เรื่องย่อ คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ตอนที่ 4

คุณสามี กำมะลอ ที่รัก ตอนแรก-ตอนจบ อ่านเรื่องย่อคุณสามี กำมะลอ ที่รัก ช่อง3
โฬมปิ๊งรักชมพู่ ในละคร คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก

คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก คุณสามีกำมะลอที่รัก ทางช่อง 3

คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก คุณสามีกำมะลอที่รัก ทางช่อง 3

คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ผู้จัดโดย: นก-จริยา แอนโฟเน
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ผลิตโดย: บริษัทเมกเกอร์ เจ กรุ๊ป จำกัด
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก กำกับการแสดง:โดย เมธี เจริญพงศ์

เรื่องย่อ คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ตอนที่ 4

หลังฤชวีกับครอบครัวพิมภาออกจากบ้านสักครู่ใหญ่ ชุติภาก็ยังมาไม่ถึง มินท์ร้อนใจกลัวความลับเรื่องพี่ชายกลับบ้านจะแตก รีบโทร.เช็กคุณย่า ซึ่งเวลานั้นชุติภากำลังเร่งคนขับให้ตามรถที่เห็นหลานชายนั่งอยู่อย่างไม่ ให้คาด สายตารับสายหลานสาวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

“ฉันกำลังตามพี่ชายแกอยู่ไง”

“ตามพี่ชาย?…พี่ต้นกลับมาแล้วเหรอคะ”

“ไม่ต้องมาแสดง! พี่ชายแกนั่งรถสวนออกจากซอยบ้านแก แกไม่รู้ได้ไง เดี๋ยวฉันจะจับให้ได้คาหนังคาเขาเลย”

มินท์ตกใจ กดวางสายแล้วโทร.หาฤชวีแต่สายไม่ว่าง พยายามใหม่อย่างไม่ย่อท้อ

ด้าน ชุติภา…ไม่ได้ยินเสียงมินท์เลยโทร.กลับแต่สายไม่ว่าง เดาได้ว่าหลานสาวตัวดีกำลังโทร.เตือนฤชวี หันไปเร่งคนขับให้ขับเร็วขึ้นจนโดนตำรวจเรียกเพราะฝ่าไฟแดง

ขณะที่ชุติ ภามองหารถต้องสงสัยด้วยความร้อนรน… ภัทรพลเลี้ยวเข้าปั๊มน้ำมันแถวๆนั้นเพื่อซื้อของทานเล่นและเข้าห้องน้ำ พิมมาลาบอกว่าต้องกลับจันทบุรีวันนี้เพราะลูกค้ารายใหญ่โทร.มานัดเพื่อขอแก้ แบบสร้อย ภาณุวัฒน์บอกลูกชายให้ไปส่งฤชวีที่คอนโดฯแล้วค่อยกลับ

ฤชวีหลบ ไปเข้าห้องน้ำ โทร.หามินท์ด้วยความกังวลใจ มินท์บอกว่าคุณย่าชุติภากำลังตามรถของภัทรพล ฤชวีตกใจ เหลือบมองรอบๆปั๊ม เห็นรถคุณย่าตั้งลำเพื่อเลี้ยวเข้า ตัดสินใจบอกครอบครัวภัทรพลว่ามีธุระด่วนเรื่องงานและขอแยกตัวไปก่อน

ชุติ ภาสั่งคนขับให้จอดขวางรถที่ต้องสงสัย เดินฉับๆไปเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับแล้วชะงัก ไม่พบฤชวีอย่างที่เข้าใจ ครอบครัวพิมภามองด้วยความสงสัย ชุติภาหน้าแตกยับ ขอโทษที่เข้าใจผิดแล้วกลับขึ้นรถอย่างหัวเสีย!

หลังเอาตัวรอดอย่าง หวุดหวิด…ฤชวีตรงไปหากิ่งแก้วที่สำนักพิมพ์ เล่าเรื่องทั้งหมดให้ญาติสาวและมินท์ที่ตามมาสมทบฟังด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ มินท์บอกว่าคุณย่าชุติภาโกรธมาก โทร.ไปคาดคั้นเธอใหญ่โตแต่ไม่ได้เรื่องอะไรไปมากเพราะเธอตีมึนใส่ ฤชวีโล่งอก มินท์ขยับเข้าใกล้พี่ชายแล้วเริ่มสอบสวน โดยมีกิ่งแก้วร่วมด้วยช่วยกันคาดคั้น

“แต่มินท์ต้องได้คำตอบเดี๋ยวนี้ว่าพี่ต้นรู้จักพ่อแม่ คุณพิมได้ยังไง แล้วที่แห่กันไปบ้านมินท์วันนี้…มันเกิดอะไรขึ้น”

“แล้วก็ที่หายไปทั้งคืนด้วย กิ่งกับมินท์เป็นห่วงแทบแย่…ต้นไปไหนมา”

ฤ ชวีอึกอักแต่สุดท้ายก็ตัดสินใจเล่าให้สองสาวฟัง มินท์กับกิ่งแก้วฟังเรื่องข้อตกลงสามีกำมะลอแล้วหน้าเหวอ ถึงบางอ้อว่าทำไมครอบครัวพิมภาถึงแล่นไปเช็กประวัติฤชวีถึงบ้าน กิ่งแก้ววิเคราะห์สถานการณ์ญาติหนุ่ม

“มันไม่ประหลาดไปหน่อยเหรอต้น”

“กิ่งต้องใช้คำว่าพรหมลิขิตถึงจะถูก”

“เจอกันโดยบังเอิญ ได้ช่วยเหลือและผูกพันกัน กิ่งว่านะ…ถ้าเอาเรื่องของต้นกับคุณพิมมาแต่งนิยายคงดี”

“แต่นี่มันเรื่องส่วนตัวนะกิ่ง ต้นอยากเก็บไว้ในใจ”

“ถ้าเป็นแค่นิยายพระเอกคงต้องทำทุกอย่างเพื่อเลื่อนฐานะจากสามีกำมะลอเป็นสามีตัวจริงให้ได้…ถูกไหม”

“กิ่งคิดว่า…ต้นจะเลื่อนเป็นตัวจริงได้ไหม”

“ได้ สิต้น…เคยได้ยินเพลงนี้ไหม…น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน แล้วหัวใจอ่อนๆของคุณพิม…ถ้ากระหน่ำความดี มอบความจริงใจให้ ต้นต้องชนะใจคุณพิมได้แน่ๆ”

กิ่งแก้วส่งสัญญาณให้มินท์ช่วยเสริม ฤชวีหน้าบานใจขึ้นเป็นกอง ขอตัวไปซื้อของทำมื้อเย็นให้พิมภา มินท์มองตามอย่างไม่แน่ใจ กิ่งแก้วบอกว่าไม่เคยเห็นฤชวีมีอาการอยากจีบสาวออกนอกหน้าขนาดนี้ แสดงว่าพิมภาคงถูกใจจริงๆ ต้องช่วยให้สมหวังถึงจะถูก…

ขณะที่ฤชวีมี ความหวัง…พิมภาเครียดจัด เล่าเรื่องที่โดนหยอดยาและฤชวีพากลับบ้านจนตกกระไดพลอยโจนมาเป็นสามีกำมะลอ ด้วยน้ำเสียงหนักใจ นันทิกานต์ตื่นเต้นที่จู่ๆเพื่อนก็มีสามีกะทันหัน พิมภาแก้ตัวพัลวัน

“พูดให้ดี ฉันกับเขาเป็นสามีภรรยาจดทะเบียนกันในนาม ตัวฉันยังบริสุทธิ์ย่ะ ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีเรื่องแบบนี้…อยู่ดีๆก็มีสามีตอนไร้สติ!”

“แล้วตอนนี้แกปล่อยให้คุณต้นอยู่กับพ่อแม่แกเหรอ”

“เออสิ…ไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน แต่ฉันก็ไม่อยากให้พ่อกับแม่เสียใจเรื่องฉันอีกแล้ว”

“งั้นก็เดินหน้าต่อไป…คนอย่างพิมภาเดินหน้าไม่มีวันถอยหลังอยู่แล้วนี่”

พิมภาคิดตามเครียดๆ…ไม่แน่ใจว่าจะเดินไปได้ไกลแค่ไหนกับเรื่องประหลาดๆแบบนี้!

ooooooo

พิม ภาโทร.หาพิมมาลาเพราะเป็นห่วงสถานการณ์ที่บ้าน กลัวฤชวีทำความลับเรื่องเป็นสามีกำมะลอแตก พิมมาลาบอกว่ากำลังกลับจันทบุรีกับภาณุวัฒน์และภัทรพลเพราะมีเรื่องงานต้อง สะสาง ส่วนฤชวีแยกไปคุยเรื่องงาน

“แม่ว่าตาต้นดูเป็นคนดีนะลูก ถึงเจอกันไม่เท่าไหร่ แต่แม่มองออกว่าตาต้นน่ะรักลูกแม่ แม่ดีใจนะที่มีผู้ชายดีๆ มาดูแลลูก พิมต้องเอาแต่ใจให้น้อยลง ยอมฟังตาต้นบ้าง ชีวิตคู่จะได้ราบรื่นนะ”

ภาณุวัฒน์กับภัทรพล แม้ยังไม่วางใจนัก แต่เบาใจ ขึ้นนิดหน่อยที่ฤชวีไม่มีประวัติเสียหาย ส่วนพิมภา…กด วางสายแม่ด้วยความรู้สึกผิดในใจที่โกหกครอบครัว…

พิมภากลับคอนโดฯหลังเลิกงาน มองสภาพห้องสะอาดเอี่ยมและเป็นระเบียบเรียบร้อยกว่าที่เคยอย่างตื่นตะลึง ฤชวีต้อนรับด้วยน้ำส้มคั้นเย็นฉ่ำ พิมภามองอย่างลังเล ชายหนุ่มเทแบ่งลงแก้วและดืื่มเป็นตัวอย่าง พิมภาลองจิบแล้วฝืนยิ้มให้เจื่อนๆ ฤชวีเข้าใจความอึดอัดของเธอดี พยายามแสดงความจริงใจเพื่อสร้างความไว้วางใจอย่างไม่ย่อท้อ

ฤชวียังเซอร์ไพรส์พิมภาไม่หมด หญิงสาวมองแจกันดอกไม้น่ารักกลางห้องอย่างทึ่งๆ ตาโตที่เห็นอาหารเย็นหน้าตาน่าทานบนโต๊ะ ฤชวีเป็นคนทำเองทั้งหมดและชิมให้ดูอย่างรู้หน้าที่ พิมภาตักชิมบ้าง ถูกใจรสชาติแต่ตีหน้าขรึมเก็บอาการ ฤชวีปลื้ม…เดาว่าหญิงสาวชอบแต่ฟอร์มจัดไปอย่างนั้นเอง

ด้านลัลนา…เดินคุยโทรศัพท์เรื่องงานเข้ามาในบ้าน ได้ยินเสียงเอะอะเลยวางสายแล้วรีบไปดู เห็นนวลจันทร์เมียหลวงของพ่อยื้อยุดกุญแจรถคันใหม่จากวรรณาแม่ของเธอ ลัลนาแยกทั้งคู่ออกจากกันแล้วหันไปส่งสายตาเกรี้ยวกราดใส่เมียหลวง นวลจันทร์เชิดหน้าบอกว่าสมบัติทุกอย่างของพ่อลัลนาเป็นของเธอ ลัลนาเหลืออด ผลักนวลจันทร์กระแทกกับพื้นและตวาดไล่ นวลจันทร์ของขึ้น

“ก็เอาสิ…ลูกเมียน้อยอย่างแกกับเมียหลวงอย่างฉัน คิดว่าพ่อแกจะฟังใคร…อีกาฝาก!”

วรรณาเห็นเรื่องจะไปกันใหญ่ ยื่นกุญแจรถคันใหม่ให้อย่างตัดใจ นวลจันทร์กระชากไปแล้วก้าวพรวดออกจากบ้าน ลัลนาไม่ยอมจะแย่งคืนแต่วรรณารั้งไว้

“ทำไมเราจะต้องยอมมันด้วยล่ะแม่”

“ลูกต้องยอมรับความจริงว่าแม่มาทีหลัง เป็นแค่เมียรอง…ไม่ใช่ตัวจริง”

“พ่อไม่เคยปกป้องแม่กับลัล ไม่เคยสนใจว่าบ้านโน้นจะระรานและทำร้ายเราแค่ไหน…สักวันลัลจะเล่นงานคืน ลัลจะไม่ยอมแพ้ คนอย่างลัลจะต้องเป็นตัวจริง…เป็นที่หนึ่งเท่านั้น!”

ขณะที่ลัลนาแค้นจัด…พิมภาก็เจอศึกหนักที่คอนโดฯ อึดอัดและไม่ชินที่มีฤชวีป้วนเปี้ยนในห้อง เธอเห็นตะกร้าผ้าในห้องว่างเปล่าแล้วตกใจ ผลุนผลันไปถามชายหนุ่ม ฤชวีบอกว่าเป็นคนซักให้ ส่วนชิ้นเล็ก

ชิ้นน้อย เขาแยกไว้เพราะคิดว่าเธอคงอยากจัดการเอง พิมภาอับอายแต่ไม่รู้จะต่อว่าความหวังดีที่ไม่ต้องการยังไง สะบัดตัวเข้าห้องอย่างเคืองๆ ฤชวีมองตามหน้าจ๋อยที่ทำไม่ถูกใจพิมภา

พิมภาพยายามสงบสติ เปิดเพลงเพื่อผ่อนคลายแล้วเข้าไปอาบน้ำ อารมณ์ดีขึ้นบ้างที่ได้อยู่คนเดียว เธอแต่งชุดอยู่บ้านแต่แอบเซ็กซี่ ออกไปหยิบขวดน้ำมาดื่มที่ห้อง ฤชวีมองหญิงสาวในลุคใหม่อย่างตื่นตะลึง สะดุ้งเฮือกที่เห็นสายตารู้ทัน เสหยิบหนังสือมาอ่านโดยไม่รู้ว่าอ่านกลับหัวกลับหางอยู่ พิมภาทักยิ้มๆ หยิบมีดปอกผลไม้อันเล็กขึ้นขู่หากชายหนุ่มกล้าบุกเข้าหากลางดึก ฤชวีหน้าเจื่อน มองตามหญิงสาวที่เดินเข้าห้องอย่างเซ็งๆ

พิมภารื้อกางเกงขายาวแบบหนาและรัดมาใส่กันเหนียว พยายามข่มตานอนแต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว ค่อยๆแง้มประตูแอบดูฤชวี เห็นเขาฟุบหลับที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ หญิงสาวเอื้อมไปกดแป้นคีย์บอร์ดเพื่อดูข้อมูลในจอ ฤชวีรู้สึกตัว มองหญิงสาวในระยะประชิดด้วยแววตาเหมือนโดนสะกด พิมภายิ้มเก้อ เฉไฉบอกจะปิดเครื่องให้เพราะกลัวไฟช็อตในบ้าน ฤชวีรู้ทัน ทักเรื่องกางเกงฟิตเปรี๊ยะยิ้มๆ พิมภาตีหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่างมีฟอร์ม ฤชวีมองตามหลังหญิงสาวที่กลับเข้าห้องด้วยความพึงพอใจ…เขินแล้วก็น่ารักดี!

ooooooo

พิมภานอนกระสับกระส่ายทั้งคืน อึดอัดใจที่ไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้ที่คอนโดฯ นันทิกานต์รับฟังด้วยท่าทีเนือยๆ เพราะเชื่อว่าฤชวีเป็นคนดี เผื่อเพื่อนรักจะมีชายหนุ่มคนใหม่มาดามใจที่บอบช้ำจากรักครั้งที่แล้ว

“เท่าที่ฉันฟังก็ดีออก กลับบ้านมีคนเอาน้ำส้มเย็นๆ มาให้ ทำความสะอาดบ้าน ทำกับข้าวรอ…ดีจะตาย”

“มันไม่เป็นส่วนตัว…เข้าใจไหม ฉันต้องแต่งตัวมิดชิดในห้องฉันเอง จะเกลือกกลิ้งกับพื้นก็ไม่ได้ อยากใส่ชุดชั้นในเดินว่อนรอบห้องเหมือนเคยก็ไม่ได้ จะตดยังต้องขมิบ มันอึดอัด…ที่สำคัญ…นายต้นเอาเสื้อผ้าฉันไปซัก”

“แล้วมันไม่ดีตรงไหน”

“ก็ตรงที่นายนั่นแยกประเภทให้ด้วย แล้วฉันก็ไม่ได้ถอดชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้วพับเป็นสามเหลี่ยมใส่ตะกร้า”

“แกหมายถึง…แกรูดมันลงเป็นเลขแปด แล้วใช้ขาเกี่ยวลงตะกร้างั้นสิ”

“ก็เออสิ…พอกันที ฉันต้องทวงอธิปไตยของฉันคืน!”

ด้านฤชวี…กังวลไม่แพ้พิมภาเพราะอยากใกล้ชิดและดูแลหญิงสาวมากกว่านี้ กิ่งแก้วที่โดนเรียกมาแต่เช้า มองท่าทีร้อนรนเพราะความรักของญาติหนุ่มด้วยแววตาขำขัน ฤชวีอธิบายความรู้สึกตัวเองด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย อยากดูแล อยากเห็นเขายิ้มให้ มันบรรยายไม่ถูกจริงๆ ต้นจะทำยังไงดีล่ะกิ่ง ให้เขาไว้ใจ ให้โอกาสต้น…ให้เราได้ศึกษากันและกัน”

“อยากเป็นสามีตัวจริงต้องอดทนนะ มุ่งมั่นไว้…

สักวันนางเอกก็ใจอ่อนเอง แต่ความรักที่มันเริ่มด้วยการโกหก…มันไม่มีทางจะยั่งยืนหรอก เมื่อวันที่ความจริงเปิดเผย ความรักปลอมๆ ที่ก่อไว้ก็ต้องจบลงด้วย”

“ไม่นะ…ต้นจะไม่ยอมให้คุณพิมเดือดร้อน ต้นจะไม่เริ่มต้นด้วยการโกหก มันต้องมีทางแก้ไขใช่ไหมกิ่ง”

“มันก็มีได้แค่ทางเดียว…ต้องจบเรื่องโกหกแล้วเริ่มต้นใหม่”

ฤชวีคิดตาม ตัดสินใจจะจบเรื่องหลอกลวงทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่อย่างโปร่งใส กิ่งแก้วยิ้มให้กำลังใจ แม้จะเป็นห่วงอยู่ลึกๆ ถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงหูคุณย่าชุติภา…ตายหมู่แน่ๆ!

พิมภากับฤชวีกลับคอนโดฯตอนเย็นวันนั้นด้วยจุดมุ่งหมายเดียวกันแต่คนละวัตถุประสงค์ พิมภาอยากจบทุกอย่างเพราะต้องการชีวิตส่วนตัวคืน ส่วนฤชวีต้องการเริ่มต้นใหม่อีกครั้งด้วยความรู้สึกที่แท้จริง

“ผมขอยกเลิกการเป็นสามีกำมะลอครับ ผมไม่อยากเริ่มต้นทุกอย่างด้วยการโกหก เพราะมันจะทำให้เราต้องโกหกไปตลอดชีวิต คุณไม่ควรหลอกทุกคนว่าเราเป็นสามีภรรยากัน ผมว่าสิ่งที่คุณทำมันไม่ถูกต้อง”

“นายไม่มีสิทธิ์มาบอกว่าที่ฉันทำมันถูกหรือผิด”

“ถ้ามันเป็นเรื่องถูกต้อง คุณคงไม่ต้องโกหกหรอก…จริงไหมครับ”

“ฉันไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้ แต่มันผิดพลาด… เข้าใจไหม ทั้งเรื่องที่ผับ เรื่องโดนหยอดยา เรื่องที่เจอนาย เรื่องจดทะเบียน มันเป็นความผิดพลาดของฉัน เพราะเรื่องบ้าๆนั่น ฉันถึงต้องมีนายเป็นตัวปัญหาอยู่นี่ไง!”

“ผม…เป็นตัวปัญหาเหรอ”

“ก็ใช่น่ะสิ…ถ้านายไม่มาที่นี่ ฉันจะต้องโกหกทุกคนไหม ฉันอยากจบเรื่องนี้…นายไปได้แล้ว”

ฤชวีมองพิมภาอย่างอึ้งๆ เสียใจที่หญิงสาวตัดรอนและพูดไม่รักษาน้ำใจ คว้าสัมภาระของตนแล้วจากไปอย่างสงบ พิมภามองตามด้วยแววตารู้สึกผิดแต่ยังไม่รู้ตัว พร่ำบอกตัวเองว่าตัดสินใจถูกแล้ว…จะได้จบปัญหาสักที!

พิมภาไปทำงานในเช้าวันถัดมาด้วยสีหน้าหงุดหงิด เช่นเดียวกันกับลัลนาที่ยังแค้นเรื่องนวลจันทร์เมียหลวงของพ่อไม่หาย สองสาวปะทะฝีปากข่มกันไปมาเหมือนเคย สุกัญญามาตามพิมภาไปคุยด้วยที่ห้อง พิมภาส่งสายตาเย้ยคู่แข่ง ลัลนามองตามด้วยสายตาอยากรู้…อิจฉาพิมภาที่ได้รับความไว้วางใจมากกว่าตน

ขณะที่ลัลนาเจ็บใจเพราะความริษยา…พิมภารายงานความคืบหน้าเรื่องสินค้าเลียนแบบ สันนิษฐานว่าเป็นฝีมือคนในมากกว่าคนนอก เพราะนอกจากทีมวิจัย ก็มีแค่เธอกับนันทิกานต์ที่เคยเห็นผลิตภัณฑ์ตัวอย่าง

“รู้ใช่ไหมว่าพูดแบบนี้ คุณกับแนนจะกลายเป็นผู้ต้องสงสัยทันที”

“ทราบค่ะ แต่พิมกับแนนบริสุทธิ์ใจ พิมจึงวิเคราะห์ให้คุณสุฟังตามนี้”

สุกัญญามองพิมภาด้วยความพอใจ ชื่นชมความตรงไปตรงมาและความซื่อสัตย์ต่อองค์กร พิมภาบอกว่าจะหาหนอนบ่อนไส้ตัวจริงให้เจอ…สุกัญญาเชื่อว่าลูกน้องสาวต้องทำได้แน่
นันทิกานต์รอพิมภาที่หน้าห้องสุกัญญาด้วยความเป็นห่วง ลัลนากับซูซี่ตามมาสังเกตการณ์ด้วย ค่อนแคะด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้ทันทีที่เห็นคู่แข่ง พิมภาตอกกลับไม่ไว้หน้า

“ทำตัวเหมือนลูกเมียน้อย อิจฉาทุกเรื่อง…แค่เจ้านายเรียกฉันยังอิจฉา ทั้งที่ไม่รู้ว่าเรียกไปคุยเรื่องอะไรเนี่ยนะ”

ลัลนาหน้าตึง เลือดขึ้นหน้าที่พิมภาตีถูกปม นันทิ–กานต์เห็นท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนผิดสังเกต แกล้งแหย่

“นี่อย่าบอกนะยัยลัล…ว่าเธอเป็นลูกเมียน้อยจริงๆ”

ซูซี่หลุดอาการพิรุธ พิมภากับนันทิกานต์มั่นใจว่าเป็นเรื่องจริง เหวอไปนิดเพราะคิดไม่ถึง ลัลนาอับอายจึงกลบเกลื่อนด้วยการขู่อาฆาตจะทำให้พิมภาออกจากบริษัทให้ได้ พิมภาท้าทายกลับอย่างไม่กลัวและไม่ยอมแพ้

ลัลนาเจ็บใจที่ปล่อยให้พิมภารู้จุดอ่อน มองซูซี่อย่างโกรธๆ ที่มีพิรุธจนคู่แข่งจับได้ ซูซี่ขอโทษเสียงอ่อย ลัลนาโกรธไม่นานเพราะรู้ว่าซูซี่ไม่ได้ตั้งใจ สั่งการให้เรียกประชุมโดยด่วน…เธอต้องสร้างผลงานเพื่อเด่นกว่าพิมภาให้ได้!

ooooooo

หลังแยกจากทีมลัลนาที่หน้าห้องสุกัญญา พิมภากลับห้องด้วยท่าทีเคร่งเครียด นันทิกานต์คิดว่าเพื่อนกลุ้มเรื่องงาน ถามไถ่ด้วยความเป็นห่วงพิมภาบอกว่าทุกอย่างน่าจะมีทางออกแต่ยังทำหน้าหงิก นันทิกานต์เดาว่าคงมีเรื่องกับฤชวีมากกว่า พิมภาเล่าเรื่องที่เถียงกับชายหนุ่มและเรื่องที่ไล่เขาออกจากคอนโดฯ

“แกมันจอมพาลเลยนะไอ้พิม ฉันถามหน่อย…แกด่าเขาขนาดนั้น ตอนนี้แกรู้สึกยังไง ถ้าแกสะใจ…ฉันขอบอกว่าแกเลวมาก แต่ถ้าแกเสียใจแสดงว่าแกยังมีความเป็นคนอยู่”

“แรงไปไหม…ฉันเป็นเพื่อนแกนะ และจะกดดันทำไมเนี่ย…ก็ฉันทำไปแล้ว”

“ก็ฉันเป็นเพื่อนแกไง…นี่ยังน้อยกว่าที่แกด่าคนที่เขาช่วยเหลือว่าเป็นตัวปัญหา ถ้าแกโดนบ้าง…จะทนได้ไหม”

พิมภาสะอึก พูดไม่ออกแต่ยังฟอร์มจัด นันทิกานต์ถามว่าจะแก้ตัวกับครอบครัวยังไง พิมภาบอกว่าคงสร้างเรื่องให้ฤชวีไปทำงานไกลๆ และแอบเหลวไหลนอกใจจึงต้องเลิกกัน นันทิกานต์ส่ายหน้าในความเอาแต่ใจของเพื่อน…ท่าทางจะกู่กลับยาก!

ขณะที่พิมภาดันทุรังไม่เลิก…ฤชวียังทำใจไม่ได้กับคำพูดหักหาญน้ำใจของพิมภา แล่นไปหามินท์ที่กองถ่ายในจังหวัดจันทบุรี มินท์อดสงสารพี่ชายไม่ได้ แต่ต้องปลอบให้คิดบวกเพราะกลัวพี่ชายจะถลำลึกแล้วเจ็บกว่านี้

มินท์ไปทำงาน ปล่อยให้ฤชวีเตร็ดเตร่ที่ริมหาด ภัทรพลผ่านมาเห็น จำหน้าน้องเขยคนใหม่ได้เลยไปทัก

ฤชวีบอกว่ามาหามินท์ที่กองถ่ายโฆษณา ภัทรพลหลอกถามอย่างจับผิด ขอให้พาไปดูกองถ่าย ฤชวีรู้ว่าโดนเช็กแต่เต็มใจพาไปดู ภัทรพลโล่งใจแต่ยังติดใจว่าทำไมน้องเขยมาคนเดียว ฤชวีอ้างว่าพิมภาไม่ยอมลางาน ภัทรพลไม่เชื่อ สังหรณ์ว่าทั้งสองต้องมีเรื่องกันแน่ๆ

ภัทรพลเก็บเรื่องที่สงสัยไปปรึกษาภาณุวัฒน์กับพิมมาลาที่บ้าน สามคนพ่อแม่ลูกถกเถียงกันใหญ่โตเพราะกลัวพิมภาเป็นม่ายอีกรอบ ภาณุวัฒน์ใจร้อน บอกให้ลากฤชวีกลับกรุงเทพฯ คืนนี้ พิมมาลารั้งไว้แล้วเตือนสติสามี

“สองคนนั้นทะเลาะกันก็แย่แล้ว ถ้าพ่อไปกดดันลูกเขยซ้ำ ลูกสาวเราได้เป็นม่ายจริงๆแน่ ที่เราควรทำคือช่วยตาต้นปรับความเข้าใจกับยายพิมไม่ใช่หรือ”

ภาณุวัฒน์กับภัทรพลมองหน้ากันงงๆ พิมมาลายิ้มอย่างมีแผนแล้วโทร.หาพิมภา บอกเสียงนิ่มๆว่าจะไปค้างด้วยที่กรุงเทพฯ สักระยะเพราะอยากทำความรู้จักกับฤชวีมากกว่านี้แล้วกดวางสายทันที สามคนพ่อแม่ลูกมองหน้ากันด้วยแววตาเจ้าเล่ห์…เชื่อได้เลยว่าพิมภาต้องหาเรื่องง้อฤชวีแน่ๆ

พิมภาร้อนรนจริงๆ อย่างที่พ่อแม่และพี่ชายคาดไว้ นันทิกานต์แนะให้โทร.หาชายหนุ่มเพื่อขอความช่วยเหลือ พิมภาจำใจโทร.ด้วยท่าทีเซ็งสุดขีด ฤชวีดีใจที่ได้ยินเสียงหญิงสาวแต่ต้องเก็บอาการเพราะอยากให้บทเรียนกับเธอบ้างที่เอาแต่ใจขั้นร้ายกาจและชอบพูดจาไม่รักษาน้ำใจคนอื่น

“คุณยังจำได้ไหมครับว่าพูดอะไรไว้กับผม”

“จำได้…แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจ นายกลับมาช่วยฉันหน่อยสิ”

“ทำให้เห็นสิครับว่าคุณอยากให้ผมช่วยจริงๆ”

“ฉันก็พูดขอร้องนายอยู่นี่ไงว่ามาช่วยฉันหน่อย”

“จะให้ช่วยคุณ แค่โทร.มาแบบนี้ผมไม่โอเค คุณมาง้อผมสิ…ทำเป็นไหมครับ แต่ถ้าไม่ก็ถือว่าจบแค่นี้”

พิมภาไม่มีทางเลือก รับปากไปหาชายหนุ่มอย่างเสียไม่ได้ นันทิกานต์ปลอบเพื่อนให้ตั้งสติเพราะต้องการความช่วยเหลือจากฤชวีจริงๆ พิมภาขับรถด้วยความหงุดหงิด นันทิกานต์ตามไปด้วยความเป็นห่วง กลัวเพื่อนไปก่อเรื่อง

ขณะที่พิมภาหัวเสียอย่างหนัก…ฤชวียิ้มอย่างพอใจ อารมณ์ดีขึ้นจนเห็นได้ชัด มินท์ทึ่งพี่ชายมากที่กล้าต่อรอง ฤชวีบอกว่าพิมภาต้องได้บทเรียนบ้าง ไม่งั้นก็จะคิดว่าตัวเองคิดถูกและตั้งตนอยู่เหนือคนอื่นเสมอ

“ว่าแต่…ถ้าคุณพิมมาจริงๆ พี่จะยอมกลับไปกับเขาเลยใช่ไหม”

“ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ หรอกนะ”

มินท์มองพี่ชายอย่างหวาดๆ ไม่เคยเห็นมาดเด็ดขาดของพี่ชายมาก่อน…ท่าทางพิมภาจะรอดยาก!

ooooooo

พิมภาเปิดเพลงเสียงดังเพื่อกลบอารมณ์ฉุนเฉียวที่ต้องแบกหน้าไปง้อฤชวี นันทิกานต์มองอย่างเหนื่อยหน่าย เอือมความเอาแต่ใจและฟอร์มเยอะของเพื่อน เดาได้ว่าพิมภารู้ตัวว่าผิดแต่ไม่ยอมรับเพราะรับไม่ได้ที่ต้องเสียหน้าและเป็นฝ่ายที่คิดผิด พิมภาเจ็บจี๊ดเมื่อได้ยินนันทิกานต์พูดคำว่าง้อชายหนุ่มกรอกหูตลอดเวลา

“อย่าพูดคำว่าง้อได้ไหม ได้ยินแล้วจะคลั่ง ฉันเกลียดการตกเป็นรอง…ที่ต้องง้องอนคนง่อยๆ อย่างนายนั่น”

“ก็ยังไม่สำนึกนะไอ้พิม…งั้นก็เลิกโกหกแล้วบอกความจริงกับพ่อแม่แกซะ”

“ไม่! ก็เพราะทำเพื่อพ่อแม่นั่นแหละ ฉันถึงต้องโกหก”

“กตัญญูมาก…ตอบแทนบุญคุณด้วยการโกหก แกก็รู้…ว่าลูกกตัญญูต้องทำยังไง แพ้ก็ต้องยอมรับนะว่าแพ้”

พิมภาเคืองที่เพื่อนไม่เข้าข้างแถมซ้ำเติม พาลโกรธไปถึงฤชวี…ตัวปัญหาที่ทำให้เธอต้องเจอเรื่องแบบนี้!

ด้านฤชวี…แอบเป็นห่วงพิมภา มินท์แซวยิ้มๆ อย่างรู้ทันว่าให้โทร.ไปเช็ก ฤชวีปฏิเสธเพราะไม่อยากให้พิมภาได้ใจ มินท์แย้งว่าที่ผ่านมาก็ยอมให้ตลอด ฤชวีบอกว่าเธอสั่งได้เพราะเขายอมให้ ไม่ได้หมายความว่าเขาหงอ มินท์ถึงกับทึ่ง…ท่าทางพิมภาจะแหย่เสือหลับเข้าให้แล้ว
พิมภาโทร.หาฤชวีทันทีที่มาถึงโรงแรมที่จันทบุรี ฤชวีแกล้งบอกว่ามาเจอไม่ไหวเพราะไม่สบาย ให้มาเจอกันพรุ่งนี้ที่สระน้ำตอนเก้าโมงเช้า พิมภาของขึ้นเพราะเข้าใจว่าเขาหาเรื่องไม่มาเจอเพื่อกวนประสาท ฤชวีตอกกลับว่าไม่ได้ขอให้มาแต่หญิงสาวมาเองโดยไม่ถามความสะดวกของเขา แล้วกดวางสาย

พิมภาเดือดจัด จะแล่นไปรอตั้งแต่ตอนนี้แต่นันทิกานต์รั้งไว้ บอกว่าฤชวีเป็นห่วง ไม่อยากให้ขับรถไปกลับกรุงเทพฯ-จันทบุรีอีกรอบ เพราะเชื่อว่าถ้าได้ข้อสรุปวันนี้ เพื่อนรักต้องขับกลับคืนนี้แน่ๆ

“นานๆจะมีคนทำให้แกสติแตก ไปไม่เป็น หาเรื่องเขา…เขายังไม่ทะเลาะด้วยเลย ปกติแกเดาใจฝ่ายตรงข้ามได้เป็นฉากๆ แล้วตอนนี้เป็นไง…ขอเดาว่ามืด บอด ดับสนิท!”

“แกนึกว่าฉันอยากสติแตกแบบนี้เหรอ แกเข้าใจความกดดันของฉันไหม พ่อแม่และพี่ชายฉันกำลังไปหา ถ้าสรุปเรื่องไม่ได้วันนี้ เรื่องมันจะยืดเยื้อถึงพรุ่งนี้ สิ่ง ที่ตามมาคือฉันอาจเสียงานไปวันหนึ่งก็ได้”

นันทิกานต์เหนื่อยกับความใจร้อนของเพื่อน พยายามกดดันให้รอเพื่อสงบสติอารมณ์แต่ไม่ได้ผล พิมภาจะออกไปให้ได้ นันทิกานต์ไม่ห้ามเพราะรู้จักความดื้อของเพื่อนดี…ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาหรอกคนอย่างไอ้พิม!

ฤชวีมั่นใจว่าพิมภาต้องมารอที่สระน้ำแน่จึงแอบ มาดู เห็นหญิงสาวกดส่งข้อความด้วยความร้อนใจ เดินวนเวียนไปมาด้วยความหงุดหงิด พิมภาเห็นว่าข้อความถูกกดอ่านแต่ไม่มีอะไรตอบกลับมาก็ยิ่งโมโห พยายามตั้งสติเพื่อระงับอารมณ์ ฤชวีรอจนหญิงสาวเหนื่อยและผล็อยหลับไปจึงไปดูใกล้ๆ เผลอนั่งจ้องหน้าด้วยแววตาเคลิบเคลิ้ม

“ที่ผมให้คุณรอ เพราะต้องการให้คุณมีเวลาคิดให้แน่ใจก่อน ว่าคุณจะโกหกต่อไปจริงๆ หรือจะบอกความจริงกับพ่อแม่และพี่ชาย…ผมเป็นห่วงคุณนะคุณพิม”

“เป็นห่วงฉันแล้วทำไมต้องให้ฉันรอจนเก้าโมงด้วย…ฉันนึกแล้วว่าคุณต้องมา คุณต้องกลับไปกับฉัน!”

ฤชวีไม่พอใจคำพูดที่ไม่รักษาน้ำใจของพิมภา ไม่ยอมเจรจาด้วย พิมภากระชากแขนเขาเต็มแรง แต่เพราะขนาดที่ผิดกันทำให้ทั้งคู่เสียหลักตกไปในสระน้ำ ทั้งสองยื้อยุดกันไปมาด้วยความเข้าใจที่ต่างกัน ฤชวีพยายามช่วยชีวิตแต่พิมภาไม่ต้องการเพราะว่ายน้ำเป็น ร่างกายหนุ่มสาวสัมผัสกันทำให้รู้สึกแปลกๆ เขินจัดแต่ไม่มีใครปล่อยมือจากกันและกัน นันทิกานต์ที่มาตามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง มองซีนหวานข้างหน้าตาโต แกล้งทักเพื่อนเสียงดัง ทั้งสองจึงได้สติและผละออกจากกัน

นันทิกานต์แนะนำตัวกับชายหนุ่ม ฤชวียิ้มรับยื่นผ้าที่ริมสระให้พิมภาคลุมตัวแล้วแยกตัวออกไป ปิดโอกาสไม่ให้พิมภายื้อหรือต่อรอง พิมภาพูดไม่ออกไปหลายวิแล้วจึงหันไปปรี๊ดใส่เพื่อนด้วยความโมโห

“เขาจงใจถ่วงเวลาฉัน แล้วทำเป็นพูดว่าต้องการให้ฉันทบทวนตัวเองก่อนเริ่มโกหกอีกครั้ง”

“ไอ้พิม…ฉันว่าแกไม่ได้โง่ แกแยกออกว่าเขาพูดจริงหรือเปล่า”

นันทิกานต์พูดเป็นนัยว่าเพื่อนเจอมือปราบพยศเข้าให้แล้ว พิมภาตีมึนใส่…บอกว่าอย่างฤชวีเป็นได้แค่สามีกำมะลอเท่านั้น ฤชวีที่แอบฟังอยู่อีกมุมหนึ่ง น้อยใจและผิดหวังที่หญิงสาวไม่มีท่าทีคิดได้หรืออ่อนลงเลย…

ooooooo

เวลาเดียวกันที่กรุงเทพฯ ลัลนาโหมทำงานอย่างหนัก เพื่อล้างแค้นพิมภาและเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ซูซี่ชื่นชมด้วยใจจริง ลัลนายิ้มปลื้ม แม้จะเหนื่อยใจกับความช่างพูดและอาการโก๊ะกังของซูซี่ แต่ก็เป็นคนเดียวที่เป็นกำลังใจให้เธอมาตลอด

เสียงเตือนว่ามีข้อความส่งมาดังขึ้น ลัลนากดดูเห็นเป็นภาพดอกไม้และข้อความสุดเสี่ยวของภัทรพล หญิงสาวมองจอมือถือด้วยหน้าแหยงๆ แต่จำใจสานสัมพันธ์ไว้เป็นเครื่องมือล้างแค้นพิมภา!

ลัลนามาทำงานตอนเช้า เห็นบรรดาพนักงานสาวๆ มุงดูทีวีกลางล็อบบี้อย่างใจจดใจจ่อ ได้ยินเสียงรายงานรายชื่อหนุ่มนักธุรกิจสุดฮอตของเมืองไทย ซึ่งหนึ่งในนั้นมีรายชื่อของตรีวิญ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงหล่อกระชากใจรวมอยู่ด้วย ลัลนาสะดุดตาชายหนุ่มแต่เก็บอาการไม่อยากให้พนักงานในบริษัทเอาไปเม้าท์ต่อ
ลัลนานั่งทำงานอย่างอารมณ์ดีที่เปิดเช้าวันใหม่ด้วยใบหน้าหล่อเหลาของตรีวิญ ซูซี่อ่านกระทู้โจมตีบริษัทในอินเตอร์เน็ต ลัลนาสงสัยว่าเป็นฝีมือคนในเพราะแจงรายละเอียดได้อย่างชัดเจน ลูกทีมคนอื่นๆวิเคราะห์ว่าพนักงานที่ถูกกล่าวหาน่าจะเป็นพิมภา ลัลนาไม่เชื่อแต่คิดว่าคู่แข่งอาจถูกใส่ความ นึกสมน้ำหน้าและไม่เห็นความจำเป็นต้องช่วย พลันโทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้น ซูซี่รับสายแล้วบอกลัลนาว่าผู้จัดการการตลาดคนใหม่เรียกประชุม

ลัลนารีบร้อนไปที่ห้องสุกัญญา ภาวนาขอให้ผู้จัดการคนใหม่ไม่ใช่พิมภา เห็นพนักงานสาวๆรุมที่หน้าห้อง สุกัญญา ท่าทางเคลิ้มแต่เธอไม่สนใจ ผลักประตูเข้าไปและตกใจตาค้างที่เห็นตรีวิญนั่งคุยกับสุกัญญา ลัลนายิ้มเก้อ เสรายงานเรื่องกระทู้โจมตีบริษัท สุกัญญาแนะนำตรีวิญให้รู้จักในฐานะผู้จัดการการตลาดคนใหม่ ลัลนาเซอร์ไพรส์แต่เก็บอาการ ตรีวิญถามถึงพิมภาเพราะเป็นพนักงานที่ถูกพูดถึงในกระทู้ สุกัญญาโทร.บอกเลขาให้ตามตัวพิมภาด่วน…

ด้านพิมภา…ตื่นมารับสายด้วยน้ำเสียงงัวเงีย สะดุ้งสุดตัวเพราะลูกน้องรายงานเรื่องกระทู้โจมตีบริษัทที่มีเธอเป็นตัวเอก ที่สำคัญผู้จัดการการตลาดคนใหม่ ต้องการพบเธอด่วนเพื่อช่วยแก้ปัญหา นันทิกานต์เดา อาการของขึ้นเพราะบ้างานของเพื่อนได้ พิมภาเปิดอ่านอีเมล์ที่ลูกน้องส่งมารายงานแล้วกรี๊ดเสียงดัง นันทิกานต์ส่งสายตาเห็นใจและบอกให้ตั้งสติ เรียงลำดับความสำคัญเรื่องที่ต้องทำก่อน

“วินาทีนี้เรื่องงานสำคัญกว่า…ปล่อยไว้แบบนี้มันจะเป็นจุดอ่อนให้ยัยลัลโจมตีฉันได้ เกิดยัยลัลไปทำอะไรตอนที่ฉันไม่อยู่ แล้วทุกคนเข้าใจฉันผิดหมดจะทำยังไง”

นันทิกานต์ปลอบเพื่อนให้ใจเย็นๆ อย่านำงานและเรื่องส่วนตัวมาปนกัน ค่อยๆจัดการไปทีละอย่าง พิมภามองเพื่อนอย่างขอบคุณที่อดทนเตือนสติคนมุทะลุอย่างเธอ รีบเข้าห้องน้ำไปเตรียมตัวพบฤชวีตามนัด

พิมภาไปที่สระน้ำตามเวลานัดด้วยความร้อนใจ ความกดดันหลายเรื่องทำให้พูดกับชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงเหวี่ยง ให้ยอมตกลงไปเป็นสามีกำมะลออีกครั้ง ฤชวียังไม่ได้ยินคำสำคัญ ปฏิเสธเสียงนิ่ง พิมภาปรี๊ดแตกเพราะไม่เข้าใจ พรั่งพรูออกมาหมดทั้งเหตุขัดข้องเรื่องงานและเรื่องที่ บ้าน ฤชวีสงสารแต่ต้องทำใจแข็ง

“ผมเสียใจด้วยเรื่องงาน แต่ผมคงไปเป็นสามีให้คุณไม่ได้ เพราะความลับไม่มีในโลก สักวันครอบครัวคุณต้องรู้ความจริง และการที่คนสองคนจะเป็นสามีภรรยากันมันต้องมีความรักให้กัน”

“จะซับซ้อนทำไม…มันเป็นแค่เรื่องโกหก!”

“แล้วถ้ามีคนถามคุณว่า…คุณรักผมตรงไหน คุณจะตอบว่าไง…คุณจะโกหกได้เหรอครับว่าคุณรักผม”

“แค่คำว่ารักจะยากอะไร ฉันพูดก็ได้…ฉันรักคุณ”

ฤชวีถึงกับอึ้ง เชื่อแล้วว่าคนอย่างพิมภาทำได้ทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์หรือความต้องการของตนเอง ฤชวีผิดหวังและคิดว่าคงคาดหวังสูงไปที่จะให้เธอเข้าใจและยอมรับความจริง พิมภาอยากรู้เหตุผลที่เขาปฏิเสธ เพราะมองไม่เห็นเลยว่าเธอทำอะไรผิดพลาด ชายหนุ่มตอกกลับเสียงหยัน

“เหตุผลเดียวกับคุณไงครับ ผมขอคิดถึงแต่ตัวเองบ้างได้ไหม เหมือนที่คุณทำตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเดี๋ยวนี้”

คำพูดแดกดันของฤชวีทำให้พิมภาคิดได้ ความ กดดันทั้งหลายทำให้หญิงสาวระบายออก

“ฉันขอโทษ! ที่ว่านายเป็นตัวปัญหา ความจริงนายไม่ใช่ ฉันพูดแรงไป ฉันผิดเองที่ลากนายมายุ่ง และตอนนี้…คนผิดอย่างฉันกำลังจะบ้าตาย พ่อแม่ฉันจะรู้ ความจริง งานที่ฉันรักมีปัญหา ทุกอย่างบีบรัดจนฉันจะบ้าอยู่แล้ว”

ฤชวีดีใจที่ได้ยินคำว่าขอโทษในที่สุด ใจอ่อนยวบและพร้อมช่วยหญิงสาวทุกอย่าง พิมภาน้ำตาคลอด้วยความอัดอั้น ฤชวีบอกให้หญิงสาวไปเก็บของจะได้กลับกรุงเทพฯ พิมภามองเขาด้วยความไม่แน่ใจ

“ก็คุณรู้ว่าตัวเองผิด ยอมขอโทษ…ผมก็โอเค”

“ถ้านายต้องการแค่คำขอโทษ…ทำไมไม่พูดทางโทรศัพท์”

“รู้ไหมครับ…ถ้าเมื่อคืนคุณพูดคำว่าขอโทษ ผมก็กลับไปหาคุณแล้ว”

พิมภาพูดไม่ออก รู้สึกเหมือนโดนน็อกกลางอากาศ นันทิกานต์ตบไหล่เพื่อนเบาๆ และกระซิบบอกว่าเจอคนจริงเข้าให้แล้ว พิมภาเคืองที่เพื่อนไม่เข้าข้าง นันทิกานต์บอกว่าคนเราทำผิดก็ต้องยอมรับและสิ่งที่ชายหนุ่มทำก็เป็นเรื่องดี…อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่ามือปราบพยศและผู้ชายดีๆ ยังมีเหลืออยู่ในโลก!

ooooooo

สุกัญญามอบหมายให้ตรีวิญจัดการเรื่องวุ่นวายแทนพิมภา โดยให้ลัลนาเป็นผู้ช่วยประสานงาน ตรีวิญขอรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับร้านค้าของบริษัทโซนที่พิมภาดูแลจากลัลนา และขอให้ช่วยติดต่อพิมภาไปเรื่อยๆ เผื่อจะช่วยเหลืออะไรกันได้ ลัลนาทำหน้าเบ้…ไม่อยากช่วยพิมภาเลยสักนิด!

ขณะเดียวกันที่จันทบุรี…มินท์มองฤชวีจัดกระเป๋าด้วยสีหน้ายิ้มๆ แหย่พี่ชายว่ายอมพิมภาง่ายไปหรือเปล่า ฤชวีบอกว่าตั้งใจจะช่วยอยู่แล้ว เพียงแต่อยากดัดนิสัยเอาแต่ใจและอารมณ์ร้อนของหญิงสาวเท่านั้น ฤชวีออกไปแล้ว มินท์เหลือบไปเห็นกระเป๋าคอมพิวเตอร์ของพี่ชาย รีบคว้าแล้ววิ่งตามไปให้

ฤชวียกกระเป๋าตัวเองขึ้นรถ ตามด้วยของพิมภาและนันทิกานต์ เขาขอเป็นคนขับเพราะเกรงว่าพิมภาจะเหนื่อยเกินไป มือถือของพิมภาดังขึ้น พิมมาลาโทร.มาบอกว่าจะถึงกรุงเทพฯ ช่วงเย็นวันนี้ พิมภาวางสายจากแม่ด้วยสีหน้าเครียดๆ หันมาเร่งชายหนุ่มให้รีบกลับคอนโดฯให้ทันพ่อแม่ของเธอ

ฤชวีออกรถ มินท์กระโจนมาขวางไว้ ฤชวีเบรกตัวโก่ง ต่อว่าน้องสาวที่โผล่มาไม่ดูหน้าดูหลัง มินท์ยื่นกระเป๋าคอมพิวเตอร์ให้ แนะนำตัวกับพิมภาและนันทิกานต์ที่ลงจากรถมาดูอย่างงงๆ ชมพิมภาว่าสวยเหมือนที่ฤชวีเคยพูดไว้ พิมภาทำหน้าไม่ถูกเดินกลับขึ้นรถ ฤชวีมองตามยิ้มๆ…ทำอะไรก็น่ารักไปหมด!

พิมภาเอาเรื่องฤชวีทันทีที่ประตูรถปิดลง ต่อว่าที่เอาเรื่องเธอไปเม้าท์กับน้องสาวอย่างสนุกปาก ฤชวีอธิบายว่าเขาไม่เคยมีความลับกับคนในครอบครัว รวมทั้งเรื่องสถานะสามีกำมะลอของเขาด้วย

“ผมไม่ได้คิดจะเอาเรื่องของคุณไปพูด แต่คิดถึงความเป็นจริง…ว่าผมต้องมาช่วยคุณ หมายความว่าผมต้อง หายออกจากบ้าน แล้วคนทางบ้านผมจะคิดยังไง…ผมไม่อยากโกหกครอบครัวผมเอง”

“นายหลอกด่าฉันเหรอ”

“นี่เป็นความคิดที่ผมมีต่อครอบครัว เราเป็นคน ละคนกัน คุณก็มีเหตุผลของคุณ”

พิมภาโมโหที่โดนกระแนะกระแหนแต่ทำอะไร ไม่ได้เพราะต้องพึ่งเขา มือถือพิมภาดังขึ้น คราวนี้เป็น ลัลนาโทร.มากวนประสาทเรื่องงานที่มีปัญหา พิมภาเดือดกว่าเดิม เร่งให้ฤชวีขับกลับให้เร็วที่สุด

ฤชวีแวะทานอาหารระหว่างทาง นันทิกานต์เห็นดีด้วย ส่วนพิมภาอิดออดเพราะกลัวเสียเวลา แต่สุดท้ายก็ยอมเพราะทนเสียงท้องร้องไม่ไหว ฤชวีมองพิมภาที่กินทุกอย่างด้วยความหิวอย่างเอ็นดู…ถึงท่าเยอะฟอร์มจัดแต่ก็น่ารักดี นันทิกานต์มองอาการคนทั้งสองแล้วดีใจที่พิมภาได้เจอผู้ชายดีๆ ที่จัดการความเลือดร้อนของเพื่อนได้

ขณะที่พิมภาเร่งเดินทาง…ลัลนาไม่ยอมเสียเวลา เก็บข้อมูลยอดขายปีที่ผ่านมาและนำไปให้ตรีวิญเพื่อทำคะแนน หญิงสาวโปรยเสน่ห์อย่างสุดความสามารถแต่เจ้านายหนุ่มคนใหม่ไม่สนใจแม้แต่น้อย แถมถามถึงพิมภาให้เจ็บใจอีก ลัลนาเสนอตัวแก้ปัญหาแทนพิมภา ตรีวิญอนุญาตเพราะอยากเห็นศักยภาพของหญิงสาวเช่นกัน

ด้านพิมภา…กลับถึงคอนโดฯช่วงเย็นก็สะสางงานด้วยความร้อนใจ นันทิกานต์ค้นหากระทู้โจมตีบริษัทเจ้าปัญหาแล้วส่งให้เพื่อน พิมภาไล่อ่านทั้งหมดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด มั่นใจว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดเพราะวันที่เกิดเรื่องเป็นช่วงที่เธออยู่สมุย นันทิกานต์วิเคราะห์เพิ่มเติม

“แต่นี่แต่งเรื่องละเอียดมากเลยนะ ทั้งชื่อและตำแหน่งแก แล้วยังรู้ด้วยว่าร้านในโซนนี้แกดูแล”

“ใครนะมันทำฉัน ทำบริษัทเราถึงขนาดนี้ ฉันไม่ยอมให้บริษัทต้องเสียหายเพราะฉัน”

“แล้วแกจะทำยังไง เขาขู่ด้วยว่าจะไปโวยที่ร้านของเราพรุ่งนี้”

“คนอย่างพิมภาต้องแก้ปัญหาอยู่แล้ว ยิ่งไม่ใช่เรื่องจริงมันก็ต้องชนกันสักตั้ง ควานหาคนบงการว่ามันเป็นใคร”

ฤชวีมองพิมภาด้วยความเป็นห่วง ความเลือดร้อนของหญิงสาวอาจทำให้เรื่องบานปลาย…เสียงกริ่งหน้าประตูดังขึ้น ครอบครัวของพิมภามาถึงแล้ว พิมภาส่ง สายตาให้ฤชวีเตรียมพร้อม ขอร้องนันทิกานต์ไม่ให้บอกเรื่องวุ่นวายที่บริษัทเพราะกลัวทุกคนจะเป็นห่วง ส่วนตัวเองสูดลมหายใจยาว…เตรียมรับสถานการณ์!
พิมมาลาชวนนันทิกานต์ทานข้าวเย็นด้วย สอบถามเรื่องความรักของฤชวีกับพิมภา นันทิกานต์อึกอักจนพิมภาต้องยื่นมือเข้าช่วยด้วยการแต่งเรื่องหลอกพ่อแม่อีกรอบ นันทิกานต์โล่งอกแต่ไม่อยากอยู่ต่อ กลัวทำความลับเพื่อนแตก พิมภาเดาได้ ลากเพื่อนไปส่งหน้าลิฟต์ ส่วนตัวเองกลับห้องด้วยความหนักใจ…ละครตบตาเรื่องนี้จะไปรอดไหมเนี่ย!

ปัญหาของพิมภายังไม่จบ ภัทรพลสงสัยว่าน้องสาวยังไม่หายงอนกับฤชวี วางแผนกับภาณุวัฒน์และพิมมาลา ขอนอนด้วยที่ห้องรับแขก เพื่อให้น้องสาวกับฤชวีนอนห้องเดียวกัน พิมภาอ้ำอึ้ง ฤชวีมองมาด้วยแววตาเป็นกังวล

พิมภาลากฤชวีเข้าห้อง มองชายหนุ่มด้วยความหวาดระแวง กลัวทั้งชายหนุ่มและใจตัวเองจะทำให้เกิดเรื่องไม่ควร หญิงสาวเปลี่ยนชุดนอนเป็นชุดรัดกุมมาก พลางมองชายหนุ่มที่ถือหมอนไปนอนที่หน้าระเบียงด้วยแววตาไม่ไว้ใจ ฤชวีสงสาร สัญญาว่าจะไม่เข้าใกล้เกินความจำเป็น พิมภาไม่ค่อยเชื่อ ฤชวีส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ

“ผมคงพูดให้คุณพิมเชื่อไม่ได้หรอกครับ ถ้าที่ผ่านมายังทำให้คุณไม่ไว้ใจผม ผมก็ไม่รู้จะพูดไปเพื่ออะไร”

พิมภาหน้าเจื่อน รู้สึกผิดนิดหน่อย ล้มตัวลงนอนโดยหันหลังให้ชายหนุ่ม หญิงสาวหลับไปพักใหญ่ก็เริ่มรู้สึกถึงความเย็นในห้อง ขยับตัวแล้วนึกถึงชายหนุ่ม ตัดสินใจหยิบผ้าห่มสำรองมาห่มให้อย่างเบามือ ฤชวี กระชับผ้าห่มให้พันตัวแน่นขึ้น อมยิ้มน้อยๆ อย่างสุขใจท่ามกลางความมืด…หญิงสาวก็แอบมีด้านอ่อนโยนกับเขาเหมือนกัน!

พิมภาตื่นขึ้นในเช้าวันใหม่ ไร้วี่แววของฤชวีในห้อง ทิ้งไว้แต่แปรงสีฟันที่บีบยาสีฟันไว้แล้ว พิมภามองด้วยความทึ่ง…ท่าทางตานี่จะอินบทสามีจัด!…พิมภาแต่งตัวเรียบร้อยแล้วออกไปนอกห้อง เห็นสมาชิกครอบครัวนั่งทานมื้อเช้าทั้งไทยและเทศอยู่ที่โต๊ะ ฤชวีเป็นคนทำทั้งหมดและอาสาทำอาหารเช้าให้หญิงสาว พิมภาวางตัวไม่ถูก รีบกินและขอตัวไปทำงาน ฤชวีขอตามไปด้วย

พิมภาส่งสายตาเป็นคำถามกับชายหนุ่มที่หน้าลิฟต์ ฤชวีรู้ว่าหญิงสาวจะไปมีเรื่องกับลูกค้าเจ้าปัญหาในกระทู้ เลยอาสาไปเป็นเพื่อน เผื่อช่วยอะไรได้

“นายจะช่วยอะไรฉันได้”

“ยังไม่รู้ครับ แต่ถ้าช่วยได้ผมจะช่วย…ผมไม่อยากเป็นห่วงอยู่ที่บ้าน”

พิมภาเขินคำพูดซื่อๆของเขา ใจอ่อนยอมให้ตามไปด้วย แต่ให้รอที่ร้านกาแฟแถวบริษัทเพราะไม่มีใครรู้เรื่องเธอแต่งงาน ฤชวีน้อยใจนิดหน่อยที่ต้องกลายเป็นชายผู้ไร้ตัวตน แต่ให้กำลังใจตัวเองว่าทุกอย่างเพิ่งเริ่มต้น…

ooooooo

———————————–

คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก นำแสดงโดย:

คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก พัชฏะ นามปาน แสดงเป็น ฤชวี(ต้นกล้า)
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก อารยา เอ ฮาร์เก็ต แสดงเป็น พิมภา(พิม)
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก วรฤทธิ์ เฟื่องอารมย์ แสดงเป็น ภัทรพล
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก เมย์ เฟื่องอารมย์ แสดงเป็น ลัลนา
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก สมิทธิ ลิขิตมาศกุล แสดงเป็น ตรีวิญ
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก อชิตะ วุฒินันท์สระสิทธิ์ แสดงเป็น นันทิกานต์
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก อภินันท์ ประเสริฐวัฒนกุล แสดงเป็น เอกพล
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ภารดี อยู่ผาสุข แสดงเป็น ปราสินี
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก เบญจวรรณ อาร์ตเนอร์ แสดงเป็น การะเกด
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก วิรากานต์ เสณีตันติกุล แสดงเป็น มินท์
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก พิจิตรา สิริเวชชะพันธ์ แสดงเป็น กิ่งแก้ว
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก ดารณีนุช โพธิปิติ แสดงเป็น ซูซี่
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก เพ็ญพักตร์ ศิริกุล แสดงเป็น สุกัญญา
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก สันติสุข พรหมศิริ แสดงเป็น ภาณุวัฒน์
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก สาวิตรี สามิภักดิ์ แสดงเป็น พิมมาลา
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก พิศมัย วิไลศักดิ์ แสดงเป็น คุณย่าชุติภา
คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก พิมพ์แข กุญชร ณ อยุธยา แสดงเป็น สินีนาฎ

คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก คุณสามีกำมะลอที่รัก ทางช่อง 3

———————————–

ละครฮิต: แรงเงา | กี่เพ้า |รากบุญลับลวงหลอน
ละครใหม่:  คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก |ตะวันฉายในม่านเมฆ | เหนือเมฆ2 | ยอดรักนักสู้ | เจ้าแม่จำเป็น

คุณสามีกำมะลอที่รัก, อ่านละครออนไลน์
- 2012-12-19 4:31:35 โพสต์โดย : zoomza 1,592 ดูละครย้อนหลัง
Lazada Thailand