เรื่องย่อละครอุบัติเหตุ ตอนที่ 19

อุบัติเหตุ เรื่องย่อละคร อุบัติเหตุ ละครย้อนหลัง อุบัติเหตุ ละคร อุบัติเหตุ อ๋อม อรรคพันธ์ นะมาตร์ ประกบ อั้ม พัชราภา ไชยเชื้อ ในละคร อุบัติเหตุ

อุบัติเหตุ เรื่องย่อละคร อุบัติเหตุ ละครย้อนหลัง อุบัติเหตุ ละคร อุบัติเหตุ

อุบัติเหตุ ละครอุบัติเหตุ ทางช่อง 7

อุบัติเหตุ บทประพันธ์ : กนกเรขา
อุบัติเหตุ บทโทรทัศน์ : นันทกร
อุบัติเหตุ กำกับการแสดง : แดง บูรพา
อุบัติเหตุ ผลิต : บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด โดย สยาม สังวริบุตร
อุบัติเหตุ แนวละคร : เมโลดราม่า
อุบัติเหตุ ออกอากาศ : ศุกร์ – เสาร์ – อาทิตย์ (*รอการคอมเฟิร์มอีกครั้ง)
อุบัติเหตุ ระยะเวลาออกอากาศ : ศุกร์ที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2555 –
อุบัติเหตุ จำนวนตอนออกอากาศ : 15/+/-

เรื่องย่อละครอุบัติเหตุ ตอนที่ 19

ไม่ว่าจะโดนอารุมผลักไสไล่ส่งสักกี่ครั้งแต่กุสุมาก็ยังไม่ เปลี่ยนใจไปจากเขา เธอยังคงวนเวียนมาที่คอนโดฯ แล้วเผอิญเจอนีรนุชที่ตั้งใจเอาอาหารมาฝากอารุม

สองสาวทะเลาะเบาะแว้งกัน เอ็ดอึง เพราะกุสุมาขัดขวางไม่ยอมให้นีรนุชขึ้นไปหาอารุม เมื่อกุสุมาเถียงสู้ไม่ได้ก็จะลงไม้ลงมือ นีรนุชเลยต้องเรียก รปภ.เข้ามาช่วย

หลังจากกุสุมาล่าถอยกลับไปแล้ว นีรนุชขึ้นไปพบอารุมที่ห้อง เล่าเหตุการณ์ให้ฟังคร่าวๆก่อนอาสาทำไข่เจียวให้กิน เพราะอาหารที่เธอตั้งใจเอามาให้ถูกกุสุมาโยนทิ้งหกกระจายไปหมดแล้ว

“ไม่ต้องหรอกนุช พี่ไม่หิว พี่อยากไปเยี่ยมคุณวิศนี”

“อย่าเพิ่งไปเลยค่ะ เดี๋ยวก็ถูกไล่กลับมาอีก นุชให้พี่ชาติไปดูให้อยู่ค่ะ”

ขณะ นั้นเดชชาติถึงโรงพยาบาลแล้ว และกำลังพูดคุยกับกรแก้วด้วยความเป็นห่วงวิศนีที่ยังไม่ฟื้น จู่ๆแววพรวดพราดเข้ามาไล่ทั้งคู่ออกจากห้องแล้วปิดประตูทันที

ที่แท้แวว หลบหนีเจ้าหนี้หลายรายที่ตามทวงไม่ลดละ กรแก้วอายแทนจึงต้อนบรรดาเจ้าหนี้ของแววลงไปข้างล่างแล้วใช้หนี้ให้ทุกราย ก่อนจะกลับขึ้นมาและพบว่าวิศนีรู้สึกตัวพอดี

แวว กรแก้ว และเดชชาติดีใจมากที่วิศนีฟื้น แต่ครู่เดียวทุกคนก็ตกอกตกใจเพราะวิศนีจำใครไม่ได้เลยแม้แต่ตัวเอง

“ลูกฉันความจำเสื่อมเหรอหมอ ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ”

“เป็นไปได้ว่าสมองจะกระทบกระเทือนตอนที่หกล้มน่ะครับ หมอคงต้องเช็กคลื่นสมองอีกรอบครับ”

แวว หน้าซีดหน้าเสีย ขณะที่กรแก้วกับเดชชาติสบตากันอย่างเป็นกังวล อวลอบกับโยธินมาทีหลังพอทราบเรื่องก็หน้าเจื่อนกันไปเหมือนกัน สองแม่ลูกพยายามป้อนข้อมูลเพื่อฟื้นความจำให้วิศนี เพราะไม่ต้องการเลื่อนกำหนดการแต่งงาน แต่กรแก้วเห็นว่าควรจะเลื่อนออกไปก่อนดีกว่า

“เลื่อนได้ยังไงคะ พี่ให้คนเตรียมงานไปแล้ว”

“แต่คุณวิศนียังไม่หายดีนะคะ”

“เธอก็ดูปกติดีนี่ครับ ตอนนี้อาจจะยังงงๆ เพราะจำเรื่องของตัวเองไม่ได้ แต่ผมว่าเดี๋ยวความทรงจำเธอก็กลับมาเอง”

“น้องกรคะ พี่รู้นะว่าน้องคงจะเหนื่อยมากที่ต้องดูแลคนป่วยพร้อมกันสองคนแบบนี้ ทำไมไม่ให้พี่เข้ามาช่วยดูแลหนูวิศนีล่ะคะ”

อวล อบกับโยธินพยายามโน้มน้าวเต็มที่ แต่กรแก้วก็ยังมีสีหน้าลังเลอยู่ดี ฝ่ายเดชชาติรีบกลับไปส่งข่าวอารุมกับนีรนุช แม้หมอบอกว่าอาจจะเป็นแค่ชั่วคราว อารุมก็รู้สึกผิดมากมาย โทษว่าตัวเองเป็นต้นเหตุ

“ไม่มีใครอยากให้มันเกิดขึ้นหรอกค่ะพี่อารุม พี่อย่าโทษตัวเองสิคะ”

“พี่จะไปเยี่ยมเขา”

“แกไปตอนนี้ไม่ได้หรอก เพราะว่าคุณกรแก้วกับคุณแววผลัดกันมาเฝ้า แถมไอ้โยธินก็ยังเทียวไปเทียวมาอีกด้วย”

“แกช่วยฉันหน่อยสิวะ ฉันต้องการพบคุณวิศนีจริงๆ” อารุมเอ่ยเสียงเศร้า แววตาวิงวอนจนเดชชาติปฏิเสธไม่ได้…

เดช ชาติกลับไปที่โรงพยาบาลอีกครั้งพร้อมขนมนมเนยฝีมือแม่ หวังจะช่วยฟื้นความจำให้วิศนีที่เคยกินและเคยช่วยแม่ของตนทำ ปรากฏว่าวิศนีส่ายหน้าพร้อมกับส่งขนมคืนมา

“ขอโทษนะคะ ฉันจำไม่ได้จริงๆ”

“ไม่เป็นไรครับ เรายังมีเวลาที่จะทำความรู้จักกันใหม่ คุณวิศนีอยากลงไปเดินเล่นไหมครับ”

เมื่อ วิศนีไม่ปฏิเสธ เดชชาติจึงพาเธอลงไปชั้นล่าง และส่งซิกอารุมกับนีรนุชที่รออยู่ให้เข้ามา โดยแนะนำว่าอารุมเป็นเพื่อนของตน และเป็นเพื่อนกับวิศนีด้วย

“เดี๋ยวผมกับนุชขอไปซื้อน้ำก่อนนะครับ ดูแลคุณวิศนีด้วยนะอารุม”

เดชชาติเปิดโอกาสให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันตามลำพัง ส่วนตัวเองกับนีรนุชหลบไปแอบมองอยู่ห่างๆ อารุมพาวิศนีไปมุมหนึ่งที่ไม่มีคนพลุกพล่าน

“เราไม่ควรมาไกลนะคะ เดี๋ยวคุณคนนั้นจะหาเราไม่เจอ”

“เดชชาติไม่ตามมาหรอกครับ มันฝากให้ผมดูแลคุณแล้วไง”

“แต่ฉันไม่รู้จักคุณเลยนะคะ ไม่มีความทรงจำอะไรเกี่ยวกับคุณเลย คุณเป็นใครกันแน่ เป็นเพื่อนฉันจริงเหรอ”

“ไม่ใช่…คุณไม่ได้เป็นเพื่อนกับผม”

วิศนีหน้าเสียทำท่าจะลุกหนี แต่อารุมจับแขนเธอไว้ แล้วเลื่อนลงมาที่มือ ยกมือเธอแตะที่หัวใจของตน

“คุณจำเสียงหัวใจแบบนี้ได้ไหม จำได้ไหมว่าคุณเคยได้ยินมันมาก่อน”

“ทำไมฉันถึงต้องเคยได้ยิน”

“เพราะเราเป็นคนรักกัน คุณเคยรักผมนะวิศนี แล้วผมก็รักคุณ”

“ไม่…ไม่จริง ฉันไม่เชื่อคุณ”

“เราสองคนคือคนรักกันจริงๆ ก่อนหน้านี้เราอยู่ด้วยกันที่ต่างจังหวัด แต่คุณหนีผมกลับมา”

“เป็นไปไม่ได้ พวกคุณเป็นใครกันแน่ ต้องการอะไร”

“ผมไม่ได้ต้องการอะไร นอกจากอยากได้คนรักของผมกลับมา” พูดขาดคำ อารุมดึงวิศนีเข้ามากอดแน่น “แล้วอ้อมกอดนี้ล่ะ คุณจำได้ไหม”

วิศ นีตัวชา สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากกายของอารุม แต่ทันใดโยธินเข้ามากระชากอารุมไปชกโครม แล้วยังจะตามกระทืบซ้ำถ้าวิศนีไม่รั้งเขาไว้เสียก่อน

“ฉันไม่เชื่อที่คุณพูดแม้แต่คำเดียว คุณจะเป็นคนรักของฉันได้ยังไง ในเมื่อคุณโยธินเป็นคู่หมั้นฉัน แล้วเราก็กำลังจะแต่งงานกัน”

“ไม่ใช่นะ” อารุมแย้งทันที

“ทำไม จะไม่ใช่ แกไปถามใครๆเขาก็รู้กันทั้งนั้นว่าฉันกับคุณวิศนีเป็นอะไรกัน เลิกเอาเรื่องจอมปลอมของแกมาใส่หัวแฟนฉันได้แล้ว” โยธินตวาดอารุม แล้วประคองวิศนีออกไป

เดชชาติกับนีรนุชวิ่งเข้ามาหาอารุม ปลอบด้วยความเห็นใจและสงสาร

“ใจเย็นๆนะเว้ยอารุม ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา ถ้าแกมาหาคุณวิศนีบ่อยๆ เธอจะต้องจำทุกอย่างได้”

“พวกเราจะคอยส่งข่าวเวลาที่นายโยธินอยู่ที่บริษัท จะได้ไม่มีคนมาขัดขวางพี่อีก”

“ขอบใจ มากนะ…ฉันก็ไม่ยอมแพ้หรอก ฉันเป็นคนทำให้เธอเป็นแบบนี้ ยังไงฉันก็ต้องรับผิดชอบให้คุณวิศนีได้ความทรงจำกลับคืนมาให้ได้” อารุมกล่าวหนักแน่น สีหน้ามุ่งมั่นมาก…

โยธินพาวิศนีกลับห้อง โดยมีอวลอบตามประกบและคอยป้อนข้อมูลเพื่อให้วิศนีไม่ไว้ใจอารุม

“ไอ้อารุมมันรู้จักกับหนูวิศนีจริงค่ะ แต่มันไม่ใช่คนรักของหนู มันเกลียดหนูจะตาย”

“คุณวิศนีต้องระวังตัวนะครับ มันยังแค้นคุณวิศนีอยู่ เพราะคุณเคยทำให้คนรักของมันตาย”

“ใช่ค่ะ ก่อนหน้านี้มันก็ลักพาตัวหนูไปแล้วครั้งหนึ่ง แล้วที่หนูหกล้มหัวฟาดพื้น ก็เพราะมันพยายามจะจับตัวหนูไปอีกนี่แหละ”

“คุณวิศนีอย่าให้มันเข้ามาใกล้อีกนะครับ เจอมันที่ไหนก็เรียกคนมาลากตัวมันไปได้เลย”

“พอได้ แล้วค่ะ ฉันไม่อยากฟังเรื่องพวกนี้แล้ว ฉันปวดหัว” วิศนีตัดบทจนสองแม่ลูกตกใจ และต้องยอมกลับออกไปเมื่อวิศนีเรียกพยาบาลเข้ามาเชิญตัว…

เมื่อกลับไปถึงบ้าน โยธินอดบ่นกับอวลอบไม่ได้ว่าวิศนีอาการขึ้นๆลงๆแบบนี้จะเข้าพิธีแต่งงานไหวหรือ?

“ยังไงก็ต้องเข้า เรารอช้าไม่ได้หรอกนะ วิศนีจำอะไรไม่ได้แบบนี้ก็ดีแล้ว จะได้เอาข้อมูลใส่หัวได้ง่ายๆ”

“งั้นผมจะเป่าหูเรื่องไอ้อารุมเป็นคนเลวให้คุณวิศนีฟังทุกวัน”

“แค่ ไอ้อารุมคนเดียวไม่พอ เพื่อนมันอีกสองคนด้วย แกต้องทำให้วิศนีเกลียดพวกมันให้หมด วิศนีจะได้รู้สึกว่าไม่มีที่พึ่งที่ไหนอีก นอกจากเราสองคนแม่ลูก”

อวลอบ ทำตามที่พูดอย่างเร่งด่วน เข้าบริษัทอำนวยแล้วติดประกาศปรับโครงสร้างบริษัทใหม่ โดยมีพนักงานหลายคนโดนปลด และอีกหลายคนก็ถูกลดตำแหน่ง ซึ่งในจำนวนนี้มีเดชชาติกับนีรนุชรวมอยู่ด้วย ทั้งคู่ไม่พอใจเพราะรู้ว่าสองแม่ลูกจงใจกลั่นแกล้ง จึงบุกเข้าไปหาถึงห้องทำงาน

“คุณไม่มีสิทธิ์มาย้ายตำแหน่งเราโดยพลการ” นีรนุชโวยวาย

“ทำไมจะไม่มี ในเมื่อฉันเป็นผู้บริหารของที่นี่ ได้รับอำนาจจากคุณวิศนี”

“พอดี ฉันเห็นว่าตัวแทนขายของเรามันเยอะเกินไป ในขณะที่ตำแหน่งระดับล่างๆยังขาดคนอีกเยอะ ดูหน่วยก้านแล้วคุณสองคนก็น่าจะทำได้ดี ถึงอยากจะสนับสนุน”

“แกจะอ้างอะไรก็ได้ แต่ฉันรู้เจตนาแกดี ไอ้โยธิน”

“อย่ามาขึ้นไอ้ขึ้นอีกับพวกฉันนะ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง พวกฉันไม่ได้บังคับเธอสองคน ถ้าไม่พอใจกับงานใหม่ ก็เชิญลาออกไปสิ”

“ก็ได้ พวกฉันลาออก” เดชชาติประกาศชัด แล้วพานีรนุชผลุนผลันกลับออกมาด้วยความโมโห

สองแม่ลูกยิ้มให้กันอย่างสะใจ ที่แผนการสำเร็จอย่างง่ายดาย!

เมื่ออารุมทราบเรื่องจากเดชชาติและนีรนุชก็หนักใจแทนวิศนีกับอำนวยที่ยังป่วยอยู่ด้วยกันทั้งคู่

“พวกมันจงใจบีบเราออกจากงานค่ะพี่อารุม มันให้นุชลดตำแหน่งไปเป็นแม่บ้านบริษัท”

“ของฉันเจอเป็น รปภ.เลยเหอะ ใครจะยอมวะ”

“ยังไม่พอนะพี่อารุม พวกมันสยายปีกเต็มบริษัท ใครไปประจบเข้าเป็นพวกก็ได้เลื่อนตำแหน่งใหญ่ ใครต่อต้านก็ถูกปลดออก”

“ได้ยินอย่างนี้ ฉันยิ่งไม่สบายใจ ถ้ามันควบคุมบริษัทได้ก็เท่ากับว่าคุณวิศนีจะไม่เหลืออะไรเลยนะ”

“หรือว่านี่คือเป้าหมายของสองแม่ลูก ที่ท่านประธานเจ็บหนักไม่ใช่เพราะโจรกระจอกที่ไหน แต่เป็นพวกมัน”

คำพูดของเดชชาติทำให้อารุมชะงัก…ครุ่นคิดด้วยความสงสัย
ด้วยความตั้งใจที่จะทำให้ความจำของวิศนีกลับ

คืนมา อารุมจึงแอบไปพบเธออีกครั้งที่โรงพยาบาล นำสิ่งของหลายอย่างที่เป็นความทรงจำติดมือมาด้วย มีทั้งโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าที่วิศนีเป็นต้นเหตุให้มันโดนรถทับบี้แบนตอนพบกันครั้งแรก สมุดบันทึกการทำงาน ที่เธอแอบวาดรูปล้อเลียนเขาเอาไว้ และโมบายเปลือกหอยที่ช่วยกันทำตอนอยู่ที่ตราด

วิศนีมองสิ่งของเหล่านั้นทั้งน้ำตาเอ่อคลออย่างซาบซึ้ง เพราะจริงๆแล้วเธอไม่ได้ความจำเสื่อม แต่ยังไม่อยากแสดงออกว่าจำได้ จึงรีบก้มหน้าหลบสายตาเขา

“พอได้แล้ว…ฉันจำอะไรพวกนี้ไม่ได้หรอก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือคุณโมเมแต่งขึ้น”

“ผมไม่ได้โกหกคุณนะ”

“เหรอ? งั้นเล่าเรื่องที่ฉันขับรถชนคนรักของคุณให้ฟังหน่อยสิคะ เพราะฉันจำไม่ได้เลย”

อารุมอึ้ง หน้าถอดสี วิศนีจ้องมองเขาด้วยแววตาขมขื่น

“นี่ต่างหากที่เป็นเรื่องจริง คุณถึงทำหน้าอย่างนี้ คุณคิดจะแก้แค้นฉันอย่างที่โยธินบอกไว้จริงๆด้วย”

“ผมไม่มีความแค้นอะไรกับคุณอีกแล้ว”

“งั้นคุณมาตามวุ่นวายกับผู้หญิงที่เป็นฆาตกรอย่างฉันทำไม ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะรักฉันได้ลงคอ…ไม่มีทาง”

วิศนีลุกหนีไปทันที น้ำตาไหลเป็นทางเพราะความเสียใจที่ต้องหักใจตัวเอง…กุสุมาแอบมองจากมุมหนึ่ง สายตาอาฆาตมาดร้ายต่อวิศนี!

ทางด้านเดชชาติกับนีรนุช หลังประกาศตัวลาออกจากบริษัทอำนวย ทั้งคู่ต่างดิ้นรนหางานใหม่…เมื่อไม่มีที่ไหนรับ เดชชาติจึงไปเช่าแท็กซี่ขับ ส่วนนีรนุชก็จะสมัครเป็นแม่ครัวร้านอาหาร แต่ทดลองกันแค่วันเดียวก็ดูจะไม่เข้าท่าเข้าทางเอาเสียเลย โดยเฉพาะนีรนุชเกือบทำไฟไหม้บ้านตอนปรุงอาหารให้ทุกคนชิม พิมแม่ของเดชชาติจึงเสนอให้มาช่วยกันทำขนมขาย โดยให้ค่าแรงแถมเปอร์เซ็นต์จากยอดขายด้วย

“จะดีเหรอคะป้า”

“ดีสิ ป้าเหนื่อยแล้ว อยากมีคนช่วย ถ้านุชทำดี อีกหน่อยป้าจะยกให้ทั้งแผงเลย”

นีรนุชลังเลนิดหน่อยก่อนตกลง เพราะความจริงก็ยังเสียดายวิชาที่ร่ำเรียนมาเหมือนกัน

“อย่าไปคิดมากเลย มีคนตั้งเยอะที่เขาได้ทำงานไม่ตรงสายแล้วก็ประสบความสำเร็จ ไม่แน่นะ อีกหน่อยนุชอาจจะเป็นเจ้าแม่แฟรนไชส์ขนมไทยที่ดังไปทั่วประเทศก็ได้ แบบแม่กิมลั้ง กิมไล้ กิมลุ้ยไง อีกหน่อยอาจจะมีแม่กิมนุชอีกคน”

“ขอบคุณนะคะพี่ชาติ พี่กับครอบครัวมีบุญคุณกับนุชจริงๆ”

“เราอยู่ด้วยกันมาตั้งกี่ปีแล้วล่ะ ถึงคนละสายเลือดแต่ก็เหมือนครอบครัวเดียวกันอยู่แล้วล่ะน่า ไปนอนได้แล้ว”

นีรนุชยิ้มแต้ กำลังจะเข้าบ้านตัวเอง แต่ต้องชะงักหันกลับมาอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงมือถือเดชชาติดังเพราะวิเวียนโทร.มา!

เดชชาติ นีรนุช และอารุมไปพบวิเวียนที่โรงพยาบาลในเช้าวันรุ่งขึ้น…ฟังเธอเล่าเหตุการณ์ที่เกิดกับตัวเองอย่างคาดไม่ถึง!

“ฉันถูกไอ้โยธินกับแม่มันลวงมาฆ่าปิดปาก มันต้องการจะเก็บฉันเพื่อที่โยธินจะได้แต่งงานกับคุณวิศนี แล้วก็ยึดทุกอย่างมาเป็นของตัวเอง มันต้องการฮุบบริษัท แล้วมันก็เป็นคนทำร้ายท่านประธานด้วย ตอนแรกฉัน

ไม่กล้าบอกใคร แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจ ฉันจะแก้แค้นมัน จะยอมร่วมมือกับพวกเธอทุกอย่าง พวกเธอต้องจัดการมันให้ได้”

ขณะที่พวกอารุมอยู่กับวิเวียน…สองแม่ลูกตัวแสบกำลังเอาอกเอาใจวิศนีที่โรงพยาบาลอีกแห่ง ทั้งคู่เห็นด้วยกับกรแก้วและแววที่จะพาวิศนีกลับบ้าน เผื่อบรรยากาศเก่าๆจะทำให้เธอจำอะไรได้เร็วขึ้น

“หนูวิศนีแข็งแรงแล้วดิฉันก็โล่งใจ เพราะงานแต่งงานก็อาทิตย์หน้าแล้ว”

“ทำไมต้องรีบร้อนก็ไม่รู้ ทำอย่างกับกลัวจะไม่ได้แต่ง” แววพูดโพล่ง

“ไม่ใช่หรอกค่ะ แค่ไม่อยากให้เสียฤกษ์ แต่ยังไงเชิญคุณแววด้วยนะคะ” อวลอบยิ้มประจบ แต่แววทำตาขวางใส่

“ฉันไม่ไปหรอก ใครอยากแต่งก็แต่งกันไป แต่ยังไงฉันก็ถือว่ามีลูกสาวคนเดียว ไม่รับหมั้นลูกเขยที่ไหนทั้งนั้น”

“งั้นก็ไม่เป็นไรครับ ผมจะได้จัดสินสอดแค่ชุดเดียว…เอ คุณแม่ครับ เงินสดกับทองรวมกันเท่าไหร่นะครับ ที่คุยกับคุณอากรแก้วไว้”

“ห้าล้านจ้ะ”

แววตาเบิกโพลง กลับคำทันทีทันใด “ฉันเปลี่ยนใจ มาหน่อยก็ดี ยังไงพ่อเขาก็มาร่วมงานไม่ได้อยู่แล้ว เดี๋ยวคนจะนินทาเอา”

วิศนีมองแววอย่างรู้ทัน แอบทำหน้าอ่อนใจ แล้วหันไปถามกรแก้วว่าพ่อของตนเป็นยังไงบ้าง

“ก็ดีขึ้นเรื่อยๆค่ะ วันก่อนพยาบาลบอกว่าตอนเข้ามาเปลี่ยนน้ำเกลือแอบเห็นคุณอำนวยขยับนิ้วด้วย เป็นสัญญาณที่ดีค่ะ”

วิศนียิ้มออก แต่อวลอบกับโยธินสะอึก ใจคอไม่ดี พอคล้อยหลังทุกคน อวลอบก็บ่นอุบ

“ยังไงกันล่ะเนี่ย ไอ้บ้าเอ๊ย อยู่ๆก็จะฟื้นขึ้นมาตอนช่วงสำคัญ”

“แต่มันอาจจะจำอะไรไม่ได้เหมือนคุณวิศนีก็ได้นะครับ โดนไปไม่ใช่น้อยเหมือนกัน”

“ยังไงแม่ก็วางใจไม่ได้ สงสัยต้องให้ไอ้ชีพออกโรงอีกครั้ง”

อวลอบพูดจริงทำจริง เธอส่งชีพไปฆ่าปิดปากอำนวยอีกครั้ง แต่ไม่สำเร็จตามเคย เพราะครั้งนี้อารุมที่ตั้งใจมาเยี่ยมวิศนีเห็นกับตา สองฝ่ายต่อสู้กันครู่หนึ่งก่อนที่ชีพจะหนีรอดไปได้ แต่อารุมก็จำหน้าค่าตาคนร้ายได้อย่างแม่นยำ เมื่อเขาพาตำรวจไปที่บ้านอำนวย บอกเล่าให้พวกวิศนีฟัง แววโวยวายไม่เชื่อว่าชีพจะทำอย่างนั้น

“ผมเห็นหน้าเขาชัดเจน เขาพยายามใช้เข็มกลัดเจาะสายน้ำเกลือท่าน แต่ผมเข้าไปเสียก่อน”

“ไม่จริง ไอ้โกหก ไอ้นี่มันปรักปรำสามีฉันค่ะคุณตำรวจ จับมันไปเลย”

“แล้วตอนนี้สามีคุณอยู่ที่ไหนครับ”

แววชะงัก ตอบคำถามตำรวจไม่ได้ แต่บอกว่าจะโทร.ตามเขา รับรองได้ว่าเขาไม่ได้ทำอย่างที่ไอ้บ้านี่กล่าวหาแน่…

หลังจากตำรวจและแววกลับไปแล้ว อารุมกับวิศนีมีโอกาสคุยกันตามลำพัง เธอยังไม่เชื่อคำพูดเขา ถามดักไปดักมาเพื่อจับพิรุธ ลืมไปเลยว่าตัวเองต้องอยู่ในสภาพความจำเสื่อม กระทั่งเห็นเขาทำหน้าเอะใจ เธอเลยต้องเลิกซัก

“แล้วนี่คุณดีขึ้นแล้วเหรอ เริ่มจำอะไรได้บ้างหรือยัง”

“ฉันจำได้ แต่ไม่มีเรื่องของคุณอยู่ในนั้นหรอก คุณกลับไปซะเถอะ แล้วก็อย่าวุ่นวายอะไรกับพวกเราอีก ไม่ว่าจะกับตัวฉันเองหรือว่าพ่อฉัน”

“ที่ผมทำลงไปเพราะเป็นห่วงพวกคุณนะ คุณรู้หรือเปล่าว่าตอนนี้พวกคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย”

“คุณนั่นแหละเป็นตัวอันตรายที่สุด ใครๆเขาก็พูดกันทั้งนั้นว่าคุณโกรธแค้นฉัน พยายามจะทำลายชีวิตฉัน ไม่ต้องแสร้งทำตัวเป็นคนดีหรอก ฉันไม่ไว้ใจคุณ”

วิศนีเดินหนีเข้าข้างใน อารุมมองตามเศร้าสร้อย เดินคอตกออกจากบ้านไป โดยไม่รู้ว่าหญิงสาวแอบมองเขาหน้าเศร้าเช่นกัน น้ำตาซึมออกมาอย่างสุดจะกลั้น

“อย่าให้ฉันต้องทำร้ายจิตใจคุณแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกเลยนะอารุม เลิกพยายามเสียที”

ถึงจะผิดหวังกลับมาสักกี่ครั้ง แต่อารุมก็ยังมี

เดชชาติและนีรนุชให้กำลังใจอยู่เสมอ

“แกอย่าถอดใจนะเว้ย ตอนนี้คุณวิศนีเธอก็เหมือนคนที่ไม่รู้อะไรเลย พวกมันคงถือโอกาสชักจูงจนเธอไม่เชื่อใจใครทั้งนั้น”

“ฉันไม่ถอดใจหรอก ยิ่งเห็นแบบนี้ฉันก็ยิ่งห่วงวิศนีมากขึ้น คนพวกนั้นอันตรายกว่าที่ฉันคิด”

“ถ้าเราจะจัดการสองแม่ลูกนั่น เราต้องมีหลักฐานค่ะพี่อารุม”

“แกไม่ต้องห่วงนะ ฉันกับนุชวางแผนกันไว้แล้ว”

เมื่อวางแผนกับวิเวียนไว้ดิบดีแล้ว เดชชาติกับนีรนุชจึงย้อนกลับไปของานโยธินทำ ไม่ว่างานอะไรก็ทำได้หมด เพราะพวกตนกำลังเดือดร้อนเรื่องเงิน มีภาระต้องรับผิดชอบเยอะ โยธินไม่เอะใจอะไรเลย พูดจาเยาะเย้ยถากถางทั้งคู่ก่อนมอบหมายตำแหน่ง รปภ.ให้เดชชาติ และงานแม่บ้านให้นีรนุช จากนั้นสองแม่ลูกก็กลั่นแกล้งโขกสับพวกเขาได้ตามอำเภอใจ

ooooooo

กรแก้วอยู่เฝ้าอำนวยตั้งแต่เมื่อคืน หน้าตาเธออิดโรยเพราะอดนอน เช้าขึ้นวิศนีจึงมาผลัดเปลี่ยน บอกให้เธอกลับไปพักผ่อนที่บ้าน พอกรแก้วกลับไปได้สักครู่ อารุมโผล่เข้ามา วิศนีแอบทำหน้าเอือมระอาก่อนจะพูดจาผลักไสเขาอีกเหมือนเคย แต่อารุมก็ใช้ลูกตื๊อเพราะเป็นห่วงเธอกับอำนวยจริงๆ

เมื่อไล่เขาไม่ได้ผล วิศนีเลยต้องเป็นฝ่ายหนีเสียเอง แต่อารุมก็ยังตามติดมาอีกเพราะรู้ว่าเธอไปเช็กร่างกาย… ความเป็นห่วงเป็นใยของเขาเกือบทำให้หญิงสาวใจอ่อน ลืมตัวพูดบางอย่างออกมาจนเขาคลางแคลงใจ

“ไม่ต้องตามฉันมาแล้ว ฉันจะไปเอาแฟ้มงานที่รถ”

“คุณขับรถได้แล้วเหรอ”

“ก็ต้องรีบขับให้ได้ จะได้ไม่มีใครมาเซ้าซี้อยากเป็นคนขับรถ”

“คุณพูดถึงผมหรือเปล่า ทำไมคุณจำได้…”

วิศนีชะงักอย่างนึกได้ รีบตัดบทกลบเกลื่อน “ไม่ต้องตามฉันมา ถ้าคุณจะไปเฝ้าพ่อฉันก็ขึ้นไปข้างบน ไม่งั้นก็กลับไปซะ”

ว่าแล้วเธอเดินหนีไปทางลานจอดรถ โดยไม่รู้ว่าภัยกำลังจะมาถึงตัว…กุสุมาซุ่มรออยู่พักใหญ่ ในมือถือขวดน้ำกรดหมายสาดหน้าวิศนีให้เสียโฉม แต่วิศนีต่อสู้ขัดขืนจนขวดตกแตกน้ำกรดโดนแขนกุสุมาเล็กน้อย

วิศนีขวัญเสียวิ่งหนีกลับขึ้นห้อง บอกอารุมว่าตนถูกดักสาดน้ำกรด โชคดีที่หนีมาได้

“ใครทำคุณ”

วิศนีอ้าปากจะพูด แต่แล้วนึกได้ว่าไม่ควรรู้จักกุสุมา “ฉันไม่รู้ เป็นผู้หญิงคนนึง ผมยาวๆ หน้าคมๆ เขาบอกว่าเพราะคุณตามตื๊อฉัน”

“กุสุมา…” อารุมพึมพำออกมา

“เพราะคุณเป็นต้นเหตุ ฉันถึงเกือบจะถูกทำร้ายไปด้วย กลับไปเลยนะ ฉันไม่อยากให้คุณอยู่ใกล้ๆอีกแล้ว… ฉันกลัว”

“ผมจะปกป้องคุณเอง”

“คุณจะปกป้องฉันได้ยังไง ในเมื่อคุณเองนำอันตรายมาให้ฉัน ออกไปนะ ออกไป”

วิศนีผลักอารุมออกจากห้องแล้วล็อกประตูทันที ไม่รับรู้รับฟังอะไรอีกทั้งนั้น…กระทั่งกรแก้วมาเฝ้าอำนวยในตอนกลางคืน วิศนีเผลอเล่าเหตุการณ์ที่กุสุมาเอาน้ำกรดมาสาดให้ฟัง ทำให้กรแก้วจับได้ว่าแท้จริงแล้ววิศนีไม่ได้ความจำเสื่อม

“ฉันขอร้อง…คุณอย่าบอกเรื่องนี้กับใครได้ไหม”

“แล้วคุณตั้งใจจะเล่นบทนี้ไปอีกนานแค่ไหน”

“ก็คงตลอดไปมั้งคะ”

“ฉันว่ามันไม่ใช่ทางออกที่ดีเลยนะคะ”

“มันไม่มีทางอื่นแล้วค่ะ ที่จะทำให้ผู้ชายคนนั้นเลิกยุ่งกับฉัน”

“แต่เท่าที่เห็น เขาก็ยังไม่เลิก แถมผู้หญิงของเขาก็ยังตามมาวุ่นวาย”

“ฉันหวังว่าเขาจะกลับไปคุยกันให้เข้าใจ ว่าฉันกับคุณอารุมไม่เกี่ยวข้องกันอีกต่อไปแล้ว”

“งั้นฉันก็พอเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณถึงไม่ขัดข้องที่โยธินเร่งรัดวันแต่งงานขนาดนี้ หวังว่าคุณจะไม่เสียใจภายหลังนะคะ”

วิศนีอึ้งไปเหมือนได้คิด แต่พอรุ่งขึ้นอารุมมาตื๊ออีก เธอก็ผลักไสเขาเช่นเคย ซ้ำให้ท้ายโยธินขณะทุ่มเถียงกันจนทำให้อารุมต้องถอยกลับไปด้วยความน้อยใจ

ด้านเดชชาติกับนีรนุชที่ย้อนกลับมาทำงานในบริษัท อำนวยเพราะมีแผนร่วมมือกับวิเวียนเปิดโปงความร้ายกาจของสองแม่ลูก…ทั้งคู่ลงมือตอนอวลอบกับโยธินไม่อยู่แอบเข้าห้องทำงานเพื่อค้นหาหลักฐานยักยอกเงิน แต่หาอยู่นานก็ไม่พบ จึงกลับมาปรึกษาวิเวียนก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ห้องพักของโยธินในคอนโดฯหรู

ทั้งคู่ใช้กุญแจที่ได้จากวิเวียนไขประตูห้องเข้ามาภายใน แล้วช่วยกันค้นหาเอกสารหลักฐานได้สำเร็จ แต่ไม่ทันกลับออกไป โยธินพากิ๊กคนใหม่เข้ามากก เดชชาติกับนีรนุชตกใจมากรีบหาที่ซ่อนตัว และเกือบจะรอดอยู่แล้ว ถ้านีรนุชไม่เอามือถือออกมาแอบถ่ายรูปโยธินกกสาวแต่ดันลืมปิดแฟลช

แสงแฟลชทำให้โยธินรู้ตัว วิ่งไล่ตามทั้งคู่เพื่อแย่งมือถือ เดชชาติหลอกล่อเขาไว้ แล้วให้นีรนุชวิ่งหนีไปก่อน โยธินเข้าใจว่าเดชชาติเป็นคนถ่ายจึงดึงซิมการ์ดมาเก็บไว้ แล้วชกต่อยกันนัวเนีย ก่อนจะได้ยินเสียงสัญญาณไฟไหม้ดังลั่นด้วยฝีมือนีรนุช

เดชชาติกับนีรนุชอาศัยความชุลมุนวุ่นวายภายในตึกพากันหลบหนีออกมาได้อย่างปลอดภัย แล้วรีบไปพบอารุม ปรึกษาหารือกันว่าต้องส่งเอกสารพวกนี้ให้วิเวียนดู ว่ามีอะไรใช้เป็นหลักฐานเอาผิดสองแม่ลูกนั่นได้บ้าง

ooooooo

หลังจากเมื่อวันก่อนตั้งใจเอาน้ำกรดมาสาดวิศนีแต่ไม่สำเร็จ…วันนี้กุสุมามาปรากฏตัวที่คอนโดฯอารุม พร้อมหนังสือพิมพ์ที่ลงข่าวงานแต่งงานของวิศนีกับโยธิน

“อารุมได้เจอคุณวิศนีบ้างหรือเปล่า พรุ่งนี้เขาก็จะแต่งงานแล้วนี่ อารุมว่าเราควรจะไปร่วมแสดงความยินดีกับเขาไหม”

อารุมไม่สนใจหนังสือพิมพ์ที่กุสุมาวางลงตรงหน้า แต่มองเธอด้วยสายตาว่างเปล่า…เย็นชา

“สุต้องการอะไรอีก ทุกอย่างมันก็เป็นไปตามแผนสุแล้วไม่ใช่เหรอ วิศนีเกลียดผม แล้วเขาก็กำลังจะแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น”

“แต่อารุมก็ยังไม่ลืมเขา สุก็เลยมาย้ำให้รู้ตัวอีกครั้งว่าเลิกหวังในตัวเขาได้แล้ว สุรู้นะว่าอารุมยังเทียวไปเทียวมาตื๊อเขาอยู่ ทำไมล่ะ ทำไมอารุมไม่มองคนที่รักและหวังดีกับอารุมจริงๆ”

“พอเถอะสุ เลิกพูดแบบนี้ได้แล้ว ผมไม่ได้ซาบซึ้งอะไรเลยนะ”

กุสุมาหน้าเสีย อารุมเหลือบเห็นรอยแดงที่แขนเธอ นึกสงสัยว่าเกิดจากน้ำกรดที่เธอเอามาสาดวิศนี…เขาเข้ามาดูใกล้ๆ แล้วคาดคั้นเสียงเข้ม

“นี่ใช่ไหม แผลที่เกิดจากการที่สุพยายามจะสาดน้ำกรดใส่คุณวิศนี ผมจะบอกให้นะสุ ถ้าสุรักและหวังดี กับผมจริง สุคงไม่ทำร้ายคนที่ผมรักหรอก สิ่งที่สุทำไปมันเห็นชัดเจนว่าสุรักแต่ตัวเองคนเดียว”

“อารุม…มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ”

“ออกไปจากห้องผมได้แล้ว”

อารุมชี้มือไปที่ประตูอย่างไม่มีเยื่อใย กุสุมาน้ำตาคลอ ปึงปังออกไปด้วยความเจ็บใจ…แล้วไม่นานก็มาปรากฏตัวที่โรงพยาบาล เป็นเวลาที่วิศนีกำลังรำพึงรำพันอย่างแสนเศร้าอยู่กับอำนวยที่นอนนิ่งบนเตียง

“พรุ่งนี้หนูจะแต่งงานแล้วนะคะพ่อ หนูยังหวังจะให้มีปาฏิหาริย์ช่วยให้พ่อฟื้นขึ้นมาทันงานแต่งงานของหนู อย่างน้อยก็เพื่อให้กำลังใจหนูได้มีแรงใช้ชีวิตต่อไป เพราะหลังจากวันพรุ่งนี้ หนูคงเป็นผู้หญิงที่ไม่มีความสุขในชีวิตคู่ไปตลอดชีวิต…”
“วันแต่งงานทั้งที จะมานั่งซบหน้าร้องไห้อยู่ทำไมล่ะคะคุณวิศนี”

วิศนีหันขวับไปมองกุสุมาที่ก้าวเข้ามาพร้อมกระเช้าของเยี่ยม “คุณมาทำไมอีก”

“ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันไม่มาสาดน้ำกรดคุณแน่ เดี๋ยวจะใส่ชุดเจ้าสาวไม่สวย ฉันแค่จะเอาของมาเยี่ยมท่านประธาน ในนามของฉันกับอารุม ส่วนนี่…เป็นของขวัญวันแต่งงาน เพราะพรุ่งนี้ฉันคงไม่ได้ไป แกะดูสิ”

กุสุมายัดเยียดกล่องของขวัญให้วิศนีแล้วคะยั้นคะยอให้เปิดดู บอกว่าไม่ต้องกลัว ไม่มีระเบิดซ่อนอยู่ เพราะตนไม่อยากตายไปด้วย

ปรากฏว่าของในกล่องทำให้วิศนีผงะหน้าซีด กุสุมาสะใจถึงกับหัวเราะร่าออกมา

“เป็นไง ชอบไหม ถ้าชอบก็เอาไปติดฝาห้องนอน เอาไว้เตือนใจว่าครั้งหนึ่งผู้หญิงคนนี้ก็เคยจะได้เป็นเจ้าสาวเหมือนคุณ แต่คุณฆ่าเขา แล้วก็แย่งแฟนเขาไปกก”

วิศนีมือสั่นเทา มองรูปนนทลีในมือ พลางถอยหลังหนีกุสุมาที่เดินหัวเราะร่วนเข้าใส่ราวคนบ้า จังหวะนี้เองกรแก้วเปิดประตูเข้ามาพอดี

“หยุดนะ…ใครอนุญาตให้เธอมาที่นี่ ไปให้พ้นเลยนะ หรือเธออยากให้ฉันเอาเรื่องที่เธอสาดน้ำกรด กล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลเก็บภาพเธอเอาไว้ได้แน่ อยากจะลองไหม”

กุสุมาชะงักด้วยความกลัว มองกรแก้วอย่างชิงชังแล้วรีบร้อนออกไป…

อารุมพยายามอย่างเต็มที่ที่จะพบวิศนีเพื่อบอกความจริงว่าอวลอบกับโยธินทำเรื่องเลวร้ายอะไรไว้บ้าง แต่วิศนีใจแข็งมากไม่ยอมให้เขาเข้าบ้าน พอเขาแอบเข้ามาได้ เธอก็จะให้ประยุทธโทร.เรียกตำรวจมาจับเขาในข้อหาบุกรุก

ในที่สุด อารุมต้องกลับไปด้วยความผิดหวัง แล้วไปเฝ้าอำนวยที่โรงพยาบาลตามลำพัง เพราะกรแก้วกับวิศนีต้องเตรียมงานแต่งที่จะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้…

แต่แล้วงานแต่งงานระหว่างวิศนีกับโยธินก็มีอันต้องยกเลิก เมื่อเดชชาติกับนีรนุชมาเปิดโปงความชั่วร้ายของโยธินกับอวลอบ โดยมีวิเวียนเป็นพยานคนสำคัญ มาพร้อมเอกสารหลักฐานยักยอกเงินในบริษัทอำนวย และที่สำคัญผู้เสียหายอย่างอำนวยก็มาปรากฏตัวกลางงาน

อารุมพาอำนวยในสภาพนั่งรถเข็นเข้ามา…เมื่อคืนเหมือนมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น อำนวยรู้สึกตัวและพูดคุยกับอารุมได้ตามปกติ ยกเว้นร่างกายที่ยังเดินเองไม่ได้เท่านั้น

เมื่ออำนวยมายืนยันความผิดของสองแม่ลูกด้วยตัวเอง อีกทั้งพยานหลักฐานก็มัดแน่นจนผู้ดีในคราบผู้ร้ายจนมุม ตำรวจจึงเตรียมเข้าจับกุม แต่อวลอบดิ้นรนไม่ยอม วิ่งหนีเตลิดออกจากงานแล้วไปโดนรถชนตายหน้าโรงแรม ชดใช้กรรมที่ตัวเองก่อ ส่วนโยธินถูกตำรวจจับดำเนินคดีตามกฎหมาย

อำนวยซึ้งน้ำใจอารุม เดชชาติ และนีรนุชที่ไม่ทอดทิ้งวิศนี โดยเฉพาะอารุมที่ช่วยตนไว้ตอนที่ชีพบุกเข้ามาพยายามจะฆ่าตน

“โยธินเกี่ยวข้องกับนายชีพด้วยเหรอคะ แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน แม่จะเป็นอะไรหรือเปล่า”

คำพูดของวิศนีทำให้ทุกคนชะงัก สีหน้าเคร่งเครียดด้วยความเป็นห่วงแวว

ooooooo

———————————-

รายชื่อนักแสดง ละครอุบัติเหตุ

รายชื่อนักแสดง ละครอุบัติเหตุ

อุบัติเหตุ อ๋อม อรรคพันธ์ นะมาตร์ แสดงเป็น อารุม
อุบัติเหตุ อั้ม พัชราภา ไชยเชื้อ แสดงเป็น วิศนี
อุบัติเหตุ เอส กันตพงศ์ บำรุงรักษ์ แสดงเป็น เดชชาติ
อุบัติเหตุ ปุ๊กลุก ฝนทิพย์ วัชรตระกูล แสดงเป็น นีรนุช
อุบัติเหตุ เอมมี่ มรกต กิติสาระ แสดงเป็น นนทลี
อุบัติเหตุ แอนดรูว์ กรเศก โคร์นิน แสดงเป็น โยธิน
อุบัติเหตุ เบ๊นซ์ ปุณยาพร พูลพิพัฒน์ แสดงเป็น กุสุมา
อุบัติเหตุ ถา สถาพร นาควิลัย แสดงเป็น อำนวย
อุบัติเหตุ นุ่น ดารัณ บุญยศักดิ์ แสดงเป็น กรแก้ว
อุบัติเหตุ ต้อม รชนีกร พันธุ์มณี แสดงเป็น แวว
อุบัติเหตุ จุ๊บ อิทธิกร สาธุธรรม แสดงเป็น ชีพ
อุบัติเหตุ ตุ๊ก วิยะดา โกมารกุล ณ นคร แสดงเป็น อบอวล
อุบัติเหตุ ร็อกกี้ สุรบดินทร์ สมบัติเจริญ แสดงเป็น วิเศษ
อุบัติเหตุ โก๊ะ มนตะกานต์ ทองขาว แสดงเป็น ยุพเยาว์
อุบัติเหตุ โอ๊ต สุรศักดิ์ โชติทินวัฒน์ แสดงเป็น ฉาย
อุบัติเหตุ แอ๊ว อำภา ภูษิต แสดงเป็น พิม
อุบัติเหตุ ส้ม สิชา ศรีทองสุข แสดงเป็น วิเวียน
อุบัติเหตุ เปิ้ล วิมลรัตน์ บาลี แสดงเป็น เย็น
อุบัติเหตุ ตวงรัตน์ คะชะสะ แสดงเป็น วัน
อุบัติเหตุ พิมพากานต์ วงษ์ศรีแก้ว แสดงเป็น หวาน

———————————-

เรื่องย่อละครช่อง 7 

ไฟมาร | อุบัติเหตุ | พลิกดินสู่ดาว |  | สุสานคนเป็น | นางชฎา |
ไม่สิ้นไร้ไฟสวาท | น้ำเซาะทราย | ลูกไม้หลากสี | วันนี้ที่รอคอย

อุบัติเหตุ, อ่านละครออนไลน์
- 2012-12-7 11:53:45 โพสต์โดย : zoomza 3,153 ดูละครย้อนหลัง
Lazada Thailand