รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55

ดูละครย้อนหลัง ช่อง3 เรื่องรักประกาศิต

รักประกาศิต คลิปละครรักประกาศิต รักประกาศิต ตอนแรก
รักประกาศิต ละครรักประกาศิต ละครช่อง3

ละครรักประกาศิต บทประพันธ์โดย : ก. สุรางคนางค์
ละครรักประกาศิต บทโทรทัศน์โดย : กฤษณ์ มงคลเกษม
ละครรักประกาศิต กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธ์ไพบูลย์
ละครรักประกาศิต ดำเนินงานผลิตโดย : บริษัท เมคเกอร์ วาย จำกัด
ละครรักประกาศิต ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครรักประกาศิต ออกอากาศทุกวันพุธ – พฤหัสบดี
เวลา 20.30 – 22.45 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3

รายชื่อนักแสดงนำใน ละคร รักประกาศิต

ณัฐวุฒิ สกิดใจ แสดงเป็น ภูชิชย์ ใน ละคร รักประกาศิต
ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ แสดงเป็น นริศรา ใน ละคร รักประกาศิต
สรวิชญ์ สุบุญ แสดงเป็น นิพนธ์ ใน ละคร รักประกาศิต
ณปภา ตันตระกูล แสดงเป็น สุพัฒนา ใน ละคร รักประกาศิต
พิจิตรา สิริเวชชะพันธ์ แสดงเป็น เจ้าทิพย์ดารา ใน ละคร รักประกาศิต
สุรยนต์ อรุณวัฒนกุล แสดงเป็น โป๊ะ ใน ละคร รักประกาศิต
สุพจน์ จันทร์เจริญ แสดงเป็น วิทวัส ใน ละคร รักประกาศิต
โชติรส แก้วพินิจ แสดงเป็น รัชนิดา ใน ละคร รักประกาศิต
สกาวใจ พูนสวัสดิ์ แสดงเป็น ลัคนา ใน ละคร รักประกาศิต

เรื่องย่อรักประกาศิต

ภูชิชย์ บริรักษ์กิจเกษตร หรือที่ทุกคนเรียกว่า พ่อเลี้ยงภู เป็นพี่ชายคนโตของ วิทวัส และ สุพัฒนา หรือ คุณเล็ก หลังจากที่พ่อแม่ของสามพี่น้องได้เสียไปตั้งแต่วิทวัสและคุณเล็กยังไม่จบมหาวิทยาลัย ทำให้ภูชิชย์ต้องดูแลธุรกิจของครอบครัว ซึ่งก็คือ ไร่และฟาร์มชื่อ สุพัฒนา ซึ่งพ่อและแม่ของภูชิชย์ ตั้งชื่อตามลูกสาวคนเล็กที่ทั้งสองรอคอยลูกสาวมานาน

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 1/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 2/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 3/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 4/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 5/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 6/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 7/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 8/9

รักประกาศิต ละครย้อนหลัง ตอนแรก วันที่ 22 ก.พ. 55 9/9

เรื่องย่อรักประกาศิต ตอนแรก

ทะเลหมอกสวยสุดสายตาบนเทือกเขาของจังหวัดหนึ่งทางภาคเหนือ ห่มคลุมทั่วผืนฟ้ายามเช้าตรู่ จนแทบจะทำให้มองไม่เห็นอะไร เมื่อว่ายฝ่าคลื่นหมอกเข้าไปจะพบป้ายของไร่สุพัฒนาตระหง่านอยู่ บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่ของไร่ดังกล่าวได้เป็นอย่างดี

หญิงวัยกลางคนนางหนึ่งผู้ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ กระแทกฝ่ามือลงโต๊ะไม้ภายในโรงอาหารของไร่โครมใหญ่ด้วยความโกรธจัด จากนั้นก็ยืนจ้องหน้าลูกหนี้…คนงานหญิงที่กำลังยืนก้มหน้านิ่งด้วยความหวาดกลัว ไม่ไกลจากบริเวณนั้นมีแม่อุ้ยกับพรยืนอยู่ด้วย
“ตกลงยังไง นี่จะชักดาบกันเหรอ” หญิงเจ้าหนี้ฉุนเฉียว
“ไม่นะจ๊ะ ฉันไม่โกงเจ๊หงส์หรอก แต่ตอนนี้ฉันลำบากมากจริงๆ” คนงานละลักละล่ำตอบ
“โธ่…เจ๊หงส์ สงสารนังแก้วมันหน่อยเถอะ มันกำลังแย่จริงๆ” แม่อุ้ยช่วยพูด
“งั้นแม่อุ้ยก็ใช้หนี้แทนมันสิ” เจ้าหนี้หันมาพูดแบบมะนาวไม่มีน้ำ
แม่อุ้ยยิ้มแหยๆ อย่างหน้าเสีย เจ้าหนี้ค้อนใส่แม่อุ้ยแล้วเดินไปกระชากตัวคนงานเข้ามาใกล้
“ตอนนี้ในตัวลื้อมีเงินเท่าไหร่เอามาให้หมด”
เจ้าหนี้ค้นตามตัวของคนงาน แรงงานสาวพยายามปกป้องตัวเองและร้องขอความเห็นใจ แม่อุ้ยเข้าไปช่วยห้าม
“มีเรื่องอะไรกัน” เสียงกร้าวของชายหนุ่มดังทำลายความวุ่นวาย
ทั้งหมดหยุดนิ่งก่อนจะหันไปตามเสียง
ทุกคนเห็นภูชิชย์ หนุ่มเจ้าของไร่สุพัฒนายืนหน้าเข้มอยู่หน้ารถจิ๊ป ภูชิชย์เดินมาหาทั้งสามคน
“แก้วมันมายืมเงินฉันไปตั้งหมื่น” เจ้าหนี้ฟ้อง “ดอกร้อยละห้า บอกจะส่งคืนให้ในสามเดือน นี่มันจะครึ่งปีแล้วฉัน ยังไม่เงินสักบาท ไม่ต้องต้นส่งดอกมาก็ยังดี นี่อะไร…หายหมด”
คนงานหญิงร้องไห้ “ค่ะ พี่ชายหนูเขาจะไปทำงานที่ไต้หวันต้องจ่ายค่านายหน้าเจ็ดหมื่น พ่อกับแม่เลยเอานาไปติดเค้าไว้ แต่ไอ้นายหน้ามันเชิดเงินหนีไป หนูเลยต้องขอยืมเงินเจ๊หงส์ไปช่วยที่บ้านผ่อนค่านาค่ะ”
“มีปัญหาแบบนี้ทำไมไม่บอกให้ฉันรู้” ภูชิชย์ถาม
“หนูมาทำงานไม่ถึงปี หนูเกรงใจไม่กล้าบอกพ่อเลี้ยงค่ะ”
“ตกลงจะเอายังไงคะพ่อเลี้ยง ฉันส่งหมูส่งไก่ให้โรงอาหารพ่อเลี้ยงมาเป็นสิบปี พ่อเลี้ยงต้องเห็นใจฉันบ้างนะ “ เจ้าหนี้บอก
ภูชิชย์ เปิดกระเป๋าสตางค์แล้วหยิบเงินออกมานับก่อนจะส่งให้เจ้าหนี้รายนี้ทันที
“หมื่นสาม รวมดอกหกเดือนใช่ไหมเจ๊”
“ใช่ค่ะ ขอบคุณพ่อเลี้ยงมากนะคะ”
เจ้าหนี้รับเงินแล้วก็ขึ้นรถกระบะขับออกไป คนงานเดินมาทรุดตัวนั่งที่พื้นแล้วยกมือไหว้ขอบคุณภูชิชย์ “หนูขอบคุณพ่อเลี้ยงมากค่ะ แต่เอ่อ…หนูจะโดนหักเงินเท่าไหร่คะ”
“ถ้าหักเงินเดือนเธอแล้วจะเหลือเงินไปช่วยที่บ้านใช้หนี้เหรอ” ภูชิชย์ถาม
คนงานส่ายหน้าเศร้าๆ
“งั้นก็ไม่ต้องหัก” ภูชิชย์บอก คนงานยิ้มดีใจ “แล้วพี่ชายน่ะ ถ้าเขาเปลี่ยนใจไม่ไปทำงานต่างประเทศ ก็ให้มาทำงานที่นี่นะ”
คนงานดีใจ “จริงเหรอคะพ่อเลี้ยง แต่ตอนนี้คนงานเราก็เต็มนี่คะ”
“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันหางานให้เขาทำได้แล้วกัน”
คนงานยกมือไหว้ขอบคุณแล้วหันไปยิ้มดีใจกับแม่อุ้ย ภูชิชย์ยิ้มแล้วเดินไปที่รถ คนงานกับแม่อุ้ยมองตาม
“แม่อุ้ย หนูนึกว่าพ่อเลี้ยงจะดุซะอีก” คนงานว่า
“ถ้าไม่ทำผิดเรื่องงานแกก็ไม่ดุหรอก เอ็งอยู่ๆไปก็จะรักพ่อเลี้ยงเหมือนคนงานทุกคนที่นี่” แม่อุ้ยบอก
รถจิ๊ปของภูชิชย์แล่นออกไป