เรื่องย่อละครลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19

ลูกไม้หลากสี เรื่องย่อละครลูกไม้หลากสี บอส โตนนท์ – ใบเฟิร์น พิมพ์ชนก ทางช่อง 7

ลูกไม้หลากสี ละครลูกไม้หลากสี ทางช่อง 7

ลูกไม้หลากสี ละครลูกไม้หลากสี ทางช่อง 7

ลูกไม้หลากสี บทประพันธ์ : เทพิตา
ลูกไม้หลากสี ธงชัย ประสงค์สันติ
ลูกไม้หลากสี ผลิตโดย : บริษัท พอดีคำ
ลูกไม้หลากสี ผู้กำกับ : หนึ่ง ชัชวาล ศาสวัตกลูน
ลูกไม้หลากสี ออกอากาศ : ทางช่อง 7 ทุกวันจันทร์- อังคาร เริ่มจันทร์ที่ 14 มกราคม 2556

ลูกไม้หลากสี นักแสดงนำ : บอส โตนนท์, ใบเฟิร์น พิมพ์ชนก, อั๋น พีรวิชญ์, มิกก์ ทองระย้า, ภัทรานิษฐ์ สุรัมภา, สเตฟานี่ ชนิกานต์ และอีกมากมาย

 

เรื่องย่อละครลูกไม้หลากสี ตอนที่ 19

สุตาภัญเป็นห่วงความรู้สึกของเพื่อนซี้ ทันทีที่เจอหน้าธีรดนย์บริเวณหน้าตึกเรียน เธอปรี่เข้าไปขอร้องให้เขายอมรับความจริงกับณวัตรว่าเป็นพ่อของเด็กในท้องชนิกานต์ เรื่องราวจะได้ไม่บานปลายทำให้ทุกคนรอบตัวเดือดร้อน ชนกชนม์ช่วยเกลี้ยกล่อมอีกแรงหนึ่ง

“นายกลับไปบอกคุณณวัตร เพราะนายเป็นคนเดียวที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้”

ธีรดนย์อ้างว่าไม่กล้า กลัวณวัตรจะทำร้าย ชนกชนม์ฉุนขาดต่อยเขาเต็มหน้า ด่าว่าขี้ขลาด ไม่เป็นลูกผู้ชาย กล้าทำก็ต้องกล้ารับ แล้วตามเข้าไปจะต่อยซ้ำ ชนิกานต์ขวางไว้ ก่อนจะหันไปถามธีรดนย์ด้วยความเป็นห่วงว่าเจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่า จะได้หายามาทาแผลให้ สุตาภัญเข้าไปดึงเธอออกห่าง

“พอเถอะนิกกี้ อย่าเสียศักดิ์ศรีมากกว่านี้เลย เขาไม่รักเธอ ไม่รับผิดชอบ เธอยังปกป้องเขาอีก”

“ฉันไม่รู้ว่าศักดิ์ศรีหน้าตาเป็นยังไง ฉันไม่สนใจ ฉันรู้แค่ฉันรักเขา เขาเป็นพ่อของลูกฉันนะตา”

“ธี ทำไมนายไม่เห็นใจนิกกี้บ้าง ที่ผ่านมา นายทำพลาดมาหลายครั้ง ยังพอแก้ไขได้ แต่ครั้งนี้ หากนายตัดสินใจพลาด นายจะผิดบาปชั่วชีวิต” ชนกชนม์เตือนสติ ธีรดนย์นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะผละจากไป ชนิกานต์มองตาม อยากรู้ว่าเขาจะตัดสินใจอย่างไรต่อไป…

ทางด้านกัณฐิกาหมายมั่นปั้นมือว่างานแต่งงานของลูกครั้งนี้จะต้องอลังการงานสร้าง ใช้โรงแรมหรูเป็นสถานที่จัดงาน และจะเชิญแขกราว 100 โต๊ะ ณวัตรกลับ ไม่เห็นด้วย อยากให้จัดงานเงียบ ๆ ในบ้าน เชิญแค่คนสนิทๆไม่อยากให้เรื่องงามหน้าในครอบครัวไปประจานให้ชาวบ้านรับรู้ กัณฐิกาไม่กล้าขัด จำต้องเออออไปด้วย

ครู่ต่อมา ขณะที่ณวัตรอยู่ในห้องทำงานเพียงลำพัง ธีรดนย์เข้ามาสารภาพความจริงว่าเป็นพ่อของเด็กในท้องชนิกานต์ และขอยกเลิกงานแต่งงานกับกฤติยา ชนิกานต์แอบฟังอยู่หน้าห้อง ถึงกับยิ้มออกที่เขายอมรับเธอกับลูก ณวัตรไม่พอใจตบหน้าธีรดนย์ฉาดใหญ่ ค้านหัวเด็ดตีนขาดจะไม่ยอมให้เขาทำอย่างนั้น

“ผมเป็นพ่อของหลานคุณท่านนะครับ”

“เพราะฉันรู้ว่าแกเป็นพ่อเด็ก ฉันถึงต้องทำอย่างนี้ ฉันไม่ยอมให้ลูกสาวฉันอยู่กินกับคนใช้ในบ้าน แล้วฉันก็ไม่อยากเก็บสายเลือดชั่วไว้ ฉันจะให้นิกกี้เอาเด็กออก” ณวัตรประกาศกร้าว ชนิกานต์ตกใจ ปรี่เข้ามาโวยวายว่าจะไม่ยอมทำแท้งเด็ดขาด แล้ววิ่งหนี ณวัตรรีบตามจนทัน สารภาพว่าไม่ได้ตั้งใจจะทำอย่างที่พูด ชนิกานต์คลายความกังวลลง ขอให้พ่อยอมให้เธอแต่งงานกับธีรดนย์ ณวัตรไม่ยอม

“พ่อจะส่งลูกไปอยู่กับญาติที่ออสเตรเลีย ไปคลอดที่นั่น ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นไม่ต้องกลับเมืองไทยอีก”

ชนิกานต์เสียใจที่พ่อกีดกัน ทั้งๆที่ธีรดนย์

ยอมรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองกระทำแล้ว

ooooooo

ในเวลาเดียวกัน เสาวนิตย์ดีใจมากที่สุทินยอมให้อภัยลูกและตกลงใจจะรับพวกแกกลับมาอยู่บ้าน เธอรีบโทร.บอกสุตาภัญให้เก็บข้าวของให้พร้อม อีก สักพักแม่กับพ่อจะไปรับ สุรัมภาถึงกับร่ำไห้เมื่อรู้ข่าว

“ภาไม่ได้ฝันไปใช่ไหมค่ะพี่ตา”

“ไม่ได้ฝันไปจ้ะ…ช่วยกันเก็บของ เราจะกลับบ้านด้วยกัน” สุตาภัญดึงน้องมากอดด้วยความดีใจ…

ระหว่างที่สุทินกับเสาวนิตย์บ่ายหน้ามายังอพาร์ต– เมนต์ที่พักของลูกสาว ชนกชนม์เริ่มกอบกู้บริษัทเพชรของแม่ ด้วยการเกลี้ยกล่อมพนักงานที่ลาออกไปแล้วให้กลับมาทำงานให้ และรับปากว่าจากนี้ไปพวกนั้น

ไม่ต้องคอยรองรับอารมณ์ของชลนิภาอีก เพราะเธอยกอำนาจบริหารทั้งหมดให้ธนกรทำหน้าที่แทนแล้ว

ส่วนชนกชนม์จะคุมการออกแบบเครื่องประดับด้วยตัวเอง พวกพนักงานตกปากรับคำจะกลับมาทำงานอย่างเดิม ทำให้ชนกชนม์กับธนกรดีใจมาก…

ใช้เวลาไม่นาน สุตาภัญก็เก็บข้าวเก็บของเรียบร้อย หันไปถามน้องสาวว่าเสร็จหรือยัง สุรัมภาขอเวลาอีก

สักครู่หนึ่ง ทำการ์ดเพื่อเป็นของขวัญแทนคำขอโทษให้พ่อกับแม่

“พี่ลงไปแจ้งย้ายออกก่อน เร็วๆนะขืนช้าคุณพ่อมา พี่ทิ้งให้อยู่คนเดียว” สุตาภัญแหย่เสร็จออกจากห้อง…

ในเวลาไล่เลี่ยกัน ที่บริษัทเพชรของชลนิภา ธนกรเห็นควรแก่เวลาแล้ว จึงแนะชนกชนม์ให้ไปพบชลนิภาเพื่อปรับความเข้าใจกัน เขาขอเวลาอีกหน่อย อยากพิสูจน์ให้แม่เห็นก่อนว่าเขาไม่ใช่ตัวซวย สามารถทำให้บริษัทกลับมารุ่งเรืองเหมือนเดิม แล้วค่อยไปหาท่าน ธนกรไม่ขัดข้อง ยอมรับความคิดของเขา จังหวะนั้นมีเสียงเรียกเข้ามือถือของชนกชนม์ดังขึ้น เขาขอตัวออกไป

รับสายที่สุตาภัญโทร.มา

“ชนม์…คุณพ่อจะมารับฉันกลับบ้าน”

“สุดยอด…เป็นข่าวดีที่สุด เอางี้ ผมจะไปช่วย

ขนของ ผมมีเรื่องจะบอกภาด้วย”

สุตาภัญพยายามซักว่ามีเรื่องอะไร แต่ชนกชนม์ไม่ยอมบอก ไว้ไปถึงแล้วเธอก็รู้เอง สุตาภัญเร่งให้รีบมาถ้าชักช้าจะไม่รอ วางสายจากชนกชนม์แล้วรีบเข้าไปติดต่อเจ้าหน้าที่ทำเรื่องย้ายออกจากอพาร์ตเมนต์ อารามรีบร้อน จึงไม่เห็นเพทายก้าวออกจากที่ซ่อน มองตามด้วยสายตาเจ้าเล่ห์…

ตั้งแต่มีปากเสียงกับณวัตร ชนิกานต์หายหน้าไป ณวัตรไปตามที่ห้องนอนก็ไม่พบ กัณฐิกาทำทีเป็นห่วง เกรงเธอจะคิดสั้น แนะให้เขาออกตามหา ณวัตรไม่ยอมไปตาม ถ้าเธออยากจะหนีก็ปล่อยให้ไป

“คุณไม่รักไม่สงสารแกหรือ”

“เพราะผมรักถึงต้องใจแข็ง ตามใจจนเสียคน

มามากพอแล้ว หวังว่าหนีไปตั้งสติจะคิดได้ จะเป็นแม่คนอยู่แล้วต้องคิดให้เป็น” ณวัตรพูดจบกลับเข้าห้อง กัณฐิกาแอบสะใจที่ชนิกานต์หายตัวไป…

ฝ่ายธีรดนย์รู้จากกัณฐิกาว่าชนิกานต์หายไปก็

เป็นห่วง จะออกไปตาม กัณฐิกาห้ามไม่ให้ไป อ้างว่าวันนี้เธอนัดช่างให้เอาชุดแต่งงานมาให้เขากับกฤติยาลอง

ธีรดนย์ไม่สนใจขยับจะไป กัณฐิกาสั่งให้กลับมาก่อน

“ธีไปเถอะ ตามตัวนิกกี้กลับมาให้ได้” กฤติยาตะโกนสวนทันที ธีรดนย์พยักหน้ารับ

“ยัยแอน มันจะเป็นจะตายก็ปล่อยมันไป”

“แม่อย่าทำบาปมากกว่านี้เลย เวรกรรมมันจะเล่นงานแม่” กฤติยาเตือนสติ กัณฐิกาไม่พอใจมาก

“กรรมตามแม่ไม่ทันหรอก ลูกก็เห็นว่าชีวิตแม่มีความสุขแค่ไหน ลูกได้แต่งงานมีครอบครัว คุณณวัตรยังรักแม่ ยัยนิกกี้ก็ถูกเฉดหัวออกจากบ้าน” กัณฐิกาลำพองที่ชีวิตตัวเองกำลังเป็นไปด้วยดี กฤติยาส่ายหน้าเหนื่อยใจกับความคิดแย่ๆของแม่

ooooooo

ขณะสุรัมภากำลังทำการ์ดให้พ่อกับแม่ มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น เธอคิดว่าเป็นพี่สาว เดินไปเปิดรับโดยไม่ทันเอะใจ ตกใจแทบช็อกเมื่อเห็นเพทายยืนอยู่ สุรัมภาจะปิดประตูแต่เขาดันไว้ สู้แรงไม่ได้ ตัดสินใจวิ่งหนี เพทายคว้าตัวไว้ เธอกระทืบเท้าเขา แล้ววิ่งไปที่ระเบียงห้อง มองลงมาข้างล่างเห็นสูงมากไม่กล้ากระโดด

“อยากตายก็โดดลงไปสิ” เพทายท้า

สุรัมภาจวนตัว ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือลั่น เพทายรีบตะปบปากเธอไว้…

จากนั้นไม่นานสุตาภัญกับชนกชนม์มาถึงหน้าห้องพัก ต้องแปลกใจที่เห็นประตูห้องเปิดทิ้งไว้ รีบเข้าไปดู ข้างในเห็นข้าวของกระจัดกระจายเกลื่อน จังหวะนั้น มีเสียงร้องขอความช่วยเหลือของสุรัมภาดังมาจากทางบันไดหนีไฟ ชนกชนม์วิ่งนำหน้าไปยังต้นเสียงโดยมีสุตาภัญตามไปติดๆ เขาเร่งฝีเท้าจนทัน

“ไอ้เพทาย…ปล่อยภา”

เพทายไม่สนใจ ลากตัวสุรัมภาต่อไป ชนกชนม์

จะวิ่งตามแต่โดนสมุนของเฮียปรัชญาที่ดักรออยู่ลอบทุบท้ายทอยทรุด สุตาภัญจะเข้าไปช่วยชนกชนม์ เพทายสั่งให้สมุนจับเธอไปให้เจ้านาย ชนกชนม์พยายามยันตัวลุกขึ้นจะตามไปช่วย แต่กลับทรุดลงไปกองกับพื้นอย่างเดิม เพทายกับสมุนลากตัวสองสาวขึ้นรถ ก่อนจะเร่งเครื่องออกไป สวนกับรถของสุทินที่ขับเข้ามาจอดหน้าอพาร์ตเมนต์

สักพัก สุทินกับเสาวนิตย์มาถึงห้องพักของลูก เห็นข้าวของเกลื่อนพื้น รู้ทันทีว่าต้องเกิดเรื่องไม่ดี ชนก-ชนม์กัดฟันกลับมาที่ห้องเพื่อแจ้งข่าวร้ายที่เกิดขึ้น เสาว-นิตย์ถึงกับเข่าอ่อนร้องไห้…

ในระหว่างที่สุตาภัญกับสุรัมภาถูกลักพาตัวไป ชยางกูรกลับบ้านมาหาแม่ แล้วทรุดลงคุกเข่าตรงหน้า ชลนิภาแปลกใจว่าลูกกลับมาทำไม เขาจะมากราบลาและขอให้แม่ให้พร เพราะจากนี้ไปเราสองคนคงไม่ได้เจอกันอีก ชลนิภาจะให้พรได้อย่างไรในเมื่อลูกไม่เคยรักและเชื่อฟังคำพูดของเธอ

“ถ้ากูรยังรักแม่ ทำตามที่แม่บอก เข้ามอบตัวสู้คดี”

“กูรให้ไม่ได้ครับ”

“งั้นเธอก็ไม่ใช่ลูกฉัน…ออกไปได้แล้ว ที่นี่ไม่ต้อนรับคนชั่ว” ชลนิภาฝืนทำใจแข็ง

ชยางกูรผิดหวังและเสียใจ ก้มกราบแทบเท้า

ชลนิภาซึ่งมองด้วยความสงสาร ก่อนจะเดินจากไปทั้งน้ำตา ขณะกำลังจะออกจากบ้าน เจอธนกรกลับมาพอดี

“กูรฝากดูแลคุณแม่ด้วยครับ กูรขอโทษที่ทำให้คุณพ่อเสียใจ” ชยางกูรไหว้เสร็จ จะเดินออกไป

“ลูกเปลี่ยนใจก็กลับมาหาพ่อพ่อจะช่วยลูก”

ธนกรพูดตะโกนไล่หลัง ชยางกูรเดินต่อไปไม่สนใจ

ooooooo

ในเวลาต่อมา สุตาภัญและสุรัมภาถูกพามาที่โรงแรมแห่งหนึ่งชานกรุง สุตาภัญตะคอกถามเพทายว่าต้องการอะไรกันแน่ เขาอ้างว่าสุรัมภามีหนี้ที่ติดค้างเขาอยู่

“ปล่อยพี่ตาไป พี่ตาไม่เกี่ยวอะไรด้วย”

เฮียปรัชญาเดินนำสมุนเข้ามาสมทบ “เกี่ยวสิ หนูคือสุดที่รักของเฮีย…เฮียรักหนู” เขาว่าแล้วเข้ามาเชยคางสุตาภัญ ก่อนจะหันไปพยักพเยิดให้สมุนพาเธอไปส่งที่ห้อง จะได้ทำพิธีแต่งงานกันสองต่อสอง สมุนพาสุตาภัญไปยังห้องเป้าหมาย ขณะที่เพทายลากสุรัมภาแยกไปอีกห้องหนึ่ง…

ฝ่ายชนกชนม์จนปัญญาไม่รู้จะตามหาสุตาภัญกับสุรัมภาที่ไหน นึกถึงชยางกูรขึ้นมาได้ บางทีเขาอาจจะรู้ว่าเพทายเอาทั้งคู่ไปไว้ไหนรีบโทร.หา แต่เขาไม่รับสาย สุทินหมดความอดทน เข้ามาเร่งรัดว่าได้เรื่องอะไรไหม

“น้องผมยังไม่รับสายครับ”

“น้องชายนายร่วมมือกับพวกมันหรือเปล่า”

ชนกชนม์ปฏิเสธว่าเปล่า พวกนั้นตามเล่นงานน้องของเขาเช่นกัน เขาจะลองส่งข้อความไปถามน้องเผื่อจะได้ข้อมูลอะไรบ้าง สุทินเร่งให้รีบส่ง ขืนชักช้าจะไม่ทันกาล…

ไม่กี่อึดใจ ข้อความถูกส่งเข้ามือถือชยางกูร แต่เจ้าตัวไม่สนใจ อ่านเสร็จก็ลบทิ้ง จังหวะนั้นสมุนของเฮียปรัชญาพรวดพราดเข้ามาใช้ปืนจี้เอวชยางกูรไว้

“เฮียให้มาส่งแกขึ้นสวรรค์” สมุนว่าแล้วจะเหนี่ยวไก ชยางกูรไวทายาดปัดปืนพ้นทางแล้ววิ่งหนี สมุนไล่ตาม เขาหนีไปหลบในพุ่มไม้ รอให้สมุนเดินผ่าน รีบย่องเข้าไปด้านหลัง ล็อกคอแล้วลากเข้าพุ่มไม้ ทั้งสองต่อสู้กันสักพัก มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ชยางกูรค่อยๆแหวกพุ่มไม้ออกมา เข่นเขี้ยวด้วยความแค้น

“ไอ้เฮีย เล่นฉันถึงตาย แกก็ต้องตาย”…

สุทินร้อนใจมาก ไม่เห็นชยางกูรติดต่อกลับมาสักที พาลคิดว่าเขาสมรู้ร่วมคิดกับพวกเพทาย ถ้าลูกสาวของตนเป็นอะไรไปชนกชนม์ต้องรับผิดชอบ แล้วชกหน้าเขาระบายอารมณ์ เสาวนิตย์รีบเข้ามาห้าม

“พอเถอะค่ะ เรารีบแจ้งตำรวจให้ไปช่วยลูกเถอะค่ะ”

“ผมกลัวลูกจะเป็นอันตราย มันอาจจับตัวไปเรียกค่าไถ่” สุทินสีหน้าเป็นกังวล จังหวะนั้นชยางกูรส่งข้อความมาบอกที่อยู่ของพวกเฮียปรัชญา ชนกชนม์ไม่รอช้าจะรีบตามไปช่วย สุทินเกรงเขาจะรับมือพวกนั้นไม่ไหว ตามไปช่วยอีกแรง แล้วบอกให้เสาวนิตย์รออยู่ที่ห้องพักของลูก…

ขณะที่สุทินกับชนกชนม์บึ่งรถไปยังโรงแรมเป้าหมาย เฮียปรัชญาย่างสามขุมเข้าหาสุตาภัญที่ถอยหนีไม่เป็นขบวน พร้อมกับขอร้องให้เขาปล่อยเธอไป

“เฮียชอบหนูจริงๆ แค่เห็นก็ตอบได้เลยว่าใช่ สวยใจเด็ด เฮียไม่ได้คิดว่าหนูเป็นของเล่น เฮียจะเลี้ยงดูหนูให้ดีที่สุด” เฮียปรัชญาคว้าสุตาภัญมากอด หญิงสาวรู้ดีว่าถ้าเล่นไม้แข็งคงไม่เป็นผลดี แสร้งโอนอ่อนผ่อนตาม

“เฮียขา…ตามอมแมมไปหมดแล้ว ตาขอเข้าห้องน้ำอาบน้ำก่อนนะคะ”

“ได้จ้ะ เฮียชอบกลิ่นหอมๆเนื้อตัวสะอาดๆ”

สุตาภัญคว้ากระเป๋าถือจะเอาเข้าห้องน้ำด้วย เฮียปรัชญารู้ทันปลดกระเป๋าไปจากมือ แล้วหยิบมือถือออก อ้างว่าอาบน้ำคงไม่ต้องใช้ สุตาภัญเจ็บใจที่เขารู้ทัน รีบเข้าห้องน้ำล็อกประตู…

ในระหว่างที่สุตาภัญจนปัญญาไม่รู้จะหนีพ้น

เงื้อมมือเฮียปรัชญาได้อย่างไร ชนิกานต์แอบหนีมานั่งร้องไห้อยู่คนเดียวแถวสวนสาธารณะ เสียใจที่พ่อไม่ยอมรับ ธีรดนย์เป็นลูกเขย หนำซ้ำยังยืนยันจะให้เขาแต่งงานกับกฤติยา เธอหยิบขวดยานอนหลับขึ้นมาเทยาออกมาจนหมด ตัดสินใจจะจบชีวิตตัวเอง แต่พอนึกถึงลูกในท้องแล้วทำไม่ลง ปายาในมือทิ้ง ร้องไห้โฮ

ooooooo

หลังจากตามหาชนิกานต์ไปทุกที่ที่คิดว่าเธอจะไปแต่ก็ไม่พบ ธีรดนย์ตัดสินใจกลับบ้าน กฤติยาเป็นห่วงชนิกานต์มากไม่อยากให้ล้มเลิกการตามหา จะลากธีรดนย์ออกไปช่วยกันหาอีกครั้ง แต่กัณฐิการั้งไว้ สั่งให้ไปลองชุดแต่งงานได้แล้ว ธีรดนย์เห็นยังมีเวลาอีกหลายวันกว่าจะถึงวันแต่งงาน ไว้ค่อยลองทีหลังก็ได้

“คุณณวัตรเปลี่ยนใจแล้ว เราจะเลื่อนงานแต่งให้เร็วขึ้น แต่งกันพรุ่งนี้” กัณฐิกาเสียงกร้าว ธีรดนย์และกฤติยาถึงกับหน้าเครียดที่ถูกกดดัน…

ฝ่ายเฮียปรัชญารู้ทันว่าสุตาภัญพยายามถ่วงเวลาโดยขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ จึงงัดกลอนประตูเข้าไปหาหญิงสาวผลักเขาพ้นทาง จะหนีออกจากห้อง เฮียปรัชญาคว้าตัวไว้ทัน แล้วลากไปที่เตียงนอน…

ขณะที่สุตาภัญตกอยู่ในสถานการณ์คับขัน ชนกชนม์และสุทินมาถึงโรงแรมตามที่อยู่ที่ชยางกูรให้ไว้ สุทินรีบโทร.แจ้งตำรวจ แล้วชวนชนกชนม์ไปช่วยลูกๆของเขา ทั้งคู่ยังไม่ทันจะขยับไปไหน สมุนของเฮียปรัชญาปราดเข้ามาล้อมไว้ สองฝ่ายตรงเข้าต่อสู้กัน เพียงไม่กี่หมัด สุทินกับชนกชนม์ก็จัดการพวกสมุนราบคาบ จากนั้น ทั้งคู่แยกย้ายกันตามหาสุตาภัญกับสุรัมภา…

ที่อีกด้านหนึ่งของโรงแรม สุรัมภาถึงกับถอยกรูดเมื่อเห็นเพทายค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเดินเข้าหา

“หนีรอดได้สองครั้งเพราะโชคช่วย แต่มันจะไม่มีครั้งที่สาม เป็นเมียของฉันแล้วเธอจะมีความสุข” เพทายโถมเข้าใส่หมายจะขืนใจสุรัมภา ทันใดนั้น ประตูห้องเปิดผลัวะ เพทายหันขวับไปมอง ต้องตกใจที่เห็นชยางกูร ยืนจังก้า พร้อมกับเล็งปืนใส่

“ใจเย็นเพื่อน มีอะไรคุยกันได้ แกอยากได้เด็กแก ฉันคืนให้” เพทายผลักสุรัมภาให้ชยางกูร

“ฉันไม่ได้มาเอาของ แต่มาเอาชีวิตแก” ชยางกูรเหนี่ยวไกยิงเพทายสองนัดซ้อนล้มลงจมกองเลือด แล้วหันไปบอกสุรัมภาว่าการช่วยเหลือครั้งนี้ให้ถือเป็นการปลดหนี้ที่เขาเคยทำร้ายเธอ แล้วผละจากไป สุรัมภาตั้งสติได้วิ่ง หนีออกจากห้องทำให้คลาดกับชนกชนม์ที่ตามมาช่วย…

ครู่ต่อมา ชยางกูรไปที่ห้องพักของเฮียปรัชญายิงสมุนที่เฝ้าหน้าห้องตาย แล้วพรวดพราดเข้าไปข้างใน เฮียปรัชญาจับตัวสุตาภัญไว้เป็นตัวประกัน ขู่ให้ชยางกูรทิ้งปืน ไม่อย่างนั้นจะฆ่าเธอทิ้ง สุตาภัญได้ที สะบัดหนีจนเป็นอิสระ วิ่งไปหลบมุม เขาเล็งปืนจะยิง ชยางกูรปราดเข้าไปจ่อปืนที่หัวสั่งให้ทิ้งปืน เฮียจอมหื่นเสียท่าจำต้องโยนปืนทิ้ง เสนอจะให้เงินชยางกูรสิบเท่าของหนี้พนันเพื่อแลกกับชีวิตตัวเอง

ชยางกูรไม่สนใจ ขณะกำลังจะเหนี่ยวไกปืน สมุนอีกคนหนึ่งของปรัชญาย่องมาทางด้านหลัง ปัดปืนในมือกระเด็น เฮียปรัชญารีบคว้าปืนที่ตกอยู่ขึ้นมายิงขาชยางกูรข้างหนึ่งทรุด แล้วเดินย่ามใจเข้าหา

“แกประเมินฉันต่ำเกินไป คิดหนีฉัน คิดฆ่าฉัน สมองแกเกลียดฉัน” ปรัชญาจ่อปืนที่หัวชยางกูรจะยิง เขารวบขาเฮียเสียหลักหงายหลัง คว้าปืนใกล้มือขึ้นมาลั่นไกใส่เปรี้ยงๆๆ เฮียปรัชญาตายสนิท แล้วสังหารสมุนตายตามเจ้านายไปอีกคน ชนกชนม์ตามเสียงปืนเข้ามาเห็นชยางกูรบาดเจ็บ รีบเข้าไปดูแล เขากลับผลักไส

“ไม่ต้องยุ่งกับฉัน หนี้บุญคุณเราจบกัน” ชยางกูรว่าแล้วเดินขาลากออกไป สุตาภัญตะโกนขอบใจเขาไล่หลัง ก่อนจะโผกอดชนกชนม์ดีใจที่รอดเงื้อมือเฮียปรัชญามาได้ จากนั้น ทั้งคู่ตามไปสมทบกับสุทิน

ooooooo

ลูกไม้หลากสี ละครลูกไม้หลากสี ทางช่อง 7

รายชื่อนักแสดงนำ ใน ละคร ลูกไม้หลากสี

ลูกไม้หลากสี โตนนท์ วงบุญ รับบท ชนกชนม์ ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์ รับบท สุตาภัญ ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี มิกค์ ทองระย้า รับบท ธีรดนย์ ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี สเตฟานี่ เลอร์ช รับบท ชนิกานต์ ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี ศรศิลป์ มณีวรรณ์ รับบท กฤติยา ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี อั๋น พีรวิชญ์ รับบท ชยางกูร ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี อังคณา วรรัตนาชัย รับบท สุรัมภา ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี ตระการ พันธุมเลิศรุจี รับบท ธนกร ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี ปภัสรา เตชะไพบูลย์ รับบท ชลนิภา ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี แวร์ โซว รับบท เสาวนิตย์ ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี ปราบ ยุทธพิชัย รับบท สุทิน ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี สถาพร นาควิไลโรจน์ รับบท ธนวัต ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี มัณฑนา หิมะทองคำ รับบท กัณฐิกา ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี อำภา ภูษิต รับบท อุษา ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี กรองทอง รัชตะวรรณ รับบท นัชชา ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี ศตวรรษ ดุลยวิจิตร รับบท วีรภัทร ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี ปรัชญ์ ปรมิณ รับบท สุรเดช ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี ชมวิชัย เมฆสุวรรณ รับบท เพทาย ใน ละคร ลูกไม้หลากสี
ลูกไม้หลากสี น้ำเงิน บุญหนัก รับบท ยายแก้ว ใน ละคร ลูกไม้หลากสี

—————————————

ละครฮิต ช่อง 7 ดุจตะวันดั่งภูผา | เสือสมิง |หยกเลือดมังกร | ไฟมาร

ละครช่อง 7 ใหม่ ลูกไม้หลากสี | เสือสั่งฟ้า 2 พยัคฆ์ผยอง| ร้อยเล่ห์เสน่ห์ลวง

ลูกไม้หลากสี, อ่านละครออนไลน์
- 2013-03-13 2:28:24 โพสต์โดย : zoomza 7,472 ดูละครย้อนหลัง