เรื่องย่อแรงเงา ตอนที่ 13

แรงเงา อ่าน เรื่องย่อแรงเงา ช่อง3 ละครแรงเงา อ่าน แรงเงาเรื่องย่อ
เรื่องย่อแรงเงา ละครแรงเงา ตอนแรก-ตอนจบ

แรงเงา อ่าน เรื่องย่อแรงเงา

แรงเงา ละครแรงเงา ทางช่อง 3

แรงเงา บทประพันธ์โดย : นันทนา วีระชน
แรงเงา บทโทรทัศน์โดย : วิสุทธิชัย บุณยะกาญจน
แรงเงา กำกับการแสดงโดย : ชนินทร ประเสริฐประศาสน์
แรงเงา ผลิตโดย : บริษัท บรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น จำกัด
แรงเงา ดำเนินงานโดย : อรุโณชา ภาณุพันธ์
แรงเงา ออกอากาศทุกวันจันทร์ – อังคาร เวลา 20.25 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3

เรื่องย่อแรงเงา ตอนที่ 13

ต้องมีอาการอิดโรยจากการถอนยา นอนซึมที่ห้องพักชั้นบนของผับ ประพงส์เข้ามาถามอาการ ต้องดีใจที่เห็นหน้ามาเฟียหนุ่มแต่ก็ขัดใจท่าทีเหินห่าง คิดว่าเขาทำดีด้วยเพราะคำสั่งแม่ ไม่ใช่เพราะความเป็นห่วง ประพงส์ยิ้มนิดๆ ดูออกว่าเด็กสาวรู้สึกกับตนอย่างไร

“อาการคุณดีขึ้นมาก อีกไม่นานก็จะหายดี เพียงแต่คุณอย่ากลับไปยุ่งกับมันอีก ยาเดี๋ยวนี้พัฒนาสูตรให้เสพติดในแค่หนสองหนที่เสพแค่นั้นเอง”

“ขอบคุณค่ะ คุณดูแลฉันดีกว่าพ่อฉันอีก”

“คุณโชคดีแค่ไหนแล้วที่ยังมีทั้งพ่อและแม่”

ประ พงส์พูดเสียงหยัน แววตาขมขื่น ต้องไม่ทันสังเกต ขอบคุณเขาที่ช่วยปิดบังนพนภาเรื่องเธอกลับมาเสพยา ประพงส์บอกว่านพนภาก็มีความลับเหมือนกัน ต้องเดาว่าคงไม่ใช่เรื่องดี

“ทำไมคุณต้องช่วยแม่ทำเรื่องพวกนี้ด้วย”

“คนเราบางครั้งชีวิตก็ไม่มีทางเลือกมากนัก”

“แต่บางอย่างเราก็เลือกจะไม่ทำได้ไม่ใช่หรือคะ”

ประพงส์ไม่ตอบ ขอตัวกลับไปดูแลผับ ต้องถลาไปกอดเขาจากด้านหลัง สารภาพว่าหลงรักเขาหมดใจ

ประพงส์หมุนตัวมามอง ต้องเขย่งตัวขึ้นจูบอย่างอายๆ ประพงส์ยืนนิ่งแต่แววตาวาววับ

“นี่ผมพยายามแล้วนะที่จะเลี่ยงคุณ”

“ก็นี่แหละ…ทำให้ฉันอยากเอาชนะ”

“คุณกำลังเล่นกับไฟ”

“ฉันรู้ค่ะ…ฉันไม่กลัว”

ประพงส์จูบต่ออย่างเร่าร้อน ต้องจูบตอบอย่างขลาดกลัวแต่ก็เต็มใจ!

ooooooo

วัน ถัดมา…เจนภพนั่งเล่นในสวน นพนภามองด้วยความหมั่นไส้ อดแขวะผัวเรื่องเมียน้อยไม่ได้ เจนภพ ตีหน้าเซ็ง บอกว่าวีกิจต่างหากที่น่าเป็นห่วงเพราะกำลังติดพันมุตตา นพนภาไม่เชื่อ เจนภพท้าให้ไปถามสร้อยคำ

“นายกิจน่ะ…หลงหัวปักหัวปํา พี่สร้อยห้ามก็ไม่เชื่อ คนที่กองเขาหัวเราะเยาะมันทุกคน ถ้าไอ้เสี่ยนั่นรู้เข้านายกิจมีหวังถูกยิงไส้แตกเป็นข่าวพาดหัวก็ได้”

“ก็ ดี…อามันเคยแก้ผ้าขึ้นหน้าหนึ่งมาแล้ว คราวนี้จะได้ ถึงคิวหลานแจ้งเกิดบ้าง ว่าแต่คุณน่ะ…เยาะเย้ยจงชังตากิจ เสียหน้ามากสินะที่ถูกหลานในไส้แย่งเมียบำเรอไปกก”

“ผมนี่นะเสียหน้า…ไม่มีทาง คนที่เสียคือนายกิจเท่านั้น”

เจน ภพกลบเกลื่อนเสียงดัง เข้าไปโอบกอดเมียอย่างรักใคร่ นพนภาสะบัดตัว ทำท่าตะบึงตะบอนพอเป็นพิธี เจนภพยิ้มอย่างรู้ทัน มั่นใจเต็มร้อยว่าเมียใจอ่อนลงแล้ว

นพนภาไปเยี่ยมสร้อยคำหลังจากนั้น นึกเห็นใจพี่สะใภ้จากใจจริง สร้อยคำหนักใจเรื่องวีกิจที่กลับบ้านดึกทุกคืนเพราะขลุกอยู่กับหญิงสาว นพนภาพูดแดกดันมุตตาเพื่อปลอบใจแต่เหมือนจะทำให้สร้อยคำอาการหนักขึ้น…

ขณะ ที่สร้อยคำกลุ้มใจแทบบ้า วีกิจกำลังมีความสุข ชายหนุ่มไปหมกตัวที่คอนโดหญิงสาวทุกครั้งที่มีเวลาว่าง มุนินทร์ง่วนอยู่กับงาน ไม่ได้สนใจว่าชายหนุ่มมีของเซอร์ไพรส์ วีกิจยื่นดอกลิลลี่สีขาวให้จากด้านหลัง บอกว่าเป็นดอกไม้โปรดของเธอ มุนินทร์หน้าเจื่อน มองดอกไม้อย่างขมขื่นใจ

“คุณไม่ควรซื้อดอกลิลลี่ค่ะ มันมีไว้สำหรับสาวบริสุทธิ์”

“คุณอย่าพูดอย่างนี้บ่อยได้ไหมฮะ ผมบอกแล้วว่าผมไม่ถือ แต่ถ้าคุณย้ำอย่างนี้ ผมอาจถือขึ้นมาก็ได้”

“ฉันขอโทษค่ะวีกิจ บางครั้งฉันก็ปากเสียจริงๆ พยายามแก้ให้หายอยู่…อย่าย่นคิ้วสิคะ เดี๋ยวแก่เร็ว”

“ก็ดีสิ…คุณชอบแต่ผู้ชายแก่ๆไม่ใช่หรือ”

“อย่าพูดอย่างนี้บ่อยได้ไหมคะ ฉันบอกว่าฉันเลิกแล้ว แต่ถ้าคุณยังย้ำบ่อย ฉันอาจชอบจริงๆก็ได้”

มุนินทร์ตอกกลับหน้าตาเฉย วีกิจขำจนโกรธไม่ลง หอมแก้มหญิงสาวฟอดใหญ่ มุนินทร์หน้าเหวอแต่ไม่ว่าอะไร วีกิจเขินหน้าแดง สองหนุ่มสาวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ประสานสายตากันด้วยใจเปี่ยมสุข

ooooooo

นพนภานอนหลับตาพริ้มให้แต้วนวด วีกิจถือมีดพกของปุ๊ที่แอบหยิบมาจากคอนโดฯมุนินทร์มาคืนให้ นพนภามองหน้าหลานกับมีดพกสลับไปมาอย่างงงงัน

“มีดนี่เป็นของไอ้มือปืนที่อานภาส่งไปข่มขู่ตาไงฮะ แต่ผมไปเจอ มันเลยหนีไป ทิ้งมีดไว้ดูต่างหน้า”

“ถ้างั้นมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันเลิกจ้างมันไปตั้งชาติหนึ่งแล้ว”

“ผมก็ไม่คิดว่าอานภาจะยอมรับ แต่ถ้าตาเป็นอะไรแค่นิดเดียว อานภาติดคุกได้นะฮะ”

“อ้อ…เดี๋ยวนี้มันเสี้ยมให้แกมาก้าวร้าวฉันเหรอ แกนะตากิจ…ยังหนุ่มยังแน่น ของดีๆมีให้กินเยอะแยะ ดันไปกินของเน่าๆที่อาแกคายทิ้ง แล้วอีนังนี่มันคบแกคนเดียวที่ไหน ถ้าไม่ทุเรศตัวเอง…ก็สงสารพี่สร้อยบ้าง”

วีกิจรู้สึกผิดที่ทำให้แม่เสียใจ…แต่ก็ทนไม่ได้ที่จะละเลยหญิงสาว

ขณะที่วีกิจกังวลใจ…มุนินทร์เดินดูของกับณัฐดนัยอย่างสนิทสนม เจ้านายหนุ่มชวนเธอมาซื้อของขวัญให้ลูกศร คู่เดทคนล่าสุด ตั้งเงื่อนไขมากมายเพราะกลัวเสียฟอร์มจนมุนินทร์ขำ

“ต้องไม่ถูกมากจนเหมือนผมงก แต่ห้ามแพงเหมือนผมเป็นชูการ์แดดดี้ ต้องเนี้ยบมีสไตล์เหมือนผม มีความพิเศษให้เขารู้สึกว่าเขามีความสำคัญพอควร แต่ห้ามพิเศษมากจนเขาทึกทักว่าผมอินเลิฟ”

“เอางี้ไหมคะ…ซื้อแต่กระดาษห่อกับโบว์มาห่อตัวคุณ รับรอง…ยายลูกศรฉีกห่อของขวัญแล้วต้องกรี๊ดแน่”

“งั้นผมก็เสียความบริสุทธิ์น่ะสิ”

มุนินทร์หยอกล้อกับเจ้านายหนุ่มอย่างร่าเริง ไม่รู้ตัวว่าวีกิจที่มารอเจอเธอตามนัดแอบมองด้วยแววตาหึงหวง!

มุนินทร์แยกกับณัฐดนัย ถือถุงข้าวของพะรุงพะรังมาหาวีกิจที่ร้านอาหารหรู ชายหนุ่มทำหน้าเย็นชา ไม่ลุกขึ้นต้อนรับเหมือนเคย ทักหญิงสาวเสียงขุ่น มุนินทร์ชักสะกิดใจ

“นี่คุณบังเอิญไปเห็นอะไร…หรือใครมาหรือเปล่าคะ”

“ไม่เห็นต้องบังเอิญอะไรนี่ครับ คุณนัดผมมาที่นี่… แล้วก็นัดเจ้านายคุณด้วยไม่ใช่เหรอ”

“ไม่ใช่ค่ะ คุณณัฐดนัยกับฉัน…เรามาด้วยกันต่างหาก ที่จริงคุณเห็นแล้วก็น่าจะเข้าไปทักสักหน่อยนะคะ”

“อย่าเลยฮะ…รู้สึกว่าเขาจะคนละชั้นกับผม คนละคลาสกัน”

“ใช่ค่ะ…เขาก็คนละชั้นกับฉันเหมือนกัน คนละฟลอร์กัน”

มุนินทร์เล่นลิ้นยั่วโมโห วีกิจยิ่งหน้าบูด หญิงสาวถอนใจยาว อธิบายเสียงอ่อนว่ามาช่วยณัฐดนัยเลือกของขวัญให้ลูกศร วีกิจผ่อนท่าทีลงแต่ยังไม่เชื่อ มุนินทร์ของขึ้นบ้าง

“นี่คุณกำลังหาเรื่องฉันอย่างไม่เข้าท่าที่สุด คุณณัฐดนัยเป็นเจ้านายแล้วก็เป็นเพื่อนฉันด้วย…เมื่อฉันบอกว่าเพื่อนก็คือเพื่อน ถ้าเป็นอย่างอื่น…ฉันก็จะบอกเอง”

มุนินทร์เสียงแข็ง วีกิจหน้าเจื่อน รู้สึกผิดที่ปล่อยให้อารมณ์หึงหวงครอบงำ อ้อมแอ้มขอโทษ มุนินทร์ไม่ถือสา ยกโทษให้เพราะรู้ว่าเขาแคร์เธอมาก

มุนินทร์กับวีกิจออกจากร้านหรูไปที่คอนโดฯ นั่งคุยเล่นกันเหมือนที่ชอบทำหลายวันที่ผ่านมา มีกล่องช็อกโกแลตและน้ำหวานสีสวยตรงหน้า วีกิจชวนหญิงสาวไปงานปาร์ตี้วันเกิด มุนินทร์ยิ้มหวาน

“จะทวงของขวัญใช่ไหมคะ”

“คุณให้ผมมาตั้งเยอะแล้ว ไม่ต้องหรอกฮะ แค่คุณไปงาน…ผมก็ดีใจแล้ว”

“หาของขวัญสนุกจะตาย ฉันจะซื้ออะไรให้คุณดี”

“ผมไม่ชอบหาของขวัญให้ใครเลย เพราะไม่รู้จะซื้ออะไร ไอ้สิทธิ์ชอบซื้อตุ๊กตาหมี ส่วนผมซื้อช็อกโกแลต”

“แล้วคุณไม่รู้เหรอคะว่าช็อกโกแลตหมายความว่าอะไร มันหมายความว่า คุณหวานเหลือเกิน…สุดที่รักของผม”

วีกิจสำลักน้ำหวาน มุนินทร์หัวเราะเสียงใส ทั้งสองส่งยิ้มให้กันอย่างมีความสุข…

วีกิจไปดื่มกับกริบหลังออกจากคอนโดฯมุนินทร์ วีกิจชวนเพื่อนมางานปาร์ตี้วันเกิด จะได้เจอและทำความรู้จักมุตตาแบบจริงจัง กริบกังวลที่เพื่อนจะเปิดตัวหญิงสาวในฐานะแฟน

“แม่เอ็งรับไม่ได้แน่ๆ เพื่อนเอ็งก็รับไม่ได้ ญาติเอ็งทั้งบ้านก็ด้วย อาจมีรับได้อยู่คนเดียว…อาภพของเอ็ง”

“มีแต่ผู้ชายเท่านั้นเหรอวะ ที่ทำตัวสกปรกแค่ไหนก็ได้ แต่กับผู้หญิง…มันกลายเป็นตราบาปตลอดชีวิต!”

“โลกนี้ผู้ชายเป็นคนตั้งกฎมาแต่ไหนแต่ไร…แม้แต่เอ็ง แน่ใจเหรอว่าเอ็งไม่รู้สึกอะไร ตอนนี้ยังรักยังหลง อะไร แย่ๆ ก็มองข้ามหมด แต่พออะไรหวือหวาจางลง เอ็งอาจเริ่มตั้งคำถามว่าเขาดีพอ…หรือเอ็งเลือกผิดหรือเปล่า”

วีกิจอึ้ง สิ่งที่เพื่อนพูดฉุกให้คิด…แต่ก็ยังเชื่อว่าตัดสินใจไม่ผิด!

ooooooo

นพนภาจัดงานฉลองที่บ้าน ทุกคนมาร่วมแสดงความยินดีกับต่อที่ได้รับเลือกเป็นทูตเยาวชนวัฒนธรรมไปทัศนศึกษาต่างประเทศเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เจนภพดีใจกับลูกชาย

“แกฉลาดเหมือนฉัน เรียนหนังสือเก่งได้ที่หนึ่งเหมือนกัน…ได้เลือดพ่อไปเยอะ”

“ไม่จริงหรอกครับ”

เจนภพหน้าเจื่อนที่โดนลูกชายตอกกลับไม่ไว้หน้า นพนภายิ้มเยาะ ต้อมประคองเค้กก้อนใหญ่ออกมาให้พี่ชาย ทุกคนส่งเสียงเฮลั่น ปรบมือกันอย่างยินดี ต่อตื้นตัน ตัดเค้กแจกทุกคนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต้วซุบซิบกับยายแหวงว่าไม่ได้เห็นบรรยากาศสุขและสงบของครอบครัวนี้นานแล้ว นับเป็นปรากฏการณ์น่ายินดีในรอบหลายปี!

ขณะที่บ้านเจนภพเต็มไปด้วยความสุข…บ้านวีกิจเริ่มคุกรุ่น สร้อยคำหมางเมินใส่ลูกชาย วีกิจชวนแม่คุย แปลกใจที่แม่ไม่ไปร่วมงานเลี้ยงที่บ้านเจนภพ

“ฉลองอะไรล่ะ ฉลองที่ภูเขามันมาทับอกฉันแทนเหรอ ตากิจ…แกตัดสินใจแน่แล้วเหรอเรื่อง…หนูตา”

“แม่ฮะ ผมกับตาพูดกันว่าจะคบกันไปเรื่อยๆ ยังไม่มีการตัดสินใจอะไรหรอกฮะ”

“ไม่ใช่หรอก…แกตัดสินใจไปแล้วต่างหาก แกรักเขา…รักจนไม่คิดหน้าคิดหลังอะไรทั้งนั้น”

“แม่ฮะ ตาเลิกกับอาภพแล้ว ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก แม่จะไม่ให้โอกาสตาเลยเหรอฮะ”

“ตากิจ…แม่ไม่ได้หวังให้ลูกสะใภ้เป็นเบญจกัลยาณี แต่นี่มันมากจนมองไม่เห็นทาง แกอยากให้แม่ของลูกคือ ผู้หญิงที่เป็นเมียเก็บของอามาก่อนเหรอ…แกลองคิดดูใหม่ให้ดี”

สร้อยคำเดินสะบัดเข้าครัว วีกิจถอนใจยาวอย่างหนักใจ…

คืนเดียวกันนั้น…ก้องฉลองให้ต่อที่ร้านอาหาร ต่อปลื้มที่เพื่อนชายคนสนิทใส่ใจ ก้องกังวลเรื่องฐานะที่แตกต่าง ต่อมองด้วยความซาบซึ้งใจ

“ผมไม่ถือสักนิดว่าพี่จะเป็นอะไร ผมรู้แต่ว่าพี่ก้องเป็นทั้งเพื่อนและพี่ของผม ให้คำปรึกษาผมได้ทุกเรื่อง”

“ขอบใจต่อ อีกเรื่องที่พี่ลำบากใจ…ต่อยังไม่ได้เปิดเผยตัวเองกับทางบ้าน มีพี่สาวต่อคนเดียวที่รู้”

ต่ออึ้งเพราะก็ไม่รู้จะบอกพ่อกับแม่เรื่องตนอย่างไร…

เวลาเดียวกันนั้น…มุนินทร์ต้อนรับวีกิจที่คอนโดฯ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่พัฒนาขึ้นมาก ชายหนุ่มมักใช้เวลาช่วงเย็นถึงดึกอยู่กับหญิงสาวแทบทุกวัน ทานข้าวและนั่งคุยสัพเพเหระจนเหมือนเป็นกิจวัตรประจำวัน วีกิจยื่นกล่องขนมแบนๆ ให้หญิงสาว แววตาพราวระยับ

“ช็อกโกแลตฮะ คราวนี้ผมให้เพราะรู้ความหมายมันแล้ว”

วีกิจจีบแล้วเขินเอง มุนินทร์แกล้งค้อน แต่ในใจ ปลื้มที่ชายหนุ่มหวานใส่ ชายหนุ่มหยิบดอกไม้คริสตัลบนโต๊ะ มุนินทร์หน้าแดง กลัวเขาจับได้ว่าแอบเอามานั่งดูเป็นชั่วโมง

“ทำไมคุณถึงซื้อดอกไม้คริสตัลนี่ให้ตาคะ”

“เพราะตอนนั้นคุณบอบบางเหมือนดอกไม้แก้วน่ะสิฮะ”

“งั้นวันเกิดคราวหน้า คุณไม่ซื้อดอกไม้เหล็กให้ฉันเหรอ”

“ผมซื้อแหวนเพชรให้ดีกว่า”

วีกิจหลุดปากแล้วหน้าแดงก่ำ มุนินทร์ใจเต้นไม่เป็นส่ำ เขินจัดไม่แพ้กัน วีกิจแก้เก้อย้ำเธอให้ไปงานปาร์ตี้วันเกิด เล่าถึงความสนุกปีที่ผ่านมาว่ามักจัดที่บ้านเพราะแม่เขาชอบเป็นแม่งาน มุนินทร์หน้าสลด

“แต่ปีนี้คุณจัดที่บ้านไม่ได้…เพราะว่าฉันใช่ไหมคะ”

วีกิจชะงัก ชี้ชวนหญิงสาวดูดาวบนฟ้า พูดให้กำลังใจเสียงอ่อน

“ท้องฟ้าไม่ได้ไร้ดาวตลอดไปหรอกนะฮะ”

มุนินทร์มองชายหนุ่มอย่างซาบซึ้งใจ รู้ว่าเขาเป็นห่วงและแคร์ความรู้สึกเธอมาก…เธอก็ไม่ต่างกัน!

ooooooo

โฉมหน้าที่แท้จริงของประพงส์คือพ่อค้ายารายใหญ่ มาเฟียหนุ่มไปหาแจ็คที่คอนโดฯ ตบสั่งสอนที่ทำงานพลาดและหลุดปากให้การกับตำรวจที่อาจสาวมาถึงเขา

“เปล่านะครับ ผมไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้น ตำรวจมันขู่ ผมปฏิเสธทุกอย่าง”

“ฉันให้แกทำงานให้ แกกลับทรยศเสียได้ ชีวิตแกสั้นแน่ไอ้แจ็ค”

“ผมทำทุกอย่างให้นายแล้วนะครับ ทั้งเรื่องยา… เรื่องต้อง ผมพลาดแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว อย่าทำอะไรผมเลย”

“ได้…แต่แกอยู่ที่นี่ไม่ได้ ไปเก็บตัวอยู่ที่เซฟเฮาส์ของฉันที่ชายแดน”

ประพงส์สั่งลูกสมุนคุมตัวแจ็ค บอกให้เก็บทุกอย่างที่ผับทิ้งให้หมด…เดี๋ยวความลับแตก!

วันเดียวกันนั้น…เจนภพนั่งเหม่อลอยคิดถึงมุตตา นพนภามองด้วยความหมั่นไส้ ค่อนแคะผัวเหมือนเคย เจนภพโกหกตาใสว่าลืมหญิงสาวไปแล้ว นพนภายิ้มนิดๆ จูงผัวไปดูรถใหม่ที่หน้าบ้าน

“รถคันใหม่ของคุณ จะได้ไม่เหลือกลิ่นสาบนังนั่นที่เคยนั่งรถคุณเข้าม่านรูดมาก่อน เป็นไง…ถูกใจไหมคะ”

เจนภพดีใจมากหันไปกอดและจูบแก้มเมีย นพนภาสะบัดสะบิ้งเป็นพิธี มองผัวอย่างปลื้มใจ เจนภพถือโอกาสชวนเมียกับลูกๆ ไปเที่ยวต่างจังหวัดและลองเครื่องรถใหม่ นพนภายิ้มหน้าบานที่จะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา…

หลายวันต่อมา…มุนินทร์ออกกำลังกายและนอนผ่อนคลายอยู่ที่เก้าอี้ริมสระว่ายน้ำในคอนโดฯ มีดัมเบลล์เล็กสองอันวางอยู่ข้างๆ ปุ๊ย่างย่องมาตวัดเชือกรัดคอ เธอดิ้นรนเอาชีวิตรอด ปุ๊ดึงมีดออกมาจะกรีดหน้า มุนินทร์ตาเบิกโพลง นึกถึงคำขู่ของนพนภาอย่างเคียดแค้น เอื้อมไปหยิบดัมเบลล์ฟาดที่มือปุ๊เต็มแรงแล้วลุกหนี ปุ๊กระโจนรวบร่างหญิงสาวจนเสียหลักตกลงไปในน้ำทั้งคู่

มุนินทร์ถูกกดลงไปในน้ำเพราะสู้แรงปุ๊ไม่ไหว เห็นมีดที่ก้นสระ ตัดสินใจดำลงไปหยิบมาแทงปุ๊ที่ต้นขา แล้วตะกายตัวขึ้นจากสระวิ่งหนี ปุ๊ตามมาทัน ผลักเธอกระแทกกับแผงไฟด้านนอก แทงมีดลงไปแต่พลาดทะลุถึงสายไฟหลัก กระแสไฟแรงสูงช็อตร่างปุ๊ตายคาที่ มุนินทร์ถอยกรูด เบือนหน้าจากภาพสยองนั้น สะอื้นไห้อย่างหวาดกลัว

ลูกศรมาหามุนินทร์ที่คอนโดฯทันทีที่ทราบเรื่อง เจรจากับผู้จัดการตึกอย่างคล่องแคล่ว ให้ปิดข่าวและบอกว่าเป็นอุบัติเหตุ มีโจรเข้ามาปล้นแล้วถูกไฟช็อตตาย เพื่อรักษาชื่อเสียงคอนโดฯกับมุนินทร์ เธอขึ้นไปหามุนินทร์ที่ห้อง มองสภาพน่าเวทนาของเพื่อนอย่างเป็นห่วง มุนินทร์หน้าซีด แววตาแข็งกระด้าง ขมขื่น

“ฉันทำให้คนตายสองคนแล้วนะ เลือดสองคนเปื้อนมือฉัน…ฉันคือต้นเหตุของเรื่องเลวร้ายนี้”

“ต้นเหตุคือนังเมียหลวงมาเฟียต่างหาก อะไรกันเรื่องแค่นี้ถึงกับสั่งฆ่าคน…เธอเลิกยุ่งกับผัวมันได้แล้ว”

“ตาบอกว่าเลือดจะนำมาซึ่งเลือด เมื่อมันไม่ยอมจบ… ฉันก็จะไม่ยอมจบเหมือนกัน”

“นิน…ถ้าเธอไม่จบ เธออาจจะต้องเสียคุณวีกิจไปนะ”

“ฉันเสียเขาไปไม่ได้หรอก เพราะฉันไม่เคยได้เขามา เขารักฉันเพราะคิดว่าฉันคือมุตตา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำ…ว่ามี ผู้หญิงชื่อมุนินทร์อยู่ในโลกนี้!”

ลูกศรปะติดปะต่อเรื่องแต่ยังไม่กระจ่างใจ มุนินทร์น้ำตาไหลรินด้วยความสะเทือนใจ

“แม้แต่ป่านนี้ทุกคนก็ยังรักมุตตา ไม่มีใครรัก มุนินทร์!”

ลูกศรส่ายหน้า มองอาการเพื่อนอย่างเป็นกังวล ท่าทางเรื่องจะวุ่นวายกว่าที่คิด!

ooooooo

ลูกศรมองอาการมุนินทร์อย่างเห็นใจ เพื่อนสาวมีเรื่องฝังใจมากมายทั้งเรื่องนพนภาและน้องสาวฝาแฝด มุนินทร์น้ำตาไหลพรากด้วยความแค้นใจ ไม่รู้จะโทษโชคชะตาหรือตัวเอง ที่ต้องเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้ หญิงสาวกลั้นสะอื้นแล้วเริ่มเล่าเรื่องสมัยเด็กให้เพื่อนฟัง

“ฉันเป็นลูกชัง โตมากับการทุบตี เสียงด่า และคำปรามาส ฉันจึงดื้อดึง แข็งกระด้าง และเจ้าคิดเจ้าแค้น”

มุนินทร์เล่าเรื่องที่โรงเรียน เธอเป็นเด็กหัวดี เรียนหนังสือเก่งและเป็นนักกีฬาของโรงเรียน ในขณะที่มุตตา หัวทื่อ สอบตกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เป็นสาวสวยคนดังของโรงเรียน มีหนุ่มๆห้อมล้อมมากมาย รวมทั้งหมอบี เธอภูมิใจในความฉลาดของตนและมักค่อนแคะความหัวช้าของแฝดน้องเสมอ

“ไหนบอกจะเรียนให้จบตรี…ม.3 จะรอดหรือเปล่าก็ไม่รู้”

“ยังไงตาก็จะเรียนให้จบตรี ถึงไม่เก่งเท่านิน…แต่ตาไม่ยอมโง่ดักดานอยู่บ้านนอกหรอก”

นางพิณต่อว่ามุนินทร์ที่แขวะน้อง เข้าข้างมุตตาว่าหน้าตาสวยต้องได้ดี นายแปลกปรามเมียที่ให้ท้ายลูกผิดๆ หนักใจกับลูกสาวคนเล็กที่เอาแต่ห่วงสวย มุนินทร์ได้ที กระแนะกระแหนน้องต่อ

“อดข้าวแล้วเอาเงินไปซื้อของแต่งตัวนี่เอง มิน่า… ถึงไม่มีอาหารไปเลี้ยงสมอง”

“ก็ดีกว่าตัว…งก! ไม่ยอมใช้เงินสักบาท ห่อข้าวไปกินทุกวัน ใครล้อก็ไม่อาย”

“ก็ยังดีกว่านางงามเดินโชว์ตูดโชว์นมไม่อายคน ยีผมตีโป่งเดินสายทุกเวที ตกรอบก็ไปเป็นเมียน้อยเสี่ย”

“ไม่มีทาง…ตาไม่มีวันยอมเป็นเมียน้อยใคร”

แปลกคาดโทษมุนินทร์ที่พูดแดกดันน้อง พิณโกรธที่ลูกสาวคนโตเถียงคำไม่ตกฟาก

“อีลูกบ้า…อิจฉาน้อง ชาตินี้แกคงหาผัวไม่ได้ กระโดกกระเดกเป็นอีแก้วหน้าม้า หน้าเป็นมันฟันเป็นยาง แต่งตัวเหมือนอีง่อยขอทาน…ไม่รู้ว่าแฝดอะไรถึงได้คนละฝาขนาดนี้”

มุนินทร์หน้าเผือดเมื่อเล่าถึงตรงนี้ คำพูดของแม่วนเวียนในหัวเหมือนได้ยินเมื่อวาน ความขมขื่นใจเรื่องแม่กับน้องสาวฉายชัด ลูกศรมองอย่างเห็นใจ มุนินทร์ถอนใจยาว เล่าถึงวันสำคัญที่เปลี่ยนชีวิตเธอกับแฝดน้อง

“วันนั้น…ตาทำครัวอยู่หลังร้านกาแฟ หมอบีแวะมาหา…ไฟไหม้ร้านเกือบหมด”

มุนินทร์บอกว่าไม่มีใครรู้เรื่องจริง พิณโกรธมุตตามาก ถลันเข้าจิกผมตบตี ด่าทออย่างหยาบคาย มุตตาร้องไห้โฮ ส่วนเธอได้แต่ยืนดูแฝดน้องถูกตีอย่างสะใจ แปลกพยายามห้ามแต่พิณโมโหจนสติหลุด

“หน้าร้านฉิบหายขนาดนี้ หลังบ้านก็โหว่ถึงหลังคา ดีที่ไม่ลามทั่วตลาด อีมุตตา…ได้ไปเป็นเทพีประจำคุกแน่!”

มุตตาสะอื้นไห้หนัก คำพูดของแม่ทำร้ายจิตใจอย่างแรง มุนินทร์เสนอเงินเก็บมาซ่อมร้าน พิณเปลี่ยนท่าทีผวาไปจับมืิอเธออย่างตื่นเต้น

“โถยายนิน…มีความคิด รู้จักเก็บเงิน ไม่เหมือนนังตา…อีกระเป๋ารั่ว ดีแต่ซื้อของแต่งตัวยั่วผู้ชาย!”

มุนินทร์น้ำตาเอ่อขึ้นอีก สำนึกผิดถึงวีรกรรมชิงดี ชิงเด่นกับน้องสาวในอดีต เล่าเหตุการณ์หลังจากนั้นที่ทำให้ชีวิตมุตตาแย่ลง

พิณเชิญแม่หมอมาทำพิธีสะเดาะเคราะห์และตรวจดวงชะตาของเธอกับมุตตา แม่หมอทำนายว่าเธอ จะได้ดี ร่ำรวยเป็นเศรษฐี โดยไม่พึ่งพ่อแม่ ส่วนมุตตาจะเสียคนเพราะผู้ชาย! แม่เธอเชื่อคำทำนาย จับผิดมุตตากับผู้ชายทุกคน จนมีเรื่องวิวาทกับเง็กลั้ง แม่ของหมอบี พิณโมโหแล้วพาลลงไม้ลงมือกับมุตตา อาละวาดทุบตี

“สวยนักเหรอ…แต่งตัวไปยั่วผู้ชายนี่เอง คอยดูนะ… ถ้าแกคบผู้ชายที่ไหนอีก ฉันจะเอาเลือดหัวแกออก!”

หมอบีจะห้ามแต่ถูกเง็กลั้งลากกลับบ้าน พิณตีมุตตาจนล้มกองกับพื้น มุนินทร์อดไม่ได้ เข้าไปประคอง มุตตาสะบัดออก ตวัดสายตามองพี่สาวอย่างแข็งกร้าว มุนินทร์เชิดใส่ หมั่นไส้น้องที่อวดดี
มุนินทร์นึกเวทนาแฝดน้องที่ฝังช่วงเวลาหลังจากนั้นกับนิยายโรแมนซ์ สิ่งเดียวที่ทำให้หลุดจากโลกความเป็นจริง

“ตาปิดกั้นตัวเองจากผู้ชาย ไม่รู้ว่าใครดีหรือเลว…ไม่รู้จักธาตุแท้ของผู้ชาย…นอกจากในนิยายโรแมนซ์เท่านั้น”

ลูกศรแตะมืออย่างปลอบใจ เข้าใจปมของเพื่อนมากขึ้น มุนินทร์ปาดน้ำตา เล่าเรื่องไร่ดอกไม้ น้ำพักน้ำแรงของเธอระหว่างเรียนโทที่ต่างประเทศ มุตตาช่วยงานที่ไร่หลังเรียนจบได้ไม่นาน

“ตาอยากพิสูจน์ว่าก็สู้ชีวิตเหมือนกัน…ตาได้งานเป็นข้าราชการเล็กๆ ในกระทรวงที่มีผู้อำนวยการกองเป็นซาตานในคราบเทพบุตร”

“และนั่นคือคุณเจนภพ…อาของคุณวีกิจ”

“ตาถูกผู้ชายโฉดคนนั้นหลอกจนเสียผู้เสียคน…ตามคำทำนายของหมอดูบ้านั่น คำทำนายจะไม่เป็นจริง ถ้าพ่อแม่และฉัน…ไม่ทำกับตาแบบนั้น”

“นิน…เธอก็รู้ ชีวิตคนมันมีปัจจัยหลายอย่าง อาจไม่ใช่แค่ที่เธอเล่าก็ได้…เธอเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมไหม”

“ฉันก่อกรรมกับตาไว้ไง ถึงได้ทุกข์ทรมานใจแบบนี้ แล้วคนพวกนั้นที่ก่อกรรมกับตา…ก็ต้องถูกกรรมสนองให้เจ็บปวดทุรนทุรายเหมือนกัน!”

“กฎแห่งกรรมเป็นเรื่องซับซ้อนกว่าที่เธอเข้าใจมาก เอาไว้ฉันคุยเรื่องนี้กับเธอวันหลัง”

ลูกศรขอตัวกลับ มือถือของมุนินทร์ดังขึ้น วีกิจส่งข้อความมาเตือนให้ไปงานวันเกิด ลูกศรแซวเพื่อนยิ้มๆ บอกให้เพื่อนพักผ่อนและลืมเรื่องเลวร้ายทั้งหมด มุนินทร์นั่งนิ่ง แววตาครุ่นคิดบางอย่าง

ooooooo

วีกิจตื่นมาใส่บาตรวันเกิด สร้อยคำยังมีท่าทางเย็นชา แต่ในใจผ่อนลงมากแล้ว วีกิจดีใจที่แม่ยอมพูดด้วย สุขใจที่เริ่มต้นวันเกิดด้วยเรื่องดีๆ

ขณะเดียวกัน…มุนินทร์หลับสนิทด้วยความเหนื่อยอ่อน เรื่องเลวร้ายเมื่อคืนทำให้เธอตัดสินใจยุติความแค้นกับนพนภาและเจนภพ เธอฝันถึงแฝดน้องในสภาพร่างขาวซีดเหมือนซากศพ ยืนจ้องเธอตาวาวที่ข้างเตียง มุนินทร์อ้อนวอนแฝดน้องให้อโหสิกรรม

“ตา…พอเถอะนะ ฉันทำกับพวกเขาเกินไปแล้ว พวกเขาเจ็บปวดทุกข์ทน อับอายมามากพอแล้ว”

“แล้วดูสิ่งที่พวกเขาทำ เมื่อคืนเขาส่งไอ้ฆาตกรมาฆ่าเธอนะ เธอต้องล้างแค้น…ให้ความทุกข์ของเราทั้งคู่”

“ตา…ความเกลียด ความอาฆาตพยาบาทมันเหมือนไฟ มันไม่ได้เผาแค่คนอื่น…แต่มันเผาเราด้วย”

“เหมือนความเกลียดของเธอที่มีต่อฉันใช่ไหม เธอผลักไสฉันไปเผชิญโลก…และฉันก็ถูกเผาจนไม่มีอะไรเหลือ”

มุนินทร์น้ำตาไหล พร่ำขอโทษแฝดน้องอย่างสำนึกผิด มุตตาหัวเราะเยาะ

“เธอใจอ่อนเพราะหลงรักวีกิจต่างหาก เขาไม่ได้รักเธอด้วยซ้ำ…เขารักฉัน ทุกคนรักมุตตา…ไม่มีใครรักมุนินทร์”

“ตา…ฉันอยากให้มันจบ”

“นพนภาจะไม่ยอมจบง่ายๆหรอก เลือดจะต้องนำมาซึ่งเลือดตลอดไป!”

มุนินทร์สะดุ้งตื่น เหงื่อแตกพลั่ก หยิบของขวัญวีกิจมาดู นัยน์ตาวาวโรจน์ ความแค้นพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง…

ขณะที่มุนินทร์เตรียมแผนชำระแค้น นพนภามีความสุขที่ได้ไปเที่ยวทั้งครอบครัว โทร.หาเนตรนภิศให้ช่วยเฝ้าบ้าน เนตรนภิศรับปากเสียงหวานแต่ในใจหมั่นไส้พี่สาว อมรรู้เข้าก็เนื้อเต้น ปฏิเสธเมียที่ชวนให้ไปด้วย อ้างว่ามีแผนไปเที่ยวกับพงศกร เนตรนภิศกระเง้ากระงอดที่ผัวไม่ยอมชวน อมรไม่ใส่ใจ รีบโทร.นัดพงศกรทันทีที่ลับร่างเมีย…

มุนินทร์เริ่มแผนการในวันนั้นเอง เธอโทร.เข้าบ้านเจนภพ แต้วเป็นคนรับสาย โยกโย้ไม่ยอมบอกเรื่องเจนภพพาครอบครัวไปเที่ยวต่างจังหวัด เนตรนภิศที่มาเฝ้าบ้านเดาได้ว่ามุตตาโทร.มา ยิ้มอย่างมีแผน ขอโทรศัพท์จากแต้วและไล่ไปเอาน้ำในครัว กรอกเสียงในโทรศัพท์

“ฉัน…น้องสาวพี่นภาที่หล่อนเคยตบ หล่อนจะโทร.มารังควานพี่สาวฉันทำไม”

“ฉันแค่อยากรู้ว่าตอนนี้ ผอ.อยู่ที่ไหน”

“อย่าขัดความสุขเขาเลย พี่นภาฉลองรถใหม่ราคาแปดล้านที่ซื้อให้พี่ภพ ตอนนี้ขับไปเที่ยวทะเลทั้งครอบครัว”

เนตรนภิศยิ้มพราย แกล้งพูดยั่วให้หญิงสาวอิจฉา บอกชื่อโรงแรมที่นพนภากับเจนภพไปพัก มุนินทร์รู้ทันว่าเนตรนภิศแอบให้ข้อมูลเรื่องที่พักแบบเนียนๆ…

ooooooo

มุนินทร์ไม่ปรากฏตัวที่งานปาร์ตี้ตามนัด วีกิจพยายามโทร.ตามแต่ไม่ติด กริบและเพื่อนๆที่กระทรวงทุกคนยกเว้นประสิทธิ์ชัยกับรัชนกพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน วีกิจฝืนยิ้มกลบเกลื่อนความกังวลใจ แจงจิตถามหามุตตา วีกิจบอกว่าคงมาสายเพราะงานยุ่ง

“คิดถึงตาจังเลย ยอมเจอแต่คุณกิจ ไม่ยอมติดต่อพวกเราเลย” ทิพอาภาโอด

“เป็นเธอจะมาเหรอ ไปผูกมือผูกตีนกันในม่านรูดแบบนั้น” ปริมแขวะ

วีกิจหน้าซีดเผือด วงเม้าท์แตกฮือ ปริมเดินสะบัดกลับไป อรพิมกับทิพอาภามองตามด้วยความหมั่นไส้ หันมาซักไซ้วีกิจถึงกริบ หนุ่มหล่อหน้าใหม่เพียงคนเดียวของงาน เช่นเดียวกับเลอลักษณ์ ฉกรรจ์และนักรบที่เดินตามแทะโลมกริบตลอดงาน

รัชนกมาร่วมงานหลังจากนั้น หญิงสาวหน้าหวานในชุดสีอ่อนเป็นจุดสนใจพอสมควร วีกิจเครียดเพราะคนสำคัญที่สุดยังไม่มา ชายหนุ่มแทบไม่แตะอาหารแต่ดื่มหนักอย่างต่อเนื่องแทน รัชนกโปรยยิ้มหวาน คอยชงและเติมเหล้าให้อย่างรู้งาน สักครู่ใหญ่จึงมีรถสปอร์ตคันหรูมาจอด วีกิจตื่นเต้นแล้วผิดหวังเพราะคนที่มาคือลูกศร

ทุกคนมองลูกศรเป็นตาเดียว วีกิจรีบเดินไปต้อนรับ ลูกศรถือของขวัญมาส่งให้ชายหนุ่ม

“นินฝากของขวัญมาให้คุณค่ะ ฝากขอโทษคุณมาด้วย”

“เขายังทำงานไม่เสร็จอีกเหรอฮะ”

“นินมีธุระสำคัญกว่าต้องทำค่ะ สุขสันต์วันเกิดนะคะ…จากนิน”

วีกิจหน้าเสีย ลูกศรแตะข้อมือปลอบใจ รู้สึกผิดนิดๆ ที่ช่วยเพื่อนโกหกเขา…ลูกศรกลับไปแล้ว วีกิจหน้าซึม มองของขวัญอย่างเหม่อลอย รัชนกมองท่าทีชายหนุ่มด้วยแววตาสมใจ

บรรดาขาเม้าท์ซุบซิบถึงลูกศรกันเสียงขรม กริบอดไม่ได้ เข้าไปร่วมวงด้วย

“เขาเป็นด็อกเตอร์ทางคอมพิวเตอร์นะครับ ลูกสาวอดีตรัฐมนตรีกับศาสตราจารย์คุณหญิงคนดัง”

ขาเม้าท์หน้าเหวอ ไม่คิดว่าเพื่อนมุตตาจะไฮโซขนาดนั้น กริบยังสาธยายคุณสมบัติของหญิงสาวอีกชุดใหญ่

ขาเม้าท์หน้าเจื่อน วีกิจไม่สนใจ สาดเหล้าลงคอไม่ยั้ง รัชนกยิ้มหวานปลอบใจ แต่แววตามีเลศนัย!

งานเลี้ยงจบลงด้วยความแช่มชื่น ยกเว้นเจ้าของวันเกิดที่เมาจนหน้าแดงก่ำ รัชนกช่วยถือของขวัญมาเก็บที่รถ ส่วนกลุ่มแจงจิตกลับไปแล้ว กริบมองวีกิจอย่างเป็นห่วง วีกิจฝืนร่าเริงแล้วไล่เพื่อนกลับบ้าน ถามรัชนกถึงปริม

“พี่ปริมบอกนกว่าเปลี่ยนใจแล้วค่ะ จะไปต่อกับกลุ่มพี่เลอลักษณ์ค่ะ”

รัชนกเอื้อมมือไปแย่งกุญแจรถชายหนุ่ม เสนอตัวขับรถไปส่ง ชายหนุ่มเข้ามานั่งในรถแบบงงๆ

“คุณนกขับรถเป็นด้วยเหรอฮะ…ผมไม่ยักรู้”

“อ๋อ…นกหรือคะ ผ่านมาหลายคน…หลายคันแล้วค่ะ”

วีกิจตามไม่ทันเพราะไม่ค่อยมีสติ รัชนกออกรถอย่างเร็ว ปริมวิ่งมาจากอีกมุม โบกมือเรียกแต่ไม่ทัน กระทืบเท้าอย่างขัดใจที่เสียทีรัชนก!

ooooooo

รัชนกวางแผนแบล็กเมล์วีกิจเหมือนที่เคยทำกับประสิทธิ์ชัย หญิงสาวมองชายหนุ่มที่สติเลื่อนลอยอย่างสมใจ ขับรถพาเขาไปที่คอนโด ช่วยกันกับศักดิ์ชายถอดเสื้อผ้าและจัดให้นอนบนเตียงในห้องเธอ

วีกิจรู้สึกตัว มองบรรยากาศรอบตัวอย่างงงๆ เพราะความเมา รัชนกในชุดนอนบางเบาเดินมาหาอย่างยั่วยวน ก้าวขึ้นเตียงและจูบคลอเคลียชายหนุ่ม วีกิจตะลึง มองเห็นรัชนกเป็นมุตตา พึมพำชื่อมุตตาเสียงกระเส่า รัชนกยิ้มยั่ว

“คุณกิจคะ ตาพร้อมจะเป็นของคุณแล้ว”

“ตา…คุณอ่อนหวานเหลือเกิน”

“ค่ะ ตารักคุณ…และคุณก็รักตา”

“ไม่…ตาที่ผมรักไม่อ่อนหวาน เขาใจแข็ง ใจหิน…แล้วก็ใจร้ายที่สุด!”

รัชนกพยายามจูบวีกิจ แต่ชายหนุ่มไม่ตอบสนอง ผลักหญิงสาวเต็มแรง ถลาเปิดไฟหัวเตียง เห็นรัชนกนอนระทวยอยู่บนเตียง แกล้งทำไร้เดียงสา พูดกับชายหนุ่มเสียงอ้อน

“คุณเมามาก นกเองก็มึนๆ เลยแวะมาที่ห้องก่อน…เมาไม่ขับไงคะ”

“คุณนก ผมเมามาก…แต่ผมรู้ว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

“ไม่มี…ก็ทำให้มันมีสิคะ”

“ผู้ชายไม่ได้หน้ามืดง่ายๆ ทุกคนหรอกนะฮะ นายสิทธิ์บอกผมว่า…”

“บอกว่าอะไรคะ เรื่องคลิป…เรื่องแบล็กเมล์เหรอคะ อย่าเชื่อนะคะ…เขาใส่ร้ายนก”

“มันบอกให้ผมอยู่ห่างๆ จากคุณไว้เพราะคุณอันตรายมาก ตอนแรกผมไม่เชื่อ…แต่ตอนนี้เชื่อหมดใจเลย ผมจะพยายามลืมว่าคุณทำอะไรลงไป…กลับก่อนล่ะฮะ”

วีกิจคว้าเสื้อผ้าออกไป รัชนกผิดคาด วิ่งหน้าตื่นตามชายหนุ่มไปด้านนอก แสร้งทำน้ำหูน้ำตาร่วง พร่ำบอกรักเขาอย่างน่าสงสาร วีกิจโกรธแล้วผลุนผลันออกไป ศักดิ์ชายโผล่ออกมาแซวขำๆ

“ว้า…ไปซะแล้ว ยังไม่ทันได้ถ่ายคลิปเลย…ฝีมือตกนะเรา”

“อย่าพูดมาก…ฉันอารมณ์ไม่ดี!”

รัชนกสะบัดกลับห้อง ศักดิ์ชายมองตามยิ้มเยาะ…

วีกิจกลับบ้านด้วยความหดหู่ วันเกิดปีนี้มีแต่เรื่องเลวร้าย ทั้งเรื่องมุตตาหมางเมินและพฤติกรรมน่ารังเกียจของรัชนก ชายหนุ่มหมดกำลังใจจนกลายเป็นความโกรธแค้น เปิดอ่านการ์ดของมุตตา แววตาเคร่งเครียด

“วีกิจคะ…ชีวิตคนเรามันสั้นแต่ความสุขมันสั้นกว่า…ทรายในนาฬิกาของเราหมดแล้วค่ะ ที่ฉันเคยสัญญาไว้…ขอให้คุณลืมให้หมด ฉันไม่ใช่คนที่คุณคิด คุณไม่ได้รักฉันหรอกค่ะ…ลาก่อนค่ะวีกิจ จากฉัน…คนที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น…เพื่อนของคุณ”

วีกิจปล่อยการ์ดในมือ ฉีกห่อของขวัญอย่างดุดัน เห็นเป็นนาฬิกาทรายประดับบ้านรูปทรงสวยงาม ชายหนุ่มปามันกระแทกกับพื้นพรมอย่างระบายอารมณ์

“ใช่…ผมไม่ได้รักคุณ ไม่ได้รักคุณ!”

วีกิจล้มตัวนอนบนเตียง น้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ทั้งรักและแค้นจนแยกไม่ออก!

ขณะที่วีกิจทุกข์ทรมานเพราะพิษรัก…นพนภาดื่มด่ำกับบรรยากาศโรแมนติก อิงแอบผัวในผับโรงแรมหรูริมทะเล เจนภพทำตัวดีจนเธอปลื้ม หวนรำลึกถึงอดีตที่เคยรักกันปานจะกลืน

“นานแค่ไหนแล้วคะ…ที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันสองคนอย่างนี้”

“เป็นล้านปีแล้วมั้ง”

“ภพ…ฉันไม่รู้ว่าคุณลืมนังนั่นหมดใจหรือยัง แต่ขอให้จบจริงๆ ได้ไหมคะ แล้วต่อไปนี้คุณจะวอกแวกบ้าง…ฉันก็ไม่ว่า ไม่ขอรับรู้ แต่ขออย่าให้มันจริงจังเป็นตัวเป็นตนแบบนี้อีก เห็นแก่ฉันกับลูก…และครอบครัวเราได้ไหมคะ”

เจนภพโอบไหล่เมียแนบชิด พยักพเยิดเออออแบบขอไปที นพนภาดีใจที่ผัวรับปากปรับปรุงตัว เจนภพเริ่มลูบไล้เมีย ส่งสัญญาณให้กลับห้องไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ นพนภาสะเทิ้นอายแต่ใจเต้นเพราะห่างหายมานาน ลุกไปเข้าห้องน้ำก่อนกลับ เจนภพหันไปชงเหล้าแก้วสุดท้าย

มุนินทร์ในชุดเซ็กซี่โชว์เรียวขาก้าวไปยืนเบื้องหน้าเจนภพ มองหนุ่มใหญ่อย่างยั่วยวน เจนภพกลืนน้ำลายหันไปมองทางห้องน้ำอย่างละล้าละลัง

“ตา…มาได้ยังไงกัน”

“ฉันเหมือนเงาไงคะ…เงากรรมที่จะติดตามตัวคุณไปตลอดกาล”

เจนภพถามว่าเธอพักที่ไหน มุนินทร์วางคีย์การ์ดลงบนโต๊ะ เห็นหมายเลขห้องชั้นเดียวกันกับเขา

“ห้องของฉันมีจากุชชีด้วยนะคะ แต่อ่างมันใหญ่เกินไปเวลาอาบคนเดียว…คืนนี้ฉันอยากมีคนมาถูหลังให้”

เจนภพใจระทึก มองหญิงสาวด้วยแววตาหื่นกระหาย มุนินทร์ยื่นมือไปสัมผัสจนเขาเคลิ้ม แต่พอลืมตาขึ้นมา หญิงสาวก็หายไป…กลายเป็นนพนภาที่มองมาด้วยแววตารักใคร่แทน!

ooooooo

 

แรงเงา อ่าน เรื่องย่อแรงเงา

แรงเงา นำแสดงโดย:

แรงเงา เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ์ รับบท มุนินทร์ – มุตตา
แรงเงา ภูภูมิ พงศ์ภาณุ รับบท วีกิจ
แรงเงา รวิชญ์ เทิดวงส์ รับบท เจนภพ
แรงเงา ธัญญเรศ เองตระกูล รับบท นพนภา
แรงเงา เจนสุดา ปานโต รับบท เนตรนภิศ น้องสาวของนพนภา
แรงเงา ชลธิชา นวมสุคนธ์ รับบท รัชนก ฉายา นกสองหัว
แรงเงา ริต์ตา รามณรงค์(ชาช่า) รับบท ต้อง ลูกสาวคนโตของนพนภาและเจนภพ
แรงเงา พีระพล เสนาคุณ(DJอิ๊กคิว) รับบท ประสิทธิ์ชัย เพื่อนสนิทของวีกิจ
แรงเงา อลิตา แบล็ทเลอร์(แอนตี้AF4) รับบท ทิพอาภา เพื่อนสนิทที่ทำงานของมุตตา
แรงเงา ลิลลี่ แม็คกร๊าธ(เดียร์AF4) รับบท อรพิม เพื่อนสนิทที่ทำงานของมุตตา
แรงเงา มิณฑิตา วัฒนกุล(มินท์AF3) รับบท ลูกศร เพื่อนสนิทของมุนินทร์
แรงเงา ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล(ปุยฝ้ายAF4) รับบท ปริม
แรงเงา ดี้ ชนานา นุตาคม รับบท นภางค์ แม่ของนพนภา
แรงเงา สรวงสุดา ลาวัณย์ประเสริฐ รับบท สร้อยคำ แม่ของวีกิจ
แรงเงา ชุติมา เอเวอร์รี่ รับบท พร เพื่อนข้างห้องสุดเปรี้ยวของมุตตา

————————–

ละครฮิต: แรงเงา | กี่เพ้า |รากบุญ | ก้นครัวตัวแสบ  | บ่วงรัก | ลับลวงหลอน
ละครที่จบไปแล้ว: บ้านนอกเข้ากรุง | ปัญญาชนก้นครัว | สายฟ้ากับสมหวัง | สื่อรักสัมผัสหัวใจ
ละครใหม่เร็วๆ นี้:  คุณสามี(กำมะลอ)ที่รัก | เหนือเมฆ2 | ยอดรักนักสู้

อ่านละครออนไลน์, แรงเงา
- 2012-11-8 11:58:08 โพสต์โดย : zoomza 1,519 ดูละครย้อนหลัง