก็ได้ ทำไมต้องมาโทษแต่เขา ทั้งสองคนปะทะคารมกันอีก เทพไม่พอใจที่ทิวชอบขุดเรื่องการตายของพ่อกับแม่ของทิวขึ้นมาพูดแทงใจดำ…

ทางด้านหญิงมานศรีไม่ยอมใจอ่อนให้เสกสรรอีกต่อไป ไม่ว่าจะง้องอนอย่างไร เธอยืนยันหนักแน่นจะไม่มีวันกลับไปเหมือนเดิมอีก เขาหาว่าที่เธอกลับมารักเขาเหมือนเดิมไม่ได้ เพราะกำลังคบหาดูใจคนใหม่อยู่ เธอโกรธที่ถูกดูหมิ่น ตบหน้าเขาอย่างแรง แล้วเดินหนีไปทันที…

ระหว่างที่หญิงมานศรีสะบั้นรักเสกสรร ทิวยังคงยืนดูรูปภาพของพ่อนิ่ง ก่อนจะเอ่ยปากขอรูปนี้คืน เทพแสร้งทำหน้าเศร้า ขอร้องอย่าเอาไปเลย อย่างน้อยให้เขาได้มีสิ่งนี้เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวทางใจระหว่างเขากับพี่ทัด

“คิดอีกที ผมเปลี่ยนใจแล้ว ให้พ่อได้อยู่กับคุณ มองหน้าคุณทุกวันแบบนี้แหละดีแล้ว” ทิวยิ้มยียวน ก่อน จะเดินออกไป ไม่มีใครล่วงรู้ว่า หลังภาพนี้มีตู้เซฟลับของทัดซ่อนอยู่ นอกจากลุงมิตรเพื่อนรักของเขาเท่านั้น…

หญิงมานศรีหนีมาสงบอารมณ์ แต่สุดท้ายก็กลั้นน้ำตาไม่ไหว ปล่อยให้ไหลอาบแก้ม พำพึมกับตัวเอง เมื่อไหร่เรื่องนี้จะจบเสียที ยืนทำใจอยู่สักพัก จะกลับไปทำงานต่อหันมาเจอเทพยืนส่งสายตาอ่อนโยนมาให้ เธอขอโทษที่นำเรื่องไร้สาระมากวนใจเขา

“ใช่ครับ มันกวนใจผมมาก และก็ทำให้ผมไม่สบายใจมากที่มีคนทำให้คุณหญิงต้องเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า คุณหญิงเจ็บ ผมเองก็เจ็บไปด้วยไม่แพ้กัน” น้ำเสียงแสนจะอบอุ่นและเปิดเผยของเขาทำให้หญิงสาวถึงกับอึ้ง เทพขอโทษที่เสียมารยาท ไม่ควรแสดงความรู้สึกที่มีในใจออกมาแบบนี้

“ไม่ค่ะ…หญิงสิต้องเป็นฝ่ายขอบคุณ สำหรับความรู้สึกห่วงใยที่คุณเทพมีต่อหญิง มันทำให้หญิงยิ่งต้องขยันทำงานให้เจ้านายที่แสนดีและเห็นใจลูกน้องอย่างคุณเทพมากขึ้น…หญิงขอตัวไปทำงานนะคะ”

เทพผิดหวังที่เธอตีความหมายคำปลอบโยนที่แสนจะจริงใจของเขา เพียงแค่เจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น แต่เขาไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เห็นสีหน้าเธอยังไม่ค่อยดี ชวนออกไปข้างนอกด้วยกัน เธอมองเขาอย่างแปลกใจ…

ขณะที่ผ่องทิพย์กำลังอาละวาดบ้านแทบแตก เนื่องจากเทพไม่ยอมมาหา ไม่แม้แต่จะมองหน้า ทำเหมือนเธอเป็นอากาศธาตุ ขวัญตาโทร.เข้ามือถือของเธอ ฟ้องว่าเทพพาหญิงมานศรีมากินข้าวที่ร้านอาหารหรูในตัวจังหวัด กำลังเอาอกเอาใจกันน่าดู แล้วปรายตามองไปทางโต๊ะที่เทพนั่งอยู่ เห็นเขากำลังตักกับข้าวให้หญิงมานศรี โดยมีหม่อมสรัสวดียิ้มระรื่นร่วมโต๊ะอยู่ด้วย ทั้งสามมัวแต่คุยกันจึงไม่เห็นทิวกับเสกสรรยืนมองอยู่หน้าร้าน

“นายเทพมีเมียอยู่แล้วตั้งสามคน อยากให้ผู้หญิงที่คุณรักได้ชื่อว่า เป็นคนแย่งสามีคนอื่นหรือไง”

สิ้นเสียงยุของทิว เสกสรรเดินหน้าหงิกตรงไปที่โต๊ะ คว้าข้อมือหญิงมานศรีลากออกไปอย่างบ้าคลั่ง ไม่ฟังเสียงห้ามปราบของหม่อมสรัสวดี เทพทนไม่ได้เข้าไปขวาง ถูกหมัดตรงของเขาจนล้มคว่ำ ทิวยิ้มสะใจ ก่อนจะชิ่งหลบ หม่อมสรัสวดีสั่งเสียงเขียวให้หยุดก้าวร้าวกับเพื่อนของเธอเดี๋ยวนี้

“เพื่อนหม่อม…ที่หม่อมตั้งใจจะเปลี่ยนสถานะให้มาเป็นลูกเขยใช่ไหม”

เทพเหม็นขี้หน้า ต่อยไอ้คนรู้ทันกลับบ้าง หญิงมานศรีรีบเข้าไปห้าม สั่งให้เสกสรรกลับไปได้แล้ว และนับจากนี้ไป แม้แต่คำว่าเพื่อนเธอก็ไม่มีให้ แล้วออกไปจากร้านทันที หม่อมสรัสวดีรีบเดินตาม เสกสรรมองเทพอย่างแค้นเคือง ย้ำชัดถ้อยชัดคำจะไม่ยอมเสียคุณหญิงให้เขาเด็ดขาด เทพเตือนให้กลับไปคิดให้ดีเสียก่อน ถ้าจะมาสู้กับคนอย่างตน แล้วเดินตามสองแม่ลูกออกไป พอถึงมุมปลอดคน เขาโทร.สั่งให้ล้วนจัดการเสกสรร

ooooooo

ครู่ต่อมา กลุ่มของเทพเดินมาที่จอดรถ โดยไม่มีใครคาดคิด ผ่องทิพย์ปราดเข้ามาตบหน้าหญิงมานศรีด้วยความหึงหวง หม่อมสรัสวดีฉุนขาดตบคืนบ้าง ผ่องทิพย์ฮึดฮัดจะเอาเรื่อง เทพสั่งให้หยุดระรานได้แล้ว

“ผ่องไม่หยุด…คุณกำลังจะทิ้งผ่อง ผ่องรู้นะ…ผ่องไม่ยอม ผ่องจะจัดการมันไปให้พ้น”

“ถ้ายังไม่หยุดพล่าม ฉันจะจัดการเธอ…กลับไปเดี๋ยวนี้” เทพมองด้วยสายตาแข็งกร้าว จนเธอต้องยอมล่าถอยกลับไป แล้วขอให้หญิงมานศรียกโทษให้ จะให้แก้ตัวอย่างไรเขายอมทุกอย่าง

“อย่ามาแก้ตัวกับหญิงเลยค่ะ ไปอธิบายให้ภรรยาของคุณเข้าใจดีกว่า ว่าหญิงและคุณบริสุทธิ์ใจต่อกัน ฐานะเจ้านายกับลูกน้องเท่านั้น” คำพูดของเธอทำให้เทพมองสบตากับหม่อมสรัสวดีเซ็ง อุตส่าห์วางแผนเพื่อจะชนะใจเธอ แต่กลับไม่ได้ผล เธอไม่ได้รู้สึกกับเทพเกินกว่าความเป็นเจ้านาย ทั้งสามมัวแต่วุ่นวายกับเรื่องยัยจอมวีนผ่องทิพย์ ไม่ทันเห็นขวัญตายืนมองอยู่ ผิดหวังที่ผ่องทิพย์เป็นฝ่ายพ่ายแพ้…

หญิงมานศรีเดาได้ไม่ยาก ที่เสกสรรเกิดบ้าระห่ำขึ้นมา ต้องได้ลูกยุจากทิวแน่ๆ จึงบุกไปขอคุยกับเขาเป็นการส่วนตัวถึงโรงงานน้ำตาลทีแรกทิวเล่นแง่ อ้างไม่มีเวลาส่วนตัวให้ แต่สุดท้ายยอมเดินตามเธอไปยังมุมสงบแถวไร่อ้อย หญิงสาวไม่พูดพล่ามตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ฐานยุยงเสกสรรให้ตามตื๊อเธอไม่เลิก

ทิวแก้เผ็ดด้วยการกระชากเธอเข้ามาจูบ เธอโมโหกัดปากเขาเลือดซิบจนผงะ ประกาศลั่นจากนี้ไปจะไม่ยอมให้เขารังแกฝ่ายเดียวอีกแล้ว ในเมื่อเขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เธอไปจากที่นี่ เธอจะสู้และจะไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น เขาแรงมาเธอก็จะแรงไป ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

“ดี…งั้นคุณก็เตรียมรับมือผมได้เลย อยากรู้เหมือนกันว่าจะเก่งได้สักแค่ไหน” ทิวจ้องหน้าอย่างท้าทาย…

ระหว่างที่ทิวกับหญิงมานศรีประกาศสงครามกัน ล้วนสั่งให้สมุนสะกดรอยตามเสกสรรไปถึงปั๊มน้ำมัน รอจังหวะที่เขาอยู่ในห้องน้ำเพียงลำพังเข้าไปรุมซ้อมสะบักสะบอม นอนหมดสติจอมกองเลือด…

หญิงมานศรีกลับถึงที่พักอย่างหมดเรี่ยวแรง รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมเข้านอน เกิดกระหายน้ำ จึงลงไปในครัวรินน้ำมาหนึ่งแก้ว แล้วจะกลับห้อง ขณะเดินขึ้นบันได ได้ยินเสียงผ่องทิพย์ตวาดขวัญตาดังลั่น เธอชะงักเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนขยับจะเดินต่อชนเข้ากับทิวโดยบังเอิญ ตกใจถึงกับผงะ ถามว่าเข้ามาทำไม

“นี่บ้านพ่อผม…ผมจะมาทำไมก็เรื่องของผม” ทิวเห็นพวงทองเดินมาหา “ให้ผมมาหาทำไม”

พวงทองยื่นซองเอกสารให้ ข้างในเป็นจดหมายของพ่อที่เขียนถึงลุงมิตรก่อนตาย เธอไปเจอที่ห้องเก็บของ เผื่อเขาอยากจะอ่าน ทิวคว้าซองเอกสารแล้วหันหลังจะกลับ เจอหญิงมานศรีจ้องมองตาแป๋วอยู่ ด่าว่าไม่มีมารยาทเป็นผู้ดีเสียเปล่า เที่ยวสอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่น เธอเจ็บใจ สาดน้ำในแก้วที่ถืออยู่ใส่หน้า ทิวปรี่จะเข้าไปเอาเรื่อง เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัว ถ้าขืนทำอะไรเธอแม้แต่ปลายเล็บ จะร้องบอกทุกคนว่าเขาคิดจะข่มขืนเธอ ทิวเดินหนีไปด้วยความเจ็บใจ หญิงสาวถึงกับถอนใจโล่งอก เห็นน้ำเปียกพื้น รีบไปหยิบผ้ามาเช็ด

ooooooo

ขณะเดียวกัน เทพไม่พอใจที่ผ่องทิพย์มาขวางไม่ให้เข้าห้องขวัญตา แถมต่อว่าเขาฉอดๆ สั่งให้หุบปาก

“คุณเทพ…เดี๋ยวนี้ไม่คิดจะสนใจปกป้องผ่องอีกแล้วใช่ไหม ยัยหม่อมนั่นมันตบผ่องนะ แล้วรู้ไหมว่ามันพูดกับผ่องว่ายังไง…มันจงใจจะถวายพานลูกสาวมันให้เป็นเมียคุณ แล้วจะเฉดหัวพวกเราออกไป คุณรู้มั้ย”

หญิงมานศรีกำลังเช็ดน้ำตรงเชิงบันได ได้ยินเต็มสองหูถึงกับตะลึง รีบหลบออกไปทันที เทพไม่พอใจ หาว่าผ่องทิพย์เพ้อเจ้อหึงไม่เข้าเรื่อง หมดอารมณ์จะกุ๊กกิ๊กกับขวัญตาเดินหนีไปอย่างหัวเสีย ขวัญตาโกรธที่ยัยจอมวีนมาขัดความสุข ผลักหงายท้องก้นจ้ำเบ้า แล้วปิดประตูใส่หน้า…

เสียงของผ่องทิพย์ยังคงดังก้องอยู่ในหัว หญิงมานศรี ต้องการรู้ให้ได้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ตรงไปที่ห้องพักของหม่อมแม่ แต่พอเห็นหน้าท่านกลับไม่กล้าถาม เฉไฉว่าที่มาหาเพราะอยากกอดท่านก่อนนอน…

เทพคิดจะกำจัดทิวไปให้พ้นจากบริษัท จึงแวะไปหาพวงทองที่ห้องของเธอ ซุกไซ้ซอกคอเล้าโลมให้ช่วยเกลี้ยกล่อมให้ทิวขายหุ้นให้ สัญญาจะให้ราคาอย่างงาม และถ้าเธอทำได้ จะยกตำแหน่งภรรยาหมายเลขหนึ่งให้ พวงทองเมินหน้าหนีอย่างเย็นชา แดกดันว่าตำแหน่งนี้เขาจองไว้ให้คุณหญิงมานศรีโสภาคย์ไม่ใช่หรือ

“เธอเป็นเมียฉัน ต้องทำตามคำสั่งของฉัน ไม่งั้นเธอจะไม่มีวันได้รับอิสระจากฉัน…พวงทอง” เขาพูดจบเดินออกไปอย่างฉุนเฉียว พวงทองร้องไห้ออกมาอย่างสุดจะกลั้นกับสิ่งที่เขาทำ

ooooooo

ดูเหมือนหญิงมานศรีกับทิวจะหนีกันไม่พ้น ทั้งคู่มีเหตุให้ต้องมา รพ. เธอมาเพราะอาการปวดหัวไมเกรนกำเริบ เนื่องจากเจอเรื่องเครียดๆเมื่อวาน แต่ไม่ยอมบอกให้ใครรู้ โกหกหม่อมแม่ว่าจะพาพิไลพรมาส่งที่ รพ.แล้วจะเลยไปช็อปปิ้งในเมืองต่อ ส่วนทิวต้องพาคนงานที่ถูกมีดตัดอ้อยฟันขามาเย็บแผลแล้วทิ้งให้เข้มดูแลแทน

ขณะกำลังจะกลับขึ้นรถ ทิวเจอชายแก่พิการคนที่ชวนหญิงมานศรีหนี เดินเล่นอยู่ในสวนหย่อมหน้า รพ. รู้สึกคุ้นหน้ามาก ต้องรู้ให้ได้ว่าเป็นใคร ตัดสินใจไปขอ ข้อมูลจากพิไลพร ซึ่งกำลังเดินออกมาส่งหญิงมานศรีพอดี ทั้งสามตรงไปยังสวนหย่อม ที่ซึ่งชายแก่นั่งเหม่อมอง สายตาเลื่อนลอย พิไลพรเล่าประวัติคร่าวๆของแกให้ฟัง

“ไม่มีใครรู้ว่าแกเป็นใครหรือมาจากไหน ชาวบ้านพบแกบาดเจ็บไม่ได้สติที่ริมแม่น้ำ เลยพามาที่นี่ รักษาตัวอยู่นาน กลายเป็นคนพิการ พอฟื้นก็จำอะไรไม่ค่อยได้ พูดจาสับสนไปหมดเหมือนจะเสียสติ แต่ไม่ใช่เพียงแค่ความจำแกยังไม่กลับมาร้อยเปอร์เซ็นต์เท่านั้น”

ทิวเดินเข้าไปหาชายแก่ช้าๆเพื่อจะสอบถามบางอย่าง แต่แกกลับลุกหนี…

หลังจากแยกกับพิไลพร หญิงมานศรีจะกลับไปที่รถ เห็นทิวเดินตามมาด้านหลังรีบเร่งฝีเท้าหนี แต่กลับปวดหัวอย่างหนักจนต้องหยุดเดิน เขาเป็นห่วงจะพากลับไปให้หมอตรวจซ้ำ เป็นมากขนาดนี้น่าจะนอนที่นี่สักคืน เธอไม่ยอม อ้างว่ามียากินแล้วและที่สำคัญไม่อยากให้หม่อมแม่เป็นห่วง พยายามจะฝืนเดินต่อแต่กลับทรุดฮวบ

ทิวจะช่วยประคอง เธอผลักเขาออก ก่อนจะทรุดลงอีกครั้ง เขาตัดสินใจอุ้มเธอไปนั่งใต้ร่มไม้ในสวนหย่อมหยิบยาให้กิน แล้วลงนั่งข้างๆ ครู่เดียว เธอค่อยๆเอนหัวซบไหล่เขาและหลับไปในที่สุด เขาอยากให้เธอได้หลับสบายๆ จึงพากลับไปนอนพักบนโซฟาที่บ้านของเขา เธอเพ้อเบาๆด้วยฤทธิ์ยาจนเขาต้องก้มไปฟังใกล้ๆ

“ท่านพ่อขา…ช่วยหญิงด้วย อย่าทิ้งหญิงไป…หญิงคิดถึงท่านพ่อ” เธอพูดจบน้ำตาไหลพราก

ทิวสงสารจับใจเช็ดน้ำตาให้อย่างอ่อนโยน หญิงสาว กอดแขนเขาไว้แน่นเหมือนต้องการยึดไว้เป็นที่พึ่ง เขาอดหวั่นไหวไปกับความใกล้ชิดไม่ได้

ooooooo

———————

รายชื่อนักแสดง เกิดเป็นหงส์

เกิดเป็นหงส์ ในละคร ธนพล นิ่มทัยสุข รับบท ทิว
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อุษามณี ไวทยานนท์ ม.ร.ว.มานศรีโสภาคย์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เคลลี่ ธนะพัฒน์ เทพ
เกิดเป็นหงส์ ในละคร กันตพงศ์ บำรุงรักษ์ เสกสรร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ปฏิญญา วิโรจน์แสงประทีป รว.คำรณฤทธี
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อาริษา วิลล์ ขวัญตา
เกิดเป็นหงส์ ในละคร พรรัมภา สุขได้พึ่ง ผ่องทิพย์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เปรมสินี รัตนโสภา พวงทอง
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อนุวัฒน์ ชูเชิดรัตนา มรว.ธีรพล
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ดิลก ทองวัฒนา ม.จ.กฤตยาอมรเทพ
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อภิรดี ภวภูตานนท์ หม่อมสรัสวดี
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ชมวิชัย เมฆสุวรรณ วิวัฒน์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร สุรศักดิ์ ชัยอรรถ รมต.เสกสิทธิ์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เนาวรัตน์ ยุกตะนันท์ คุณหญิงพันทิพา
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ พลเอกหม่อมเจ้าพหล
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ปภัสรา เตชะไพบูลย์ หม่อมรัชนิกร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ตฤณ เศรษฐโชค นภดล
เกิดเป็นหงส์ ในละคร รัชนีกร พันธุ์มณี อรอนงค์
เกิดเป็นหงส์ ในละคร สุรวุฑ ไหมกัน พ่อทิว
เกิดเป็นหงส์ ในละคร วาสิฏฐี ศรีโลฟุ้ง แม่ทิว
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ชัชฏาภรณ์ ธนันทา พิไลพร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ปราบ ยุทธพิชัย มิตร หรือ ลุงจร
เกิดเป็นหงส์ ในละคร ณรัฐ พัฒนาพงศ์ชัย เข้ม
เกิดเป็นหงส์ ในละคร เวนซ์ ฟอลโคเนอร์ ล้วน
เกิดเป็นหงส์ ในละคร อุ่นเรือน ราโชติ บุญปลูก

 

ละครใหม่เรื่อง เกิดเป็นหงส์  ละครเกิดเป็นหงส์  ขวัญ อุษามณี – ธนพล นิ่มทัยสุข
ติดตามชม ละคร เกิดเป็นหงส์ได้ทางไทยทีวีสีช่อง 7

เรื่องย่อ เกิดเป็นหงส์ ตอนที่ 3

  •   
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
อ่านละครออนไลน์, เกิดเป็นหงส์
- 26-06-2012 2:47:10 โพสต์โดย : zoomza 1,018 ดูละครย้อนหลัง

อ่านละครออนไลน์

อ่านละครออนไลน์, ดูละครออนไลน์, ละครออนไลน์, อ่านละคร, เรื่องย่อละคร

loading...
  • ละครย้อนหลังล่าสุด

  • ผลหวย ตรวจหวย