ลิขิตฟ้าชะตาดิน คลิปละครลิขิตฟ้าชะตาดิน ตอน 8 วันที่ 20 ก.พ. 2555

ลิขิตฟ้าชะตาดิน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน ละครช่อง5
ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน เรื่องโดย : ปราณประมูล
ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน บทโทรทัศน์โดย : ปราณประมูล
ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน กำกับการแสดงโดย : ผอูน จันทรศิริ
ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน อำนวยการผลิตโดย : นิพนธ์ ผิวเณร, ถกลเกียรติ วีรวรรณ
ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน ออกอากาศทุกวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.25 น. ทางช่อง 5

ลิขิตฟ้าชะตาดิน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน นำแสดงโดย :

รายชื่อนักแสดงนำใน ละคร ลิขิตฟ้าชะตาดิน
สน ส่งไพศาล รับบทเป็น อาจ้าง / ฟ้ากระจ่าง ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน
พิรัชต์ นิธิไพศาลกุล รับบทเป็น เกียรติบดินทร์ ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน
นพพล โกมารชุน รับบทเป็น บัญชา ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน
นุสบา ปุณณกันต์ รับบทเป็น ดารากานต์ ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน
ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี รับบทเป็น ปีเตอร์ โจว ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน
ลัลณ์ลลิน เตจะสา เวศซ์ รับบทเป็น เทเรซ่า ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน
มนชนก แสงฉายเพียงเพ็ญ รับบทเป็น ดวงยิหวา ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน
หทัยภัทร สมรรถวิทยาเวช รับบทเป็น ทรายทอง ใน ละครลิขิตฟ้าชะตาดิน

ลิขิตฟ้าชะตาดิน ละครย้อนหลัง ตอน 8 วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 (1/4)

ลิขิตฟ้าชะตาดิน ละครย้อนหลัง ตอน 8 วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 (2/4)

ลิขิตฟ้าชะตาดิน ละครย้อนหลัง ตอน 8 วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 (3/4)

ลิขิตฟ้าชะตาดิน ละครย้อนหลัง ตอน 8 วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2555 (4/4)

เรื่องย่อละคร ลิขิตฟ้าชะตาดิน ตอน 8

คลื่นทะเลโถมตัวขึ้นฝั่งซัดสาดบนฝั่งชายหาดเบื้องล่างลูกแล้วลูกเล่าอย่างไม่รู้เหนื่อย ในขณะที่ปีเตอร์เดินสำรวจดูบริเวณรอบๆ สวนภายในโรงแรมทั้งทางเข้าและทางออก เหมือนจะหาร่องรอยคนร้าย ตรงบริเวณทางเข้าออกของโรงแรมด้านที่ขึ้นมาจากทะเล มีรปภ. เดินไปมาตรวจตราอยู่ เทเรซ่ามามองพ่อด้วยความสงสัย ตัดสินใจเดินเข้าไปถาม

“แดดดี้..ทำอะไร”
“คนๆนั้น..ที่มาทำร้ายเทเรซ่า..เขาปะปนอยู่ในหมู่แขกโรงแรมใช่ไหม” ปีเตอร์ไม่ตอบแต่ถามข้อมูลลูกสาว
“ถ้าเทเรซ่าบอกแดดดี้ แล้วแดดดี้สัญญาได้ไหมคะ ว่าจะไม่บอกมาดามพิณกับคุณชิงชัย” เทเรซ่าตัดสินใจเอ่ยขึ้น
“หมายความว่ายังไง” ปีเตอร์ชะงัก จ้องหน้าลูกสาว
“เทเรซ่ารู้จักเค้า ทุกคนรู้จักเค้า”
“ฮะ..แล้วมันยังกล้า..มันเป็นใคร” ปีเตอร์ตาดคั้น
“ลูกชายนายหัวบัญชา” เทเรซ่าหมายถึงเกียรติบดินทร์
“โอ…” ปีเตอร์ตกตะลึง
“พ่อเค้าถูกยิง..หลังจาก..คุณพ่อของคุณชิงชัยถูกยิง” เทเรซ่าอธิบายเพิ่ม
“มันกล้ามาเอง..มันจะทำอะไรลูก” ปีเตอร์ถามต่อ
“แดดดี้ นี่มันคือเรื่องแก้แค้นของคน 2 พวกนี้ แบบตาต่อตา ฟันต่อฟัน” เทเรซ่าว่า
“แล้วลูกของพ่อไปเกี่ยวอะไรดัวย มันมีปัญหากัน ทำไมมันไม่ดวลกันให้ตายไปข้างนึงเลย มาแตะเทเรซ่าทำไม” น้ำเสียงปีเตอร์โกรธแค้นมาก
“เขาน่ากลัวมาก เขาเหมือนคนเสียสติ ถ้าคุณจ้างไม่เข้ามา..เทเรซ่าคง…” เทเรซ่าสยองเมื่อถึงใบหน้าเกียรติบดินทร์
“นายหัวบัญชา…คุณยังได้รับบทเรียนไม่พอใช่ไหม…”
ปีเตอร์สบถออกมา น้ำเสียงซีเรียส
“แดดดี้คะ..เราอย่าเข้าไปยุ่งกับเขาเลย” เทเรซ่าขอร้อง
ทว่าปีเตอร์ของขึ้นอย่างแรงเสียแล้ว
“แต่เขามายุ่งกะลูกของพ่อทำไม มันมากเกินไปแล้ว คนๆ นี้..คนครอบครัวนี้..เขานึกว่าพวกเขาเป็นใคร..แล้วเขานึกว่าพวกเราเป็นอะไร ทำไมลูกไม่บอกแดดดี้ตั้งแต่วันนั้น ว่ามันคือลูกนายหัวบัญชา..หา เทเรซ่า จริงๆ เราน่าจะทำตามคำแนะนำของเด็กคนนั้น..จ้าง..เราควรจะแจ้งความ..ถ้าติดต่อเค้าได้ก็ดี จะได้ให้เขามาเป็นพยาน เล่นงานลูกชายนายหัวบัญชาให้เข็ด”
สีหน้าแววตาของปีเตอร์บอกให้รู้ว่าเอาจริง จนเทเรซ่ารู้สึกเป็นกังวล

ฟ้ากระจ่างอยู่ในห้องนอนที่บ้านบัญชา ยืนงงๆ มือจับที่แผล พลางใช้ความคิด มองเหม่อออกไปทางหน้าต่างห้องนอน ซึ่งเป็นห้องบัญชาเดิม
น้อมเดินเข้ามา ยืนมองข้างๆ ถือรองเท้าที่ใส่ตอนอยู่ในบ้านมาด้วย มองดูเท้าในถุงเท้ากีฬา ที่ใส่มากับรองเท้าผ้าใบราคาถูก และเก่าของฟ้ากระจ่างอย่างอนาถใจ
“นี่..รองเท้าสำหรับใส่เดินในบ้านครับ..เอ่อ..ที่นี่เค้าไม่ใส่ถุงเท้า หรือว่า เดินเท้าเปล่าในบ้านกัน” น้อมอธิบาย
“อ้อ..ครับ ขอบคุณครับ คุณพี่” ฟ้ากระจ่างไหว้ พลางรับรองเท้ามา ยิ้มให้อย่างจริงใจ
“เอ่อ..คือ..อย่าหาว่ายังงั้นยังงี้เลย..คุณไม่ควรเรียกผมว่า..คุณพี่..ใครได้ยินเข้า จะหาว่าผมลามปาม ทำตัวสูงส่งกับคุณ” น้อมว่า
“อ้าว..งั้น..ขอโทษครับ..เฮีย” ฟ้ากระจ่างเปลี่ยนสรรพนามใหม่
น้อมสะดุ้งโหยงรีบอธิบายต่อ
“เย้ย..เรียกแบบนั้นก็ไม่ได้ มันเหมือน..ผมไปตีสนิทคุณเกินไป คุณคือคุณชายคนโตของบ้านนี้ ผม..เป็นแค่พ่อบ้าน..ของนายหัว คุณเรียกผมว่านายน้อม..พอ”
“นายน้อม..แต่คุณพี่เป็นผู้หลักผู้ใหญ่..ผมต้องให้ความเคารพนับถือคนที่อาวุโสกว่าเรา เรียกแบบนั้น..มันเหมือน..ผมเป็นคนที่ไม่มีสัมมาคารวะ” ฟ้ากระจ่างแย้ง
“มันคือตำแหน่งหน้าที่ครับ..ไม่เกี่ยวกับวัย..เรียกผมว่านายน้อม..จบ โอเค้?” น้อมว่า
“ครับๆ ขอโทษครับ” ฟ้ากระจ่าง ไหว้อีก
“เย้ย..ไม่ต้องไหว้”
“อ้อ..ครับๆ” ฟ้ากระจ่างพยักหน้า
“แล้วพูดกับผม..ไม่ต้องพูดครับ” น้อมว่าขึ้นอีก
“อ้าว…” ฟ้ากระจ่างอึ้ง
น้อมมองฟ้ากระจ่าง อย่างสมเพชเวทนา ก่อนจะเริ่มอบรมหลักสูตรคุณชายคนโตของ ‘บ้านเกียรติถลาง’
“แล้วดูสิ ยืนขากาง หลังก็ก้มๆ ตัวออกสูงใหญ่..ยืนให้สง่าๆ หน่อย คุณคงต้องออกงานแทนนายหัว..ต่อจากนี้ไป..คุณจะมาทำงอๆ หงอๆแบบนี้ไม่ได้ แบบนี้คุณดินข่มตาย”
ฟ้ากระจ่างมองหน้าน้อม อย่างสนใจ
น้อมฉุกคิดขึ้นมาได้
“นี่ๆๆ..อย่าได้ไปเอ่ยให้ใครได้ยินเชียวนะ ว่าผมพูดว่าอะไรคุณดิน ผมไม่เคยเห็นใครมาดีกว่าคุณดินอยู่แล้ว..แต่ว่า..คุณมาอยู่ในฐานะพี่ชายของเค้า คุณต้องทำตัวให้สมฐานะตัวเองสิ พูดง่ายๆ ว่า..ทำตัวให้สมบทบาทหน่อย อย่าให้คนเขามาตำหนินายหัวได้ ว่าไปเอาใครที่ไหนไม่รู้ มาทำงาน”
“ครับ..เอ่อ..ได้..ผมจะ..พยายาม” ฟ้ากระจ่างรับคำ
นายน้อม ยืดตัวขึ้น “ดีมาก..แต่ผมก็ไม่ได้หมายความว่า..ให้คุณไปปีนเกลียวกับคุณดินนะ ถ้าเป็นไปได้ก็..ต่างคนต่างอยู่ ไม่ต้องไปยุ่งกะแกมาก..เดี๋ยวคุณดินก็คงต้องไปเรียนเมืองนอกแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร”
ฟ้ากระจ่างมองด้วยแววตาขอบคุณ “ขอบ..ขอบใจ..ใช่ไหม ไม่ควรใช้..ขอบคุณ”
“ถูก..เรียนรู้เร็วดี..คุณมีธรรมชาติเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตนน่ะดีแล้ว แต่ต้องรู้จักการวางตัวให้สมฐานะด้วย..แล้วคุณจะดูดี..อย่างที่ทุกคนคาดไม่ถึงเลยล่ะ”
น้อมมองอย่างหมายมาด ที่จะปั้นดินให้เป็นดาว ..